یادداشت دانشجویی/

حصر فتنه‌گران مجازاتی کاملا قانونی و لازم‌الاجرا است/ فتنه‌گران شمر زمان خود بودند

حماسه ۹ دی مشتی محکم بر دهان یاوه‌‌گویان و شبه‌‌افکنانی بود که این نظام مقدس را با ‌‌نهایت بی‌انصافی و غرض‌ورزی دیکتاتوری می‌نامیدند؛ چرا که...

کد خبر: ۳۷۷۱۱۶

يکشنبه - ۰۷ دی ۱۳۹۳ / December 28, 2014

به گزارش گروه سیاسی «خبرگزاری دانشجو»، حماسه ۹ دی به هویت و ماهیت انقلاب که حضور مردم در صحنه است بر می‌گردد؛ اما وجه تمایز حضور مردم در انقلاب اسلامی ما با انقلاب‌های دیگر به عنصر ایمان دینی مردم گره می‌خورد و همین ایمان است که مردم را بسیج می‌کند ودر صحنه می‌آورد و سختی‌ها و مشکلات را برای آن‌ها آسان و هموار می‌سازد.

نه دی یکی از بارز‌ترین حماسه‌هایی است که مردم توانستند خوب موقعیت، نیاز، حضور در لحظه مناسب و مورد نیاز را بشناسند و عمل کنند و این اساس کار یک مومن است تا بتواند وجودش موثر واقع شود.

آن چیزی که این قضیه رابر جسته کرده است همین حرکت مردم که برخاسته از بصیرت، دشمن‌شناسی، وقت‌شناسی و حضور در عرصه مجاهدانه بوده است.

چرا مردم در ۹ دی ۸۸ توانستند بر جبهه باطل دشمن فایق آیند؟ آیا غیر از این بود که چون حرکت، حرکتی خدایی و برای خدا و مملو از اخلاص بود این سرافرازی و پیروزی نصیب جبهه حق شد، این وعده صادق خدایی متعال است که اگر حرکت برای خدا باشد خدا هم از آن دفاع خواهد کرد؛ بنابراین در قرآن حکیم می‌فرماید: «انّ اللَّه یدافع عن الّذین امنوا»؛ البته این حرف‌ها را دشمنان و سران فتنه {امریکا، صهیونیست‌ها، انگلیس و...} نمی‌فهمند و نخواهند فهمید و به همین علت است که پی در پی درباره این ملت اشتباه تصمیم گرفته و خواهند گرفت.

یکی دیگر از خصوصیات ۹ دی که آن را به حوادث انقلاب نزدیک می‌کند، مسئله عاشورا است یعنی در حوادث اول انقلاب هم محرم پیش آمد و امام راحل آن جمله گوهربار و تاریخی را بیان کردند که «ماهی که خون بر شمشیر پیروز است» این سخن کوچکی نیست این نکته عمیق و درخور توجه است که خون بر شمشیر پیروز است، این یعنی کشته بر کشنده فایق می‌آید، مظلوم بر ظالم فایق می‌آید و این‌‌ همان چیزی است که در عاشورا رخ داد.

در قضیه  ۹دی نیز پای عاشورا در میان است اگر آن حرکت سخیف و در واقع گریه آور از سوی گروه ایضاً سخیف در عاشورا حسینی پیش نمی‌آمد این حرکت عظیم و این تحرک عمومی مردم معلوم نبود به این شکل به وجود بیاید.

پس از آن فتنه، یکی از خطوط قرمز نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران فتنه ۸۸ شد و این خطوط قرمز که بر اساس شرع مقدس و اسلام و ولایت تعیین و تثبیت می‌شود آیا به این معنی نیست که عدول از آن‌ها باعث خروج از دین می‌شود؟ آیا عدم رعایت آن‌ها نوعی قانون شکنی نیست؟

حال باید به این نگریست که آن قانون دانانی که تازه به دوران رسیده‌اند و قانون مداری لقلقه زبانشان شده است چقدر سعی کرده‌اند روی خطوط قرمز و یا اصلا عبور از آنان را در دستور وبرنامه کار خود قرار دهند؟؛ که بعضی‌هایشان هم شعار ولایت مداری و راستگویی را علم عثمان خود کرده‌اند!! آیا این نفاق نیست...

مولفه‌ای که در این حماسه شور انگیز و افتخار آمیز بیش از پیش متجلی شد اعتماد مردم به نظام بود که البته مقوله اعتماد مردم به نظام تا قبل ۹دی سال ۸۸ در عرصه‌های مثل انتخابات (از جمله‌‌ همان انتخابات سال ۸۸ که تقریبا با مشارکت ۸۰ درصدی مردم همراه بود)، راهپیمایی هر ساله ۲۲ بهمن و روز قدس و... کاملا نمایان و متجلی بوده است واین را باید متذکر شد که این حرکت‌های عظیم و پرشور مردمی مربوط به هیچ جناح خاص نیست بلکه متعلق به نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران است.

