دانشجویان بسیجی دانشگاه‌های بوشهر خطاب به روحانی:

آیا صلاح نیست بجای عملی کردن تعهد خود به دوستان کارگزارانی، دین خود را نسبت به ملت بجا آورید؟

دانشجویان بسیجی دانشگاههای بوشهر در نامه‌ای سرگشاده خطاب به روحانی اعلام کرد: آیا صلاح نیست بجای عملی کردن تعهد خود به دوستان کارگزارانی ابتدا تعهد و دین خود را نسبت به ملت بجا آورید؟

کد خبر: ۳۶۹۱۸۸

سه‌شنبه - ۲۷ آبان ۱۳۹۳ / November 18, 2014

به گزارش "خبرگزاری دانشجو"،  دانشجویان بسیجی دانشگاه‌های استان بوشهر در خصوص معرفی دانش آشتیانی به عنوان وزیر علوم خطاب به رئیس جمهور نامه‌ای نوشتند.

متن نامه بدین شرح است:

آنچه مرقوم است بیانیه نیست، همچنان که عریضه یا پند نامه نیست، رنج نامه ایست که شاید شعاع دود خانمان سوزش ما را بر آن داشت تا بگوییم، آنچه را مفروض می‌داشتیم دولتمردان خود می‌دانند.

در سال جاری از ابتدا تاکنون جریانات عدیده‌ای به وقوع پیوست که گاهاً دانشجویان ولایی احساس تکلیف و اتخاذ موضع کردند تا در قالب بیانیه، تجمع و یا هر وسیله دیگری جوابی به بدخواهان و معاندین نظام و ملت داده باشند اما حال آنچه پیش رو و مورد بحث است، عمل بهت برانگیزیست که رئیس جمهور به آن اصرار دارد و مبادرت می‌ورزد، بازی هزینه برداری که ذهن‌ها را متوجه سهم خواهی جریانات سیاسی از شخص اول دولت و متقابلاً وفای به عهد ایشان نسبت به این جریانات دارد!

مسئله‌ای که اصلا با شعار فراجناحی بودن جناب رئیس جمهور تطابق و سنخیتی ندارد.

رئیس جمهور روحانی، برای سومین بار مترصد آن شده است تا برای وزارت علوم شخصی را به مجلس معرفی نماید که نه تنها صلاحیت اجرایی در بعد مدیریتی را ندارد بلکه شخصی هنجار ستیز و مخالف با ارزش‌های نظام و انقلاب است.

شخصی که در همراهی و همدلی با متحصنین مجلس ششم اقدام به گرفتن روزه می‌کند تا جایی که بسیاری از اسناد موجود مبین این ادعاست. حال بدون پیش داوری باید از دکتر روحانی پرسید چرا لیدرهای فتنه ۸۸ را مناسب با وزارتخانه‌ای می‌داند که آینده کشور تا حد زیادی تحت و شعاع عملکرد آن وزارتخانه قرار می‌گیرد؟ افرادی که عملاً مخالفت خود را با ولایت فقیه فریاد زده‌اند و جایگاه رهبری را برای کشور لازم ندانسته‌اند!

آقای روحانی، آیا صلاح نیست بجای عملی کردن تعهد خود به دوستان کارگزارانی ابتدا تعهد و دین خود را نسبت به ملتی بجا آورید که شعار فراجناحی بودن شما را باور نموده‌اند؟ آیا کاستن از شتاب رشد علمی کشور که منوط به وزارت علوم و تمهیدات سکان دار آن وزارت خانه است، تنها و تنها صرف مقاصد سیاسی و دون جناحی به صلاح ملت و در راستای تکریم خون شهیدان است؟

آیا برای گروکشی‌های سیاسی و ترجیح بندهای جناحی وزارت علوم جای مناسبی جهت جولان است؟ به راستی کدام گروه و کدام جرگه از این چیدمان شوم منتفع می‌گردند؟ آقای رئیس جمهور روحانی، گزینه‌های شما از اولین نفر تا شخص مد نظر فعلی ناخالصیشان به حدیست که بهائیان از هر سه مورد به نوبه خود اعلام حمایت کردند، آلترناتیوهای شما بیشتر به نفوذی فرقه‌ها می‌ماند تا وزیر! جالب که نه اما بسی روح فرساست که تمام افراد مورد تایید شما از دشمنان انقلاب، ولایت و منادیان سکولار هستند!

آیا آفراد معرفی شده از سوی شما خدایی ناکرده به زبان بی‌زبانی تجسم منویات درونی شماست یا نه، تنها‌‌ همان وفای به عهد در سهم خواهی دوستان کارگزارانی و دیگر احزاب همراه است؟ که البته هر دو شق بسیار مزمت شده و نا‌موزون می‌باشد و این نیز از پیامد‌های بد برگرفتن مشاورانی کج اندیش چون جناب ترکان می‌باشد.

جناب آقای روحانی، دانش آشتیانی از افرادیست که کارنامه سیاهش برای عدم رأی اعتماد به او کفایت دارد و قطعاً هم نمایندگان شریف ملت در پاستور با قاطعیت نه را به او خواهند گفت، اما آنچه باب گلایه را مفتوح نموده است لجبازی‌های جهت داریست که قربانیانش افسران جنگ نرم و قشر فرهیخته این سرزمین است.

چطور و با کدام ادله می‌شود شخصیتی معلوم الحال، منحرف و به ذاته مغرض چون دانش آشتیانی را به عنوان متصدی بلوک حساس وزارت علوم معرفی نمود؟! آیا زمان آن فرا نرسیده است که دور از حاشیه و جنجال‌های "شامی" مصالح کشور و ملت را در اولویت قرار داده و فاصله خود را با اصحاب فتنه بیشتر کنید؟

آقای رئیس جمهور! آنچه این روز‌ها انتظار می‌رود هدایت و مدیریت کشور در فضای پر دست اندازیست که دشمن بیدار و خونریز برای این ملت تدارک دیده است.

جناب آقای دکتر! ما دانشجویان تمامیت توان خویش را در جهت اعتلای ارزش‌ها، آرمان‌ها و حتی در صورت تمایلتان کمک رسانی به شما به هر نحو ممکن به کار می‌گماریم و تمام قد در مقابل زیاده خواهی جریانات خارجی و عقبهٔ منحرف داخلی آن می‌استیم تا دشمن متوهم خیال خام نکند. امروز دیگر نمی‌شود و نمی‌توان روزگار را به مرور داشته‌های خود سپرد بلکه بیداری و تذکر خیرخواهانه به یکدیگر می‌توان راه گشاه و بعضا کلید حل مشکلات باشد.

جناب آقای رئیس جمهور در انتها لازم به ذکر می‌دانیم که معاندین نظام در فضای چالشی موجود فرصت تخریب و تشویش اذهان را یافته‌اند، قبل از آنکه دیر‌تر شود باید گفت وقت آن رسیده که کار را به کاردان سپرد و بهینه آن است که انرژی دستگاه‌های دیگر را در جهات لازمه مصروف داشت.