محققان دانشگاه مازندران با کمک نانوذرات اثربخشي داروها را افزايش دادند

جمعي از استادان داروسازي دانشگاه علوم پزشکي مازندران موفق شدند با کمک نانوذرات کلوئيدي، عبور دارو را از سدهاي سلولي افزايش دهند كه نتيجه اين تحقيق مي‌تواند در درمان بسياري از بيماري‌هاي پوستي مؤثر واقع شود.

کد خبر: ۳۷۵۹۵

چهارشنبه - ۲۸ مرداد ۱۳۸۸ / August 19, 2009

به گزارش گروه علمي ‌«شبکه خبر دانشجو»، فرشته پورمراد گفت: با تهيه فراورده‌هاي مبتني بر فناوري نانو، مي‌توان انحلال و اثر داروها را بيشتر کرد و در نتيجه با به کار بردن مقدار کمتر دارو، بيمار را از مضرات و واکنش‌هاي ناخواسته دارويي حفظ كرد.

پورمراد اظهار داشت: استفاده از ترکيبات طبيعي از قبيل فلاونوئيدها در فراورده‌هاي آرايشي، بهداشتي، دارويي و غذايي بر کسي پوشيده نيست، ولي متأسفانه حلاليت کم اين ترکيبات در آب، تهيه فرمولاسيون‌هاي دارويي با آنها را با مشکل روبرو مي کند و در نتيجه، کاربرد آنها در فرايندهاي موضعي، مشکل مي‌شود.

وي افزود: براي برطرف کردن اين مشکل، به سراغ تهيه نانوذرات کلوئيدي و سيستم‌هاي جامد-مايع (پراکندگي‌هاي کلوئيدي) رفتيم و با روش خاصي، موفق به پراکندگي نانوذرات در محلول شديم كه وجود نانوذرات باعث افزايش سطح تماس و افزايش عبور و نفوذ داروها از سدهاي سلولي مانند سلول‌هاي خوني- مغزي مي‌شود.

اين استاد دارو ساز اظهار داشت: در اين پژوهش، به تهيه يک نوع نانوذره به شکل پراکندگي کلوئيدي از کوئرستين و فروليک اسيد به عنوان فراورده‌اي که داراي اثر بالقوه در درمان اختلالات پوستي مانند پسوريازيس و درماتيت آتوپيک است، پرداخته شد.

پور مراد ادامه داد: براي رسيدن به اين هدف، ابتدا مخلوط کوئرستين و فروليک اسيد در حلال آلي حل شد، سپس در سه آزمايش جداگانه با افزودن حامل‌هاي ئيدروکسي پروپيل متيل سلولز، لسيتين و پلي‌وينيل پيروليدون در متانول يا استون يا اتيل‌استات به محلول اوليه، پراکندگي نانوذرات توليدي را با روش نفوذ حلال، بررسي كرده‌ و بهترين حلال و امولسيفاير انتخاب شد.

به گفته اين پژوهشگر، نتايج بررسي‌ها، حاکي از آن بود که دو حامل ئيدروکسي‌پروپيل متيل سلولز و پلي‌وينيل پيروليدون، موجب غير يکنواخت شدن و چسبندگي نانوذرات مي‌شود، در نتيجه مطلوب نيست، اما لسيتين از ديدگاه اندازه و شکل ذرات، نتيجه بهتري را ارائه مي‌دهد، همچنين توئين 80 به ميزان مشخص باعث بهبود پراکندگي مي‌شود.

وي خاطرنشان کرد: براي تعيين شکل نانوذرات از ميکروسکوپ الکتروني، تعيين اندازه نانوذرات و پتانسيل سطحي از دستگاه تعين‌کننده پتانسيل زتا و سايز ذرات استفاده شد.

لازم به ذكر است، جزييات اين پژوهش با همکاري سهيلا هنري و فاطمه حسيني‌خواه و آقاي محمدعلي ابراهيم‌زاده انجام شده، در مجله Journal of Vacuum Science and Technology B (جلد 27، صفحات 1585-1583، سال 2009) منتشر شده است./انتهاي پيام/