ناگفته‌هایی از بی‌توجهی به قشر 22 میلیونی

ورزش روستایی، ورزش مهجور/ امکانات به نام روستاییان، به کام شهرنشینان

بیش از یک چهارم از جمعیت کشور را روستاییان و عشایر تشکیل می دهند، اما امکانات ورزشی برایشان هرگز متناسب با تعداد آنها نیست.

کد خبر: ۳۶۴۱۰۵

چهارشنبه - ۳۰ مهر ۱۳۹۳ / October 22, 2014

گروه ورزشی "خبرگزاری دانشجو"؛ پنجمین روز از هفته تربیت بدنی به نام "ورزش، روستاییان، عشایر و اقوام" نامگذاری شده است.

این بخش از ورزش صاحب فدراسیون نیز می باشد و این مساله نشان دهنده اهمیت ورزش روستایی است.

درست است که ورزش روستایی طی سال های اخیر با شرایط بهتری مواجه بوده، اما همچنان از آن غفلت می شود.

فرا رسیدن روز ورزش روستاییان بهانه ای شد تا پای درد دل های غلامرضا جعفری بنشینیم. رئیس فدراسیون ورزش روستایی صحبت هایش را در باب اهمیت ورزش در این قشر آغاز کرد و گفت: جامع مخاطب اين فدارسيون جامعه روستايي هست که در واقع جامع مولد کشورمان است و توسعه اين ورزش (بومي محلي) به عنوان يکي از وظايف حاکميتي تلقي مي شود . ما مي بايستي ارزشهاي فرهنگي کشورمان را که تجلي پيدا مي کند در قالب ورزشهاي سنتي به نوعي احيا کنيم و به نسل آينده و حتي عرصه بين الملل معرفي نماييم.

او با اشاره به مهجور ماندن فدراسیون متبوعش ادامه داد: ورزش های روستایی جایگاهی در رسانه ملی و جراید ندارند و این خیلی خوب نیست. ما در هفته تربیت بدنی روزی به نام "روز فوتبال" نداریم، اما یک روز به نام ورزش روستایی نامگذاری شده است که این مساله نشان دهنده جایگاه این قشر از مردم ایران است. روستاییان جامعه باکرامتی هستند که حمایت از آنها تبعات مثبت بسیار زیادی در عرصه های مختلف فرهنگی، اجتماعی و سیاسی دارد. قرار نیست که همه آثار مثبت در مسائل مادی و معیشتی روستاییان باشد. به نظرم بخشی از این مساله می تواند به ورزش کردن آنها اختصاص یابد.

جعفری گفت: جامعه مخاطب ما یک جامعه 22 میلیون نفری است. با توجه به اینکه بخشی از فعالیت های ما صرف زنده کردن ورزش های بومی محلی می شود، بنابراین فدراسیون ما از مهمترین فدراسیون ها می باشد.

رئیس فدراسیون ورزش روستایی با گله از بودجه کمی که در اختیارش قرار می گیرد، اظهار داشت: بودجه فدراسیون ما خیلی خیلی کم است. ما در حد بضاعتمان فعالیت می کنیم و تا الان هم اجازه نداده ایم چراغ فدراسیون خاموش شود، اما با توجه به تنوع ورزش های بومی، انتظار بیشتری به خصوص از نمایندگان مجلس داریم. آنها باید در سیاست های تدوین بودجه حمایت ویژه ای از ورزش روستایی داشته باشند. ما تا سال قبل از کمک های بانک کشاورزی بهره می بردیم که این جای تشکر از مدیران این بانک را دارد، اما امسال هنوز کمکی صورت نگرفته و چشم انتظار مانده ایم.

