عضو تیم ملی کبدی کشور:

دانشجویان حتما به سمت ورزش بروند

عضو تیم ملی کبدی کشورمان و نائب قهرمان بازی‌های آسیایی اینچئون گفت: از دانشجویان می‌خواهم حتما به سمت ورزش بروند.

کد خبر: ۳۶۲۹۷۲

شنبه - ۲۶ مهر ۱۳۹۳ / October 18, 2014

سحر ایلات، دانشجوی دانشگاه پیام‌نور گرگان و نائب قهرمان بازی های آسیایی اینچئون در گفتگو با خبرنگار "خبرگزاری دانشجو" در گرگان، گفت: در بازی‌های آسیایی اینچئون توانستیم با توکل به خدا و دعای خیر مردم در مصاف با 9 تیم شرکت کننده به فینال راه پیدا کرده و در نهایت مدال نقره مسابقات را از آن خود کنیم.

وی با بیان اینکه امیدوارم در مسابقات بعدی مدالی طلایی به مردم ایران هدیه کنم، بیان داشت: تا کنون یک مدال نقره المپیک داخل سالن و یک مدال طلای تدارکاتی تایلند کسب کردیم و همچنین در تیرماه امسال نیز در تدارکاتی تایلند جزو اولین تیم‌ها بودیم.

دانشجوی ترم آخر رشته مهندسی کشاورزی دانشگاه پیام‌نور گرگان تصریح کرد: از سال 89 کبدی را شروع کردم، در اوایل خیلی حرفه‌ای کار نمی کردیم آرام رام داخل لیگ شرکت کردیم و تیم به اینجا رسید.

ایلات گفت: همزمان با شروع ورزش تحصیل در دانشگاه را شروع کردم یعنی دانشجوی ورودی 89 هستم و می‌توان گفت یکی از دلایلی که پیام‌نور را انتخاب کردم به این خاطر بود که واقعا به من کمک کردند؛ چرا که به علت حضور در اردوهای لیگ و اردوهای برون مرزی نمی‌توانستم در کلاس‌های درس شرکت کنم.

وی در بیان روایت یکی از خاطرات دوران ورزش خود نیز تصریح کرد: در مسابقات فینال تیم ما با شکست مواجه شد، پس از ما پسران بازی داشتند ما بعد از باخت خود خیلی گریه کرده بودیم؛ چرا که واقعا این باخت برای ما گران تمام شده بود و تمام امید ما دیگر معطوف به تیم برادران بود از همین رو موقع تماشای بازی پسران تمام وجود ما دعاگو و خواستار برد بود در این وضعیت تمام دوربین‌ها نیز روی ما زوم بود و ما اصلا متوجه این موضوع نبودیم و حالات ما به نوعی عجیب و غریب بود؛ گریه برای باخت خودمان به این فضاحت نبود؛ چرا که پسرها عالی بازی کردند و ما فکر می‌کنیم اذیت‌های داوری در این باخت دخیل بود.

نائب قهرمان مسابقات آسیایی اینچئون در ادامه با لحنی گلایه آمیز از توجه مسئولان به ورزش کبدی، خاطرنشان کرد: حقیقت این است که کبدی را نمی‌شناسند، در کشور هندوستان برای کبدی به اندازه فوتبال کشور ما تشریفات قائل می‌شوند؛ اما در کشور ما زیاد به این ورزش بومی توجه نمی‌شود ولی با این حال با همت ورزشکاران این رشته خیلی خوب پیشرفت کرده است.

ایلات با بیان اینکه مهد کبدی ایران در گلستان است، گفت: بهترین بازیکن‌های کبدی چه در رده دخترها  و چه در رده پسرها گلستانی هستند، در بازی‌های امسال نیز هفت بازیکن پسر و پنج بازیکن دختر از گلستان اعزام شدند و مربی‌ها نیز گلستانی بودند.

وی در بیان دیگر اهداف زندگی‌اش عنوان داشت: می‌خواهم به امید خدا مقطع ارشد را نیز بخوانم و دوست دارم اگر بشود دوباره دانشگاه پیام‌نور را انتخاب کنم و همین جا از تمامی اساتید و مسئولان دانشگاه پیام‌نور تشکر می‌کنم.

دانشجوی ترم آخر رشته مهندسی کشاورزی دانشگاه پیام‌نور گرگان در واکنش به این پرسش که آیا دانشگاه در ازای مدال امتیازاتی ارائه می‌دهد یا خیر، گفت: حقیقتا خیر، چند بار پیگیری کردم که از تخفیف شهریه بهره مند شوم؛ اما میسر نشد اما در ترم جاری که ترم آخر من است قول این را دادند که تخفیف شهریه لحاظ شود.

ایلات بیان داشت: اکثر بازیکنان تیم دانشجو بودند ما از دانشگاه علوم پزشکی، صنعتی شریف، امیرکبیر و دیگر دانشگاه‌ها ورزشکار در تیم داریم بنده نیز می‌توانم با حکم در دانشگاه سطح بالا درس بخوانم؛ اما امتیازات پیام‌نور در نحوه تحصیل و برگزاری کلاس و بومی بودن آن باعث شد که این دانشگاه را انتخاب کنم.

وی ادامه داد: جوانان اگر وقت کافی دارند حتما به دنبال ورزش بروند.

دانشجوی ترم آخر رشته مهندسی کشاورزی دانشگاه پیام‌نور گرگان همچنین در این راستا به اخلاق ورزشکارانه اشاره کرد و افزود: ورزش انسان را صبور می‌کند، گذشت را در انسان تقویت می‌کند و از طرفی با وجود اردوها و تمرین‌ها روحیه انسان واقعا شاداب می‌شود.

ایلات تصریح کرد: در نظر داشتم امسال سال آخری باشد که ورزش می‌کنم؛ چرا که متاهل هستم و دختری هشت ساله دارم ولی واقعا نمی‌توانم و احساس می‌کنم ورزش جزئی از من شده است؛ اما در نهایت باید آرام آرام آن را کنار بگذارم ولی جوانانی که موقعیت و زمان کافی دارند، حتما به ورزش روی بیاورند.

وی گفت: ما یک سال مداوم در اردو حضور داشتیم حتی در جشن ازدواج برادرم و مراسم ختم پدربزرگم حضور نداشتم در ازای این از مسئولان می‌خواهیم حداقل یک معیارهایی برای ما در نظر بگیرند حداقل پس از بازنشستگی از ورزش اشتغال ایجاد کنند.

این دانشجو در پایان نیز مدال خود را به همسرش تقدیم کرد و گفت: همسرم در کنار من تمام سختی‌ها را تحمل کرد و یقین می‌دانم اگر همسرم نبود به تنهایی قادر به کسب هیچ افتخار و امتیازی نبودم.