طیبی در مراسم سالگرد تأسیس دانشگاه جامع علمی- کاربردی:

برخی سیاست مداران هنوز به توانمندی کشور در حوزه تولید فناوری مشکوک هستند/ برنامه پیشرفت فناوری کشور باید از تحولات سیاسی و اقتصادی کشور جدا شود

رئیس جهاد دانشگاهی گفت: برخی از سیاستمداران هنوز توانمندی کشور و دانشجویان کشور را در حوزه تولید فناوری بعید می‌دانند و به عملکرد مفید آنها در حوزه فناوری شک دارند.

کد خبر: ۳۶۵۲۸۴

دوشنبه - ۰۵ آبان ۱۳۹۳ / October 27, 2014

به گزارش خبرنگار «خبرگزاری دانشجو»، طیبی در مراسم بیست و دومین سالگرد تأسیس دانشگاه جامع علمی- کاربردی، با اشاره به بحث کارآفرینی و اشتغال دانشجویان مؤسسات علمی- کاربردی و مراکز آموزشی گفت: من شخصاً معتقد هستم که آموزش و پرورش با وجود بعضی اشکالات جزئی روند خوبی را طی می‌کند و کار خود را به خوبی انجام می‌دهد.آمار میزان تولید علم و پیشرفت دانشجویان نشان دهنده عملکرد خوب آموزش و پرورش است.

وی با اشاره به اینکه کشور ما به لحاظ سخت افزاری تجهیزات خوبی دارد، گفت: باید ریشه یابی کنیم که چرا ما در اشتغال فارغ التحصیلان دچار مشکل هستیم، همانطور که در سطح جهان دیده می‌شود به دنبال جهانی شدن اقتصاد و محدود بودن بازار، رقابت اقتصادی بین بنگاه‌های اقتصادی کاملاً اجتناب ناپذیر است و روز به روز بیشتر می‌شود.

طیبی در ادامه افزود: تولید علم و فناوری باید در جهتی باشد که تولید محصولات با کیفیت‌تر، بالابردن بهره وری سرمایه و بالا بردن بهره نیروی کار که در رقابت بتوان محصولی قابل رقابت و با کیفیت‌تر ارائه کند، افزایش توان رقابت در توجه آن‌ها به تولید علم و فناوری به دست آمده و حاضر نیستند این میدان رقابت را به دیگری واگذار کنند تا زمانی که خودشان محصول جدیدی با فناوری بهتر ارائه دهند.

وی در ادامه به تشریح روند تشکیل اقتصاد دانش بنیان پرداخت و گفت: از سال‌های پیش کشور‌ها به فکر نظامی که سیاست گذاری تولید علم و بهره آن به شکل قدرت و ثروت باشد افتادند.همچنین دریافتند که عوامل برنامه اجرایی، تسهیل کنندگان مالی و قانونی باید نقش مشخص داشته باشند چرا که نقش تولیدکنندگان علم و فناوری و تولیدکنندگان کارگاه و خدمات و ناظران مشخص می‌کند که در ‌‌نهایت حاصل کار آن‌ها موجب برتری نظام اقتصادی آن‌ها در جهان می‌شود یا نه.

رئیس جهاد دانشگاهی کشور در ادامه از کشورهای صنعتی همسایه یاد کرد و افزود: در سه دهه اخیر، بعضی کشور‌ها مانند ترکیه، مالزی، کره و چین، روند صنعتی را خیلی سریع پیمودند و برای کم کردن فاصله خود با سایر کشور‌ها به تولید فناوری اهمیت دادند تا نظام اقتصادی آن‌ها بتواند کار کند، در بحران اقتصادی اخیر که در جهان ایجاد شد کشورهای که دارای صنعت قوی تری بودند توانستند از آن عبور کنند و اگر ما از این قافله عقب بمانیم فاصله زیادی با کشورهای صنعتی و پیشرفته می‌گیریم.

وی در ادامه به تشریح مهم‌ترین عامل در اجرای پیشرفت اقتصاد دانش بنیان پرداخت و گفت: مهم‌ترین عامل این است که فرهنگ باور به ضرورت توسعه علمی و فناورانه در صنعتی و اقتصادی کردن کشور بین سیاست گذاران و کارگزاران و مردم شکل بگیرد. من با توجه به تجاربم در جهاد دانشگاهی موانعی که موجب می‌شود این نظام به خوبی شکل نگیرد را چند دسته می‌دانم.اولین مورد: عدم باور برخی سیاستمداران به مسئولان در سمت‌های اجرایی و خرید فناوری از کشورهای دیگر می‌باشد و این نشان دهنده آن است که به توانمندی کشور در تولید فناوری هنوز برخی مسئولان مشکوک هستند.دومین عامل بالا رفتن توقع مردم در حل مشکلات جامعه به شکل سریع است، این فشار‌ها باعث می‌شود که با درآمد حاصل از فروش نفت، رفتن به خارج از کشور به راحتی تحقق پذیرد.

رئیس جهاد دانشگاهی کشور با پرسش این سئوال که چکار کنیم که نظام به درستی شکل بگیرد، ادامه داد: مهم‌ترین مسئله جدا شدن برنامه پیشرفت کشور از تحولات سیاسی و اقتصادی خارجی و تأثیر آن در کشور است.به راحتی می‌توانم مثال بزنم که چقدر از این دستاوردهای علمی به علت عوض شدن دولت و مجلس و تغییر سیاست از بین رفته است چرا که با هر تحول سیاسی برنامه‌های اقتصادی ما هم عوض می‌شود.

وی در ادامه افزود: دانشگاه‌ها و مراکز تحقیقاتی ما چه در بخش دولتی و چه در بخش غیردولتی باید با هم ارتباطی گسترده و تعاملی پویا داشته باشند.در حوزه سیاست عالی اسنادی وجود دارد که باید در قالب برنامه‌های توسعه کشور تبلور پیدا کند و اجرایی شود، دولت باید این را بپذیرد که اگر ما می‌خواهیم به سمت اقتصاد دانش بنیان برویم باید مشکلات پیش رو را هموار کند و هیئت سیاسی و نخبگان کنار هم این مشکلات را حل کند.توسعه، حاصل برنامه ریزی جامعه و ارتباط کامل نهادهای مرتبط است و باید ضمن وجود وفاق ملی از شدت سیاسی بودن در بین افراد کاسته شود.

طیبی در پایان گفت: این سئوال را باید از خود بپرسیم که تا چه حد می‌خواهید در حوزه فناوری در صنایع مختلف مانند نفت، گاز و پتروشیمی پیشرفت کنید، سپس براساس آن نیروی انسانی تعیین کنید و بعد به نظام آموزش ملی و مراکز آموزش مهارت سفارش تربیت نیرو بدهید اگر چه تلاش‌های اینچنینی قبل از انقلاب تاکنون وجود داشته اما هنوز محقق نشده است.