از گوشه کنار نشریات دانشجویی؛

دانشجویان دانشگاه آزاد منتظر پاسخگویی در مورد گزارش تحقیق و تفحص مجلس هستند/ کانون‌های قدرت و ثروت به دانشگاه آزاد وصل شده‌اند

باید گفت دیگر زمان ایجاد فضای بی‌خبری و تخدیر فکری به روش‌های نخ‌نما تمام شده و حکمرانی انحصاری در این دانشگاه به پایان رسیده و حالا انتظار برای پاسخگویی نسبت به مسائل کلان در این دانشگاه به یک دغدغه اساسی برای دانشجویان، اساتید و کارکنان این دانشگاه تبدیل شده است.

کد خبر: ۳۷۰۵۸۴

دوشنبه - ۰۳ آذر ۱۳۹۳ / November 24, 2014

به گزارش خبرنگار "خبرگزاری دانشجو" از اصفهان، نشریه دانشجویی «ارتباط» دانشگاه آزاد اسلامی نجف آباد، روز گذشته در آخرین شماره خود در مورد گزارش تحقیق و تفحص مجلس از دانشگاه ازاد اسلامی نوشت: بالاخره پس از کش و قوس‌های فراوان گزارش تحقیق و تفحص نمایندگان مجلس از دانشگاه آزاد اسلامی در صحن علنی مجلس قرائت شد. گزارشی که نشان داد دانشگاه آزاد برخلاف آنچه مسئولان کلانش می‌گویند در این سال‌ها مرتکب تخلفات گسترده‌ای شده است.

تخلفاتی که هر یک کافیست تا یک نهاد دولتی یا غیردولتی را به پای میز محاکمه بکشاند؛ اما در تمامی سال‌های اخیر مسئولان دانشگاه آزاد با استفاده از روابط خود در مجلس و دولت ازین محاکمه گریخته‌اند؛ ارتباطاتی که نمونه‌هایی از آن را در مسائلی از جمله وقف (مصادره) دانشگاه آزاد به نفع موسسان اولیه آن (که با حکم حکومتی رهبر انقلاب از دستور کار مجلس خارج شد) و یا کارشکنی‌های فراوان در به نتیجه رسیدن گزارش تحقیق و تفحص که توسط معدودی از نمایندگان مجلس پیگیری می‌شد، مشاهده کرده‌ایم.

در گزارش ۵۸ صفحه‌ای تحقیق و تفحص – علیرغم عدم همکاری این دانشگاه و برخی نهادهای دیگر- نکات قابل توجهی ذکر شده که در ادامه برخی از این موارد را مرور می‌کنیم:

۱- عدم هماهنگی بین پیشرفت‌های کیفی و کمی در واحدهای مختلف این دانشگاه از جمله جذب دانشجو بدون توجه به ظرفیت‌ها علمی دانشگاه و همچنین احداث واحدهای دانشگاهی بدون توجه به نیازهای کشور به طوری که در حال حاضر سطح دانشگاه آزاد به یک بنگاه صدور مدرک تقلیل پیدا کرده است.

۲- احداث واحدهای برون مرزی در کشورهایی همچون انگلستان، لبنان، امارات، افغانستان و غیره بدون هیچ ضابطه و نیازسنجی که در حال حاضر تقریباً تمامی این واحد به حالت تعطیل درآمده و هزینه قابل توجهی را به این دانشگاه تحمیل کرده است.

۳- وضعیت تحقیقات و پژوهش‌های علمی در دانشگاه آزاد آن چنان وخیم است که نیاز به هیچ توضیح اضافی ندارد.

۴- مدیریت در دانشگاه آزاد بیش از آنکه مبتنی بر اصول و قاعده باشد بر مبنای انحصارطلبی و روابط بنا شده. از شواهد این گفتار می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: عدم تشکیل جلسه هیات موسس و شورای عالی (بالا‌ترین مرجع تصمیم گیری در این دانشگاه) و بده بستان‌های مالی و سیاسی (رانتی) با مسئولان محلی و نمایندگان مجلس.