نايب رئيس انجمن جهاني ورزشهاي سنتي درباره تعداد ورزش های سازمان یافته نیز توضیح داد: تا سال گذشته نزدیک به 200 هزار ورزشکار ثبت شده در سطح روستاها داشتیم. البته تعداد ورزشکاران روستایی که در جشنواره های ورزشی گرد هم جمع می شوند، نزدیک به یک میلیون نفر می شود، اما برخی مسائل تاکنون ماننع سازمان دادن به آنها شده است. یکی از این مسائل بحث بیمه آنها است. بیمه هر ورزشکار روستایی 10 هزار تومان است. حال فرض کنید در یک خانواده ای 6 پسر وجود داشته باشد. خب مسلماً پدر خانواده نمی تواند این پول را برای بیمه کردن فرزندانش هزینه کند و این مساله منجر به سازمان نیافتن می شود. هم اکنون در کشور بیمه تامین اجتماعی و بیمه رایگان روستایی فعال است. به نظر می رسد می توان برای ورزش روستایی از این دو بخش استفاده بهینه کرد که این موضوع کمک مسئولان وزارت بهداشت را می طلبد. فدراسیون ورزش روستایی در بحث تامین منابع دچار مشکل است، اما سعید کرده ایم رسالتمان را انجام بدهیم. رویکرد ما، ورزش همگانی است که هدفش نیز سلامت جامعه مخاطب می باشد.

جعفری در ادامه گریزی نیز به بحث امکانات ورزشی برای روستاییان زد: در کشور 63 هزار روستا وجود دارد که اگر بخواهیم هر روز فقط به یک روستا سر بزنیم، این کار بیش از 170 سال طول می کشد. حالا شما تصور کنید که بخواهیم به این 63 هزار روستا حداقل امکانات مثلا یک توپ با تور ورزشی را فراهم کنیم. می دانید این کار چه بودجه ای می طلبد. با توجه به این مساله نیاز به مشارکت همگانی کاملاً حس می شود و همه دستگاه ها برای ورزشی کردن روستا باید وارد عمل شوند.

رئیس فدراسیون یکبار دیگر از اهمیت بحث بودجه صحبت کرد و گفت: نباید مسئولان زیربط در سال جاری و سال آینده، اعتبارات ورزش روستایی را در مباحث مربوط به واگذاری ببینند. برای مثال نباید بودجه ورزش روستایی از طریق واگذاری سهام تامین گردد. اگر سهام ها واگذار نشد، آن وقت ما باید چه کاری انجام بدهیم. به همین دلیل است که می گویم بودجه باید تعریف شود.

او درباره عدم ورود بخش خصوص به موضوع ورزش روستایی عنوان کرد: سرمایه گذاری در ورزش روستایی برای این بخش توجیه اقتصادی ندارد. به نظرم دولت باید با تدوین قوانین، بخش خصوصی را به این کار ترغیب نماید. می خواهم یک مثال برایتان بزنم. ساخت یک استخر در شهرها، سرمایه گذار را پس از 3 سال به سودآوری می رساند، اما این زمان برای روستاها بیشتر می کشد و زمان 5 تا 10 ساله نیاز دارد. اگر یارانه به سرمایه گذاران تعلق بگیرد، خب مسلماً انها نیز با دل و جرات بیشتر در روستاها اقدام به ساخت و ساز می کنند. متاسفانه کمبودها برای روستاییان است، اما ساخت و سازها همیشه برای شهرها صورت می گیرد.

جعفری ادامه داد: بازار توزیع مواد مخدر در روستاها است و اگر ورزش را نیز از این قشر دریغ کنیم، دیگر امید برای افراد باقی نمی ماند. بنابراین باید برناه ویژه ای داشته باشیم.

رئیس فدراسیون اشاره ای نیز به برگزاری جشنواره های ورزش کرد و اظهار داشت: برگزاری جشنواره های فرهنگی، ورزشی باعث توسعه ورزش و مشارکت مردمی در روستاها می شود.  در هنگام برگزاری جشنواره ها و المپیادها باید بکوشیم تا تفریحات سالم را در جامعه روستایی و عشایری معرفی کنیم و آن ها را گسترش دهیم.

او همچنین به نقش بانوان نیز اشاره کرد و گفت: حضور پررنگ بانوان در بازی‌های بومی و محلی نیازمند تشکیل اجتماعی هدفمند در جهت اعتلای توانمندی‌های آموزشی و ورزش‌های بومی محلی است. حضور بانوان یکی از اولویت های ما است و امیدواریم در رسیدن به این هدف موفق باشی.