اوضاع نابسامان زوار تازه شیعه شده در کربلا

طلبه هایی که از جامعه المصطفی برای زیارت با پای پیاده از نجف به کربلا آمده اند، در اوضاع نابسامانی به سر می برند.

کد خبر: ۳۷۴۶۰۴

جمعه - ۲۱ آذر ۱۳۹۳ / December 12, 2014

به گزارش خبرنگار اجتماعی "خبرگزاری دانشجو"، تعداد سه هزار نفر از طلبه های جامعه المصطفی که از سه شهر مشهد، اصفهان و قم رهسپار کربلا شده اند، از وضعیت اسکان مناسبی برخوردار نیستند.

این گروه از زائران که تمام 90 کیلومتر فاصله بین نجف تا کربلا را پیاده طی کرده اند، بنا بود توسط تولیت حرم امام حسین (ع) اسکان داده شوند که به دلیل حجم بالای زائرین امسال، این اتفاق نیفتاد و عدم هماهنگی موجب سرگردانی آن ها شد.

حدود هزار نفر و دویست نفر از این طلبه ها به طور موقت در چند چادر در نزدیکی مقام امام زمان اسکان داده شده اند که این چادرها از کمترین امکانات اولیه نیز بی بهره اند.

چادر خانم های طلبه که اکثرا متاهل و بچه دار هستند، مشکلات زیادی دارد. یکی از طلبه ها که که سکینه نام دارد و اهل کشور هندوستان است می گوید که دیروز به شهر رسیده اند و تا مدتی جا برای اسکان نداشته اند و بعد از معطلی بسیار، چادری برایشان برپا شد که این چادر امکانات زیادی ندارد.

وی مشکلات چادر محل اسکان طلبه ها را سرما و کمبود پتو عنوان می کند و می گوید: شبنم صبحگاهی از لابه لای درزهای چادر نفوذ کرده و الان تمامی پتو ها خیس شده است. هیچ وسیله گرمایشی هم وجود ندارد که کنار آن خودمان را گرم کنیم. شب گذشته هم شب سردی بود و پتو به اندازه کافی برای گرم کردن خودمان نداشتیم.

عزت فاطمه، یکی دیگر از طلبه های جامعه المصطفی است که همراه این گروه با پای پیاده از نجف به کربلا آمده است. او که پاهای تاول زده اش را با باند پیچیده هم از سرما شکایت می کند هم از نبود غذا. می گوید که به ما اجازه ی تک تک بیرون رفتن برای تهیه غذا نمی دهند و خودشان هم غذایی در اختیار ما قرار نمی دهند.

ساجده، اهل کشور افغانستان که فارسی را از سایر دوستانش بهتر حرف می زند از فاصله طولانی تا سرویس های بهداشتی شکایت دارد و می گوید که باید ساعت ها در صف طولانی سرویس های بهداشتی بایستند تا بتوانند از آن استفاده کنند.

رضوانه، اهل نپال است و تازه شیعه شده. برای بار اول است که به کربلا می آید و فقط پنج ماه و نیم است که به اسلام گرویده هم از اوضاع راضی نیست و می گوید فکرش را هم نمی کرده که کربلا اینطوری باشد. شرایط آن قدر سخت است که هنوز نتوانسته اند از حرم استفاده کافی را ببرند و از وضعیت اسکان هم راضی نیستند.

مسئول ایرانی گروهی که از اصفهان آمده اند هم واقعا از وضعیت شاکیست. او هم از خیس شدن پتو ها و کم بودن تعدادشان شکایت می کند و جعبه ای که کنار چادر گذاشته شده را نشان می دهد و می گوید: این اولین وعده غذاییست که بعد از دو روز به ما داده اند. آن هم شیر است و پنیر، بدون نان! هوا شب ها سرد می شود و پتو ها کافی نیست.

او می گوید که در بین مسافرانش تازه مسلمان هم حضور دارد که اولین سفرشان به کربلاست و بعد از نود کیلومتر پیاده روی به شهر رسیده اند. توقع دارد که از این افراد به نحو بهتری پذیرایی شود تا خاطره بهتری در یادشان بماند.

این مسئول جامعه المصطفی از وضعیت اسکانشان در نجف راضیست و می گوید: طبقه بالای حسینیه فاطمه الکبری را به ما اختصاص داده بودند و همه وعده های غذاییمان هم تامین بود اما اینجا نه می توانیم خودمان برایشان غذا تامین کنیم و نه جرات این که این ها را بفرستیم داخل شهر برای خودشان غذا بیاورند را داریم.

با توجه به این که در این جمع سه هزار نفری که از کشورهای آذربایجان، گینه، آفریقا، نپال، ترکیه، پاکستان، افغانستان، هندوستان، آلمان، نیجریه و ... آمده اند افراد تازه مسلمان و شیعه شده حضور دارند که برای بار اول است به زیارت عتبات می آیند، رسیدگی به این جور مسائل اهمیت بیشتری پیدا می کند که نهادهایی که مسئولیت اسکان زائران را بر عهده دارند می بایست با برنامه ریزی دقیق و تشکیل کارگروه ویژه برای ساماندهی به این امور، این امر را مدیریت و تسهیل کنند.