بهادر مولایی در گفتگو با "خبرگزاری دانشجو":

بهداد سلیمی نقره گرفت، 50 نفر هم به استقبالش نیامدند/ نباید افتخارات‌‌آفرینی‌هایمان فراموش شود

ملی پوش دسته فوق سنگین وزنه برداری گفت: اینکه فقط به قهرمانان و مدال آوران تا زمانی که افتخارآفرین هستند، توجه می شود، بدعت بدی است که باید اصلاح شود.

کد خبر: ۳۷۱۱۲۱

چهارشنبه - ۰۵ آذر ۱۳۹۳ / November 26, 2014

بهادر مولایی قهرمانی سال 2011 جهان در گفتگو با خبرنگار ورزشی "خبرگزاری دانشجو" درباره آخرین وضعیتش بعد از عمل جراحی زانو اظهار داشت: چند روزی است که فیزیوتراپی را آغاز کرده ام. از دیروز هم بدنسازی بالا تنه را استارت زدم و فکر می کنم با همین روند بعد از عید بتوانم تمرینات اصلی را شروع کنم.

او درباره عملکرد ملی پوشان وزنه برداری در رقابت های جهانی قزاقستان گفت: فکر می کنم وزنه برداران ایرانی خوب کار کردند. خستگی بازی های آسیایی هنوز وجود داشت. ضمن اینکه حضور در لیگ وزنه برداری آن هم یک هفته قبل از مسابقات جهانی تصمیم اشتباهی بود که باعث شد رکوردها در قزاقستان کمی افت کند. فکر می کنم فدراسیون تصمیم اشتباهی دراین خصوص گرفت؛ چون منجر به دوری چند روزه وزنه برداری از اردوی تیم ملی شد.

مولایی با اشاره به برخی بی توجهی ها عنوان کرد: تا زمانی که در اردو هستیم، همه مسئولان از این حرف می زنند که وزنه برداری و کشتی امید ورزش ایران در مدال آوری هستند و باید موفق شوند، اما زمان عمل که فرا می رسد، هیچ اقدامی صورت نمی گیرد. متاسفانه مسئولان فقط به دنبال مدال هستند. توقعات نیز به واسطه افتخارات اخیر بالا رفته و این در حالی است که میزان توجهات به اندازه کافی نیست. وزنه برداری ورزش آسانی نیست که بتوان در آن به راحتی مدال گرفت. اگر

قهرمان سابق جهان با ابراز تاسف از فرهنگ ضعیف در ورزش ایران ادامه داد: بهداد سلیمی که چندین طلای آسیایی، جهانی و المپیک در کارنامه دارد، در رقابت های قزاقستان در رده دوم ایستاد و نقره گرفت، اما برخورد خوبی با او صورت نگرفت. برای مثلاً او زمانی که به قائمشهر برمی گشت، 50 نفر هم به استقبالش نیامدند. این خیلی بد است که یک ورزشکار طلایش تبدیل به نقره شود و مردم و مسئولان نیز بی توجهی کنند. بهداد همان کسی است که به هنگام قهرمانی، مردم خیابان ها را پر می کردند.

مولایی افزود: حق بهداد نیز نبود که اینقدر از او انتقاد شود. او پرچمدار و مرد طلایی کاروان ایران در بازی های آسیایی بود، حالا چه شده که اینقدر بی توجهی می شود. نمی شود که یک ورزشکار همیشه طلا بگیرد. این رسمش نیست که چنین برخوردی صورت بگیرد.

او در پایان گفت: تا زمانی که وزنه می زنیم و مدال می آوریم، مورد توجه هستیم، اما با یک مصدومیت و یا یکبار روی سکو نرفتن یا هر چیز دیگری، همه چیز تمام می شود و از یاد می رویم. نباید افتخارآفرینی هایمان فراموش شود.