صفار هرندی در ایلام:

روح انقلاب به صحنه درