نقدی بر چهاردهمين جشنواره بين المللي تئاتر آييني – سنتي؛

يك نفر جلوي اين ابتذال را بگيرد!

تا كي قرار است اشاعه فحشا و ارائه ابتذال و اباحه گري زير عنوان «هنر نمايش» و «آيين» و «سنت» و در دايره مصونيت هنري ادامه يابد در حالي كه از ارزش هاي فني و اصيل هنري، تهي است؟

کد خبر: ۳۶۳۴۷

يکشنبه - ۱۸ مرداد ۱۳۸۸ / August 09, 2009

«ما كجا؟! اينجا كجا؟!» عنوان نمايشي بود كه در دومين روز برگزاري چهاردهمين جشنواره بين المللي تئاتر آييني – سنتي اجرا شد.

وقتي بخش قابل توجهي از تئاتر به «رقص» و بخش قابل توجه ديگري به شوخي هاي غيراخلاقي اختصاص مي يابد، از طرف ديگر خانم بازيگر جوان با لباس های بدن نما و آستين هاي بالا زده،‌ از فرط اكتيويته وجودي اش، كه عن قريب است عضلات بدنش از مفاصل جدا شود و همان موقع مردي با «قبا»(؟!) عرقچين و محاسن بلند و عصا بدست، با شکمبارگي و وقاحت ذاتي اش به رقص و لودگي بپردازد، از اين معجون همان چيزي در مي آيد كه از تئاتر، «ما كجا؟! اينجا كجا؟!» به اجرا درآمده در جشنواره تئاتر «آييني وسنتي»!‌

چرا اينه همه مسائل ممنوعه – ممنوعه يا غير ممنوعه چه فرقي مي كند؟ بگو مستهجن، بگو ضد اخلاقي، بگو ضد انساني – بايد تحت لواي «آيين و سنت» - جرات نمايش و اجرا و رفتن به روي صحنه هنر پيدا كند؟ اين چه ظلم و ستمي است كه بر هنر و بر آيين و سنت روا داشته مي شود؟

اين تئاتر و امثالش در اين جشنواره و نظايرش، آنچنان مملو از كلمات و حركات مستهجن و سخيف بوده است که واقعاً نمي توان از عهده ذكرش به در آمد!

تا كي قرار است اشاعه فحشا و ارائه ابتذال و اباحه گري زير عنوان «هنر نمايش» و «آيين» و «سنت» - و باز هم مي پرسيم كدام آيين و سنت؟! – و در دايره مصونيت هنري ادامه يابد در حالي كه از ارزش هاي فني و اصيل هنري، تهي است؟ آيا بهتر نيست براي اين روز چاره ديگري انديشيد؟

اگر واقعاً مديران فرهنگي – هنري و مسئولان برگزاري چنين برنامه هايي به اين نتيجه رسيده اند كه الا و لابد امكان جلوگيري از پديد آمدن چنين محافلي وجود ندارد و يا احياناً معتقدند ضرورت دارد و «مصلحت» است چنين جوهايي با چنان فضاهايي فراهم آيد و مشتريان و صحنه گردانانش را هم داشته باشند، بهتر نيست تحت عنوان ديگري و در مكان هايي ديگر آن را برپا كنند؟ نه تحت عنوان آيين و سنت و نه در سالن تئاتر و زير لواي هنر؟

اين طوري تكليف همه، معلوم تر است نه ما آدرس اشتباه مي رويم، نه عزيزان – به اصطلاح – هنرمند مجبور به رعايت آن يك ذره محدوديت و ممنوعيت باقي نمانده مي شوند و راحت تر مي توانند موقع فرستادن بوسه و تعريف كردن مسائل غیراخلاقی و مزه پراني هاي شهواني و... نه، واقعاً اين طور بهتر نيست؟!

آخر، شتر سواري دولا دولا؟! باشد، دولا دولا! اما تا كي؟ تا هميشه كه اين وضع نمي تواند ادامه داشته باشد! بالاخره يكجايي، يك طرف دعوا كم مي آورد يا حوصله اش سر مي رود از اين همه زر و زور و تزوير و نفاق و بيماري و مرض و بكنم و نكنم! تا كي معلق ميان زمين و هوا؟!

يكبار براي هميشه، كار را يكسره كنيد و خلاص! يا مردم مسلمان را خلاص كنيد يا اين جماعت را! اگر مسئولان و مديران فرهنگ و هنر نمي خواهند اين افتخار را به سندهاي افتخار خود بيافزايند، مطمئن باشند خود مردم به زودي به اين مهم، نايل خواهند آمد!

مطمئن باشند!/انتهاي پيام/