استفاده تامل برانگیز وزارت ورزش و جوانان از واژه سایت «همسان‌گزینی» به جای «همسریابی»

معاون جوانان وزارت ورزش و جوانان چندی پیش از رونمایی سایت «همسان یابی» خبر داده بود و این طرح را مقابله مناسبی با سایت های غیرمجاز همسریابی دانسته بود.

کد خبر: ۳۸۴۴۰۳

سه‌شنبه - ۰۷ بهمن ۱۳۹۳ / January 27, 2015

به گزارش خبرنگار اجتماعی «خبرگزاری دانشجو»، گلزاری، معاون ساماندهی امور جوانان وزارت ورزش و جوانان وعده راه اندازی سایت همسان گزینی را تا آخر ماه پیش یعنی دی ماه داده بود و این کار را راهکاری برای مقابله با فعالیت غیرمجاز ۳۰۰ سایت همسریابی در کشور دانسته بود.

این مقام مسئول در وزارت ورزش و جوانان اعلام کرد که وزارت ورزش و جوانان و دفتر ازدواج و تعالی خانواده وزارت ورزش و جوانان به عنوان یکی از متولیان حوزه جوان برای مقابله با سایت های همسریابی و توقف فعالیت آنها در نظر دارد سایت‌ همسان گزینی را با همکاری سایت تبیان و با اتصال به مراکز مشاوره ازدواج راه اندازی کند.

او البته این نکته را هم تاکید کرده بود که این سایت، صرفا به معرفی افراد به یکدیگر بسنده نمی‌کند و به مراکز مجاز مشاوره ازدواج ارتباط داده می‌شوند تا بتوانند تا مرحله ازدواج آنها را همراهی کنند و البته حضور خانواده‌ها در کنار جوانان از جمله مواردی است که در این سایت‌ها به آن توجه می‌شود.

در همین رابطه، بهمن بهمنی  مدیر کل دفتر برنامه ریزی و تعالی خانواده وزارت ورزش و جوانان نیز گفت که  با توجه به راه‌اندازی شبکه‌های مجازی با ادعای آشنا سازی، معرفی و همسریابی که 90 درصد آن‌ها اهداف منفی دارند، طرحی با عنوان طرح همسان گزینی اجرا می‌شد.

او از تدوین آیین نامه ای برای سایت های همسریابی خبر داد و مجوز رسمی دادن به این سایت ها را منوط به رعایت این نکات دانست.

اما این که این وزارتخانه به جای واژه همسریابی از «همسان یابی» استفاده می کند می تواند نکته قابل تاملی باشد؛ فارغ از آسیب هایی که این سایت های همسریابی غیرقانونی برای جوانان دارند، اما نامشان القا کننده این امر است که مراجعین، به دنبال ازدواج بوده و به خاطر پیدا کردن کیس مناسب برای ازدواج و نتیجه نگرفتن از راه های سنتی، خانوادگی و موارد دیگر نتوانسته این کار را انجام دهد و ناگزیر به مراجعه به این گونه مراکز شده است. اما استفاده از واژه «همسان گزینی» به جای «همسریابی» شاید در مواردی درست باشد و نشان دهنده ی این باشد که این سایت ها تنها معرف شریک زندگی هستند نه یابنده ی همسر قطعی، اما شبهه این را به وجود می آورد که این سایت و این طرح، می تواند مرجع کسانی باشد که از آشنایی با جنس مخالف، هدفی جز ازدواج دارند.

از این رو و با توجه به نیت خیر وزارت محترم ورزش و جوانان برای خنثی کردن سایت های غیرمجاز، و تاکید این وزارت خانه بر این که خانواده پایه و اساس طرح ریزی برای ازدواج است و باید این قضیه، راه درست خود را برود، به نظر می رسد باید دقت بیشتر و ویژه تری در اهداف طرح های جدید داشت تا خود اینگونه طرح ها به مشکل تبدیل نشوند.