يادداشت/ درباره گردهمايي نخست اصولگرايان

اتحاد حول اصول؛ اتحاد ماندگار/ گام نخست محكم برداشته شد

واقعيّت آن است كه اصولگرايان اگر مي‌خواهند اتحادشان پايدار باشد يا حداقل، به زودي دچار گسست نشوند بايد حول محور اصول توافق كنند. به هر تقدير گام نخست محكم برداشته شده؛ بايد اميدوار بود و به انتظار آينده نشست.

کد خبر: ۳۶۲۱۸۴

دوشنبه - ۲۱ مهر ۱۳۹۳ / October 13, 2014

گروه سیاسی "خبرگزاری دانشجو" ـ احد شیرزاد؛ روز شنبه گروه‌ها و شخصيت‌هاي اصولگرا دور هم جمع شدند تا "با هم بودن" را تمرين كنند. اين اتفاق در حالي رخ مي داد كه رسانه‌هاي جريان تجديدنظرطلب و حاميان اعتدال از مدّت‌ها پيش موضوع اتحاد در بين اصولگرايان را امري دست نيافتني القا مي‌كردند. امّا به نظر مي‌رسد جريان اصولگرايي راه خود را شناخته است؛ آنان مي خواهند توجّه بيشتري به اصول و مباني داشته باشند.

به راستي بيماري تفرقه، زياده‌خواهي و خودخواهي‌هاي رايج و محتمل در عرصه سياست چه علاجي جز اتحاد بر اصول مي‌تواند داشته باشد؟ هرچند فضاسازي‌هاي رسانه‌اي برخي جريانات در پي القاي اين مسئله است كه هرموقع سخن از پافشاري بر اصول به ميان مي آيد پاي يك جريان خاص در ميان است و تنها يك عدّه شناخته شده دم از اصول و مباني مي زنند، امّا ظاهرا فراموش كرده اند كه اصولگرايي همانگونه كه از اسم آن پيداست با "اصول" سر و كار دارد.

اين اصول، نه مسائل مبهم و ناشناخته اي هستند و نه از روي توهمات و سلايق شخصي مي توان آن ها را اصول ناميد. چنانچه اندك مراجعه اي به صحيفه امام روح الله و سخنان امام خامنه‌اي در ربع قرن زعامت ايشان بشود در جاي جاي آن‌ها مي‌توان اين اصول را به وضوح ديد.

استكبارستيزي، خدمت به مردم و هم نشيني با محرومان، عدالت محوري در قول و عمل، پاكدستي، شايسته سالاري، فسادستيزي، تبعيت بي چون و چرا از ولي فقيه، مرزبندي شفاف با فتنه و فتنه‌گران و عقلانيت در تصميم‌گيري را مي‌توان اصول مسلمي دانست كه انقلاب اسلامي براي آنها شكل گرفت.

البته در ميان همه اين اصول يك اصل وجود دارد كه به مثابه نخ تسبيح، همه آن ها را به هم متصل مي كند و بهترين معيار براي سنجش اصولگرا از غير اصولگرا مي توان باشد و آن "ايستادن پاي ولايت فقيه تا پاي جان" است. مسئله اي كه سخنران گردهمايي به درستي به آن اشاره كرد. البته كه شدّت و ضعف افراد در پايبندي به اين اصول متفاوت است، امّا همين‌كه مي‌پذيريم بايد پاي اين اصول بايستيم خود امر مباركي است و به ديده مثبت بايد به آن نگريست.

پرواضح است كه اصولگرايان بايد از گذشته درس بگيرند، امّا نبايد غافل بود كه اين عبرت فقط عبرت از شكست نيست، بلكه عبرت از "تفرقه پس از پيروزي" نيز خود مسئله مهمّي است. كدام عامل باعث شد اتحاد اصولگرايان كه در سابق چند مرتبه شاهد آن بوديم، به سرانجام خوشي نرسد و پس از تشكيل دولت يا مجلس، هركس ساز خودش را بزند؟ آيا جز اتحاد بر "غيراصول" دليل ديگري داشت؟! واقعيّت آن است كه اصولگرايان اگر مي‌خواهند اتحادشان پايدار باشد يا حداقل، به زودي دچار گسست نشوند بايد حول محور اصول توافق كنند. به هر تقدير گام نخست محكم برداشته شده؛ بايد اميدوار بود و به انتظار آينده نشست.