جوابیه پرتناقض دانشگاه بین المللی قزوین در خصوص انتشار سخنان نماینده قزوین

متاسفانه بعد از رسانه‌ای شدن سخنان حجت الاسلام حسینی، نماینده مردم قزوین در مجلس، روابط عمومی دانشگاه بین الملل قزوین در جوابیه‌ای مدعی شد این رسانه ها مترصد فرصتی برای مخالفت با ریاست دانشگاه هستند!

کد خبر: ۳۷۴۲۶۹

چهارشنبه - ۱۹ آذر ۱۳۹۳ / December 10, 2014

به گزارش «خبرگزاری دانشجو» یه نقل از «کیوسنا»،‌ متاسفانه بعد از رسانه ای شدن سخنان حجت الاسلام حسینی، نماینده مردم قزوین در مجلس شورای اسلامی توسط برخی رسانه ها روابط عمومی دانشگاه بین الملل در جوابیه ای با مورد انتقاد قرار دادن رسانه ها مدعی شد این رسانه ها با "اتهام زنی" و "پرداخت ژورنالیستی" صحبت های نماینده قزوین را به درستی رسانه ای نکرده و مترصد فرصتی برای مخالفت با ریاست دانشگاه هستند!!

اما چند نکته در این جوابیه قابل تامل است:

انتظار می‌رود مسئولین این دانشگاه به جای مورد اتهام قرار دادن رسانه ها  در رفتار خود بازنگری داشته باشند، چرا که رسانه ها عینا صحبت نماینده قزوین را پیاده کرده اند، بر کسی پوشیده نیست که اگر ریاست این دانشگاه یا حتی یکی از معاونین ایشان در این جلسه حضور می داشتند طبیعتا نه نماینده مردم قزوین چنین سخنانی مطرح می کردند و نه رسانه ها به تصریح این جوابیه در پرداختی ژورنالیستی این مطالب را رسانه ای می کردند، ادب حکم می کند در جامعه دانشگاهی میزبان بهترین مهمان نوازی را از نماینده عموم مردم استان داشته باشد!

نکته دیگر آن که در متن این جوابیه چند بار آمده است که آغوش دانشگاه برای طرح اندیشه ها و نظرات مخالف و موافق باز است، سوال این است که این چه آغوش بازی است که به علت تغییر در ترکیب سخنران برنامه به اتفاق آرا رد می شود؟! اگر قرار است هیأت نظارت بر تشکل ها تنها به عده و ترکیب خاصی از سخنران ها اجازه ورود و صحبت دهد، بهتر است این دانشگاه در جوابیه خود این گونه مرقوم کند که دانشگاه تنها برای کسانی که این هیئت صلاح بدانند باز است و لاغیر!

یک جا می گوییم از حضور افراد استقبال می کنیم و در جای دیگر مجوز برگزاری مراسم نمی دهیم! این تناقض گویی بدون شک مغایر با روح حاکم بر جامعه دانشجویی که همان گفتار بر اساس منطق است می باشد.

نکته پایانی این است که متاسفانه شاهدیم در سطح دانشگاه های کشور و حتی استان قزوین یک نگاه کاملا امنیتی خواسته یا ناخواسته در حال حاکم شدن است، سوال جدی این است که ماحصل حاکم شدن چنین نگاهی بر دانشگاه های ما چه خواهد بود؟! چرا در روز دانشجو هیچ برنامه ای از طرف دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره) برگزار نشد؟ چرا دست تشکل های دانشجویی برای برگزاری برنامه بسته می شود و معاونت فرهنگی هم به راحتی از کنار روز دانشجو می گذرد و مسئولین دانشگاه تنها به حضور در کنار مزار شهدای گمنام که همه هفته روزهای یکشنبه برگزار می شود، اکتفا می کنند؟

تجدید پیمان با شهدا به عنوان زیباترین کار فرهنگی مورد پسند همگان است، اما طبیعتا چنین رفتار و نگاهی که دیگران را مقصر جلوه می دهد و خود را تبرئه می کند زیبنده دانشگاه اصلی ما که باید جریان ساز برنامه های فرهنگی کلان در سطح دانشگاه های استان باشد، نیست.