۵- نوشتن درباره تخلفات و اسراف مالی در دانشگاه آزاد به هیچ وجه در این نوشته نمی‌گنجد؛ بنابراین تنها به اشاراتی کفایت می‌کنیم: در اختیار گذاشتن پول و امکانات دانشگاه به ستاد دو تن از کاندیداهای انتخابات ریاست جمهوری در سالهای ۸۴ و ۸۸، جعل اسناد مالی، سپردن پروژه‌های عمرانی به افراد بدون طی کردن مراحل قانونی، عدم وصول مطالبات، تخلفات گسترده و غیرقابل باور در مراحل اجرای برخی از پروژه‌های عمرانی که نشان از عدم نظارت است و ده‌ها تخلف دیگر که در گزارش برای آن‌ها مصادیق گوناگونی بیان شده است.

موارد مذکور تنها تخلفاتی است که به طور قطع به اثبات رسیده‌اند وگرنه برخی از فعالیت‌های روسای این دانشگاه اگرچه غیرقانونی نیست اما به خوبی نمایانگر رفتار ناعادلانه در قبال مردم است. توزیع گسترده بروشور‌ها و کتابچه‌های تبلیغی درباره اندیشه‌های رئیس هیات امنا دانشگاه آزاد و به کارگیری فرزندان و آشنایان روسای دانشگاه در مناصب بعضاً کلان مدیریتی اگرچه تخلف نیست؛ اما ناعدالتی آشکاری در حق همه دانشجویان این دانشگاه است.

دانشگاه آزاد در سال‌های اخیر به لطف اتصال به قوی‌ترین عناصر سیاسی، تبدیل به یک غول بزرگ آموزشی-اقتصادی شده که حالا هیچکس تاب ایستادگی در برابر تخلفات آن را ندارد و اگر احیاناً کسی هم هوس مقابله با این غول بی‌شاخ و دم به سرش بزند با یک اشاره از سوی صاحبان مناسب کلان از دور بازی کنار می‌رود.

نهایتاً باید گفت دیگر زمان ایجاد فضای بی‌خبری و تخدیر فکری به روش‌های نخ نما تمام شده (از جمله بخشنامه ضد عفاف و حجاب که برای همراه کردن دانشجویان برای دیگر طرح‌ها صادر شد و با مخالفت قاطبه دانشجویان این دانشگاه روبرو شد) و حکمرانی انحصاری در این دانشگاه به پایان رسیده و حالا انتظار برای پاسخگویی نسبت به مسائل کلان در این دانشگاه به یک دغدغه اساسی برای دانشجویان، اساتید و کارکنان این دانشگاه تبدیل شده است.

اگر مسئولان مربوطه به این انتظار پاسخ درخور داده و رویه غلط و بعضاً مجرمانه خود را اصلاح کنند و نسبت به گذشته پر خطای خود به دستگاه قضائی پاسخ داده و صادقانه شواهد و مدارک را به اطلاع عموم مردم رسانده و همچنین متخلفان را (در هر سطح از مسئولیت که باشند) برای سپری کردن مجازات خود به مسئولان مربوطه معرفی نمایند، می‌توان با دیده اغماض، به آینده این دانشگاه امیدوار بود اما اگر هریک از موارد فوق محقق نشوند آنگاه دور از انتظار نیست که دغدغه دانشجویان نسبت به این مسائل به صورت دیگری گریبانگیر این دانشگاه شود.

همچنین از مسئولان قضائی انتظار می‌رود بدون توجه به فشارهای وارده از سوی افراد خاص، حق پایمال شده دانشجویان در سال‌های اخیر را به هر نحو ممکن از صاحبان قدرت و ثروت در این دانشگاه بازستانند تا مرهمی هرچند اندک بر رنج‌های بی‌پایان خانواده بزرگ دانشگاه آزاد باشد.