جلسه علنی محاکمه «ده نمکی» با قضاوت مجری جوان در سیما!

برنامه «بعضی‌ها» به جلسه محاکمه مسعود ده نمکی، کارگردان سینما تبدیل شد.

کد خبر: ۳۶۲۳۵۱

سه‌شنبه - ۲۲ مهر ۱۳۹۳ / October 14, 2014

به گزارش گروه فضای مجازی« خبرگزاری دانشجو»، فضای برنامه از همان لحظه اول به گونه ای پیش رفت که علی ضیا، مجری و تهیه کننده جوان این به اصطلاح «Talk Show» با لحنی تهاجمی وظیفه خود را به عنوان مجری فراموش کرد و در جایگاه قاضی نشست.

ضیا در طول برنامه با مرور همه حواشی، اتهامات و تمسخرهای سال های گذشته که علیه ده نمکی شکل گرفته است، سعی داشت برنامه را به اصطلاح به اوج جنجال برساند اما واکنش ده نمکی به این رفتار جالب بود. کارگردان سریال معراجی ها ـ که این شب ها در حال پخش است ـ آرام، منطقی و بدون هیجان در عین حال محکم و مستدل با سؤالات مکرر، حرف توی حرف آوردن و قطع پرتکرار سخنانش توسط مجری، مواجه شد. این واکنش ده نمکی به خوبی به مخاطب نشان داد که طراحان و نویسندگان این برنامه، برای کارگردانی که اثرگذاری اش بر مخاطب به اندازه کافی به اثبات رسیده است، چقدر سطحی طرح گفت و گو ریخته اند و قصدشان اگر نشان دادن بدی های ده نمکی نباشد، به حاشیه بردن و عصبانی کردن اوست.

چهره عبوس و ابروهای درهم مجری به هنگام پرسش از ده نمکی و شنیدن پاسخ هایش، بر خلاف چهار برنامه قبلی «بعضی ها» که سرشار از انرژی مثبت، شادابی و صمیمیت او بود نیز شاهدی دیگر بر طراحی مشخص برای این گفت و گو است.

علی ضیا، مجری برنامه می توانست همانند گفت و گو قبلی اش با داریوش فرضیایی، مشهور به «عمو پورنگ» که در ماه های اخیر حاشیه های زیادی آن هم از نوع سیاسی اش داشته است، به دور از غلیان احساسات، گفت و گویی صمیمی داشته باشد و کنجکاوی مخاطب را درباره اتفاقات پیرامون ده نمکی با آرامش و به دور از بداخلاقی پاسخ دهد و بیننده را تا پایان برنامه همراه کند.

این برنامه که در معرفی آن در سایت شبکه سوم سیما آمده است: «برنامه‌ای گفتگومحور که در پی آن است که افراد جریان ساز در جهان به ویژه در کشور اسلامی‌مان، افرادی که با تلاش توانسته‌اند جریان‌های مثبتی ایجاد کنند، را به جامعه معرفی و با آن‌ها گفتگو کند»، تلاش کرد ده نمکی را در ذهن مخاطب، جریانی منفی جلوه دهد.

البته این اتفاق جدیدی در سیما نیست و دست اندرکاران این برنامه پا جای پای کسانی گذاشته اند که ایرانیان مهمان‌نواز، خاطره تلخ رفتار آنان را به عنوان مجری در برخورد با مهمان‎‌ خود فراموش نکرده و نمی کنند. واکنشی عمومی که منجر به تغییر رفتار تعدادی از آنان شده است. این درسی است که مجریان موفق و محبوب نباید آن را فراموش کنند.

هنوز با اتفاق تلخ رخ داده در یکی از مجموعه برنامه های «ماه عسل» در ایام ماه مبارک رمضان فاصله چندانی نگرفته ایم که باز شاهد تکرار موردی مشابه از قضاوت عجولانه و احساسی توسط مجری یک برنامه تلویزیونی دیگر هستیم. این خود شاهدی بر اثبات جای خالی کارشناس متبحر رسانه ای در برنامه های پربیننده سیما است.

شوی تلویزیونی برای محاکمه پدری که فرزندش به شکل فجیعی کشته شد!

به نظر می رسد حضور مشاوران رسانه ای با تجربه که هیجانات کاذب دوره جوانی را پشت سر گذاشته اند، برای دور کردن برنامه های مجری محوری مانند «بعضی‌ها» از فوران احساسات شخصی و قضاوت های عجولانه مبتنی بر ترواشات روشنفکران غربزده، لازم، ضروری و حتی فوری به نظر می رسد.

«بعضی ها» اگر می خواست به «جریان مثبت» در زندگی مسعود ده نمکی بپردازد، علاوه بر گفت و گو با پدر و استاد نانوای دوران کودکی وی ـ که زمانی شاگرد نانوای محل بود ـ یا برخی حواشی که می تواند به جذابیت برنامه کمک کند، می توانست به اقدام های تحسین برانگیز و موفقیت های چشمگیر دیگر او نظیر ورود به عرصه قلم و روزنامه نگاری پس از دوران دفاع مقدس، تبدیل اولین فیلم بلند سینمایی وی به پرفروش ترین فیلم او در همان دوره زمانی، تولید و انتشار دایره المعارف ۸۰ جلدی اسارت و آزادگی با کمک یک تیم توانمند و... بپردازد.

البته قرار این گونه برنامه ها این نیست که تریبون یک طرفه به مهمان داده شود و مجری او را تحسین کند، اما بی تردید فرستادن مدعو برنامه به «گوشه رینگ» سؤالات تکراری و بیان اتهامات واهی و قضاوت های خاص درباره وی آن هم با لحنی خشن و بازخواستی، رسم کژی است که یادآور برخی مناظره‌های انتخاباتی به دور از شرع و اخلاق سال ۸۸ است. مخالف هر که باشد، نباید از حدود اخلاق و ادب در رفتار با او تجاوز کرد.

متأسفانه این شیوه برنامه سازی، بی کم و کاست مطابق با همان راه و رسم تولید «Talk Show»های غربی است که هیچ حد و مرزی از اخلاق و کرامت انسانی را در برخورد با مهمان خود مراعات نکرده و برای جلب هر چه بیشتر مخاطب به کانال تلویزیونی به نفع سرمایه گذار شبکه دست به هر کاری می زند. اکنون برخی برنامه سازان و مجریان، صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران ـ که به گفته امام خمینی(ره) باید دانشگاه عمومی باشد ـ را با کانال تلویزیونی سرمایه سالاران غربی اشتباه گرفته اند و با تماشا و تقلید اجرای «دیوید لترمن*»ها و «تد كاپل*»ها تلاش می کنند، نمونه ایرانی آنان را به نمایش بگذارند!

مدیران رسانه ای، برنامه سازان و مجریان صدا و سیما باید بدانند اینجا ایران است با مردمانی که پشتوانه تاریخی محکم دارند و اسلام را با آغوش باز پذیرفتند و مرام‌شان جوانمردی و اخلاق مداری است. اینجا ایرانی است که مردم آن نشان داده اند اگر کسی پا را از چهارچوب های اخلاقی و شرعی درازتر بکند و بخواهد بر نردبان شهرت و قدرت بگذارد، ممکن است چند پله بالا برود اما نمی گذارند بر فراز بماند و سقوط می کند. این اتفاق در عرصه پیچیده ای چون سیاست بارها رخ داده است، در میدان فرهنگ و هنر که جای خود دارد.

منبع: جهان نیوز