به بهانه هفتم صفر؛

ای آرامش بخش شب‌های زندان، سلام!

اگرچه رنگ دلهایمان سیاه و تار شده و مسیر بندگی را گاه گم کرده‌ایم، به قدر ذره‌ای از کرامت باب الحوائج بودنت بر ما ببخش ...!

کد خبر: ۳۷۱۷۸۰

يکشنبه - ۰۹ آذر ۱۳۹۳ / November 30, 2014

گروه فرهنگی "خبرگزاری دانشجو"، آسمان و زمین محل رفت و آمد فرشتگان شده است و جبرئیل در گوش زمین ندا می‌دهد ...

شهر غرق در تبسم و شادی و بر در منزل خانه ششمین نور صف کشیده و بوی خوش گل محمدی بهار را زنده کرده است. همه به دنبال شکستن قفس ها هستند تا راهی برای عرض ارادت بیابند و به پابوسی گلی دیگر از باغ محمدی بشتابند.

مژدگانی این روزهای ماه صفر میلاد امام صبر است امامی که خشم را شرمنده صبر خود کرد ...

به زندان ها و قفل ها و زنجیرها اعتبار دیگری بخشید و محرم راز دیوارهای سرد و مخوف زندان شد. وقتی دست به آسمان می برد ملکوت به پایش می نشست و محو عبادتش می شد. چه سوزی در نیایشش بود که مردم شهر او را "زین المجتهدین" آذین شب زنده داران نام گذاشته بودند!

این روزها که دلتنگی در گوشه گلویمان کمین می کند و پایمان از رسیدن بر خانه‌ات بازمانده‌است؛ جانبمان به مشرق رو می کند، دست بر می دارد به سلامی کوتاه عرض ارادتی هرچند مختصر! نگاه می‌کند به باب الحوائج بودنت و در ذهن روزهای خوش سلام را مرور می کند.

سلام بر هفتمین نور عصمت و استقامت!‌ سلام بر تو، و دامن پاک سجاده‌ات! سلام بر تو، ای آرامش روزهای تاریک زندان!

سلام بر تو، ای موسی بن جعفر علیه السلام!