آنهایی که هر دم در بوق رفع حصر اصحاب فتنه (موسوی، کروبی و...) می‌دمند به دنبال بهره برداری از فضای ایجاد شده در کشور هستند تا از رحمت و عطوفت نظام در برخورد با کسانی که قصد براندازی نظام را داشتند سوء استفاده کنند.

اینان آنهایی هستند که ادعای قانون مداری را یدک می‌کشند که البته غافلان یا جاهلانی بیش نیستند؛ چرا که حصر اصحاب فتنه مجازاتی کاملا قانونی و لازم الاجرا است.

این قانون که مصوبه شورای عالی امنیت ملی است بر اساس نظر سران سه قوه و دیگر اعضای شورای عالی امنیت ملی بوده و لازم به الذکر است که رئیس شورای عالی امنیت ملی شخص رییس جمهور است و همچنین مصوبات این شورا زمانی قانونی و لازم الاجرا می‌شود که به امضای رهبری معظم انقلاب برسد که این مصوبه حصر اصحاب فتنه این مراحل را طی کرده و مصوبه قانونی و الازم الاجرا جمهوری اسلامی ایران است.

و اصلا اگر بخواهیم با نگاه و تحلیلی دیگر به این مقوله نگاه وآن را مورد بررسی قرار دهیم باید گفت آیا آنانی که دم از رفع حصر می‌زنند نمی‌دانند جزای سران فتنه چیزی کمتر از اعدام نیست؟؟ پس نتیجه‌ای که از عمل ناشایست آن‌ها می‌توان برداشت وادعا کرد، که اینان دررویای کذایی خود به دنبال چیزی جز جنجال، آشوب و از همه بالا‌تر؛ فتنه‌ای دیگر که به دنبال آن براندازی نظام مقدس جمهوری اسلامی باشد نیستند.

البته تاثیرگذاری و هدایت وتنظیم جهت قطب نمای امت با ولایت را به واسطه علمای دین و سران و مسئولان مملکت را در این فتنه سال۸۸ نباید از یاد برد و همچنین سکوت و ساز مخالف ولایت زدن بعضی‌ها را به همچنین. در اینجا جا دارد از این حدیث گوهر بار حضرت امیرالمومنین (علیه السلام) یاد کرد که می‌فرمایند: «الساکتُ اَخوالرّاضی وَ مَن لَم یَکُن مَعَنا کانَ عَلَینا» یعنی: {آن کسی که در مقابل وضع باطل ساکت است برادر راضیِ به آن وضع است وهر که با ما نیست بر ماست}

حماسه ۹ دی مشتی محکم بر دهان یاوه گویان و شبه افکنانی بود که این نظام مقدس را با ‌‌نهایت بی‌انصافی و غرض ورزی دیکتاتوری می‌نامیدند؛ چرا که تا خود مردم وارد صحنه نشدند فتنه خوابانده نشد و این نشان از جمهوریت همراه با اسلام و سکان داری کشتی بانی بصیر و با تدبیر است که به اصطلاح‌‌ همان مردم سالاری دینی است.

روز ۹دی که با عنوان روز «بصیرت و میثاق امت با ولایت» ثبت گردیده است باید حفظ شود اما نباید جنبه شعاری بر آن غلبه پیدا کند؛ باید دید حرف ملت در این روز چه بوده است؟ این حرکت عظیم برای چه رخ داده است؟ که البته حالت شعار، شور، هیجان و حماسه لازم است اما مواظب باید باشیم تا غلبه پیدا نکند.

و‌ای اصحاب فتنه و فتنه گران در توبه همیشه به روی گناهکاران باز است، رهبر و طبیب حاذق، دلسوز و عادل این انقلاب راه توبه را برای شما‌ها بازگشته است و می‌گویید بیاید و اعتراف کنید که اشتباه و تخطی کردید و از مردم عذر خواهی کنید؛ البته این رفتار الگوهای تاریخی بسیاری دارد از جمله آنکه امام حسین(ع) هم در گودال قتلگاه پس ازآن همه گناه شمر را دعوت به توبه کرد؛ اما شمر ملعون که چیزی جز دنیا نمی‌دید، نپذیرفت و اما شما فتنه گران مبادا شمر زمانه خود همچنان باقی بمانید.

نویسنده؛ علیرضا زارع شهرآبادی

انتشار یادداشت دانشجویی به معنای تایید تمامی محتوای آن توسط "خبرگزاری دانشجو" نیست و صرفاً منعکس کننده نظرات گروه‌ها و فعالین دانشجویی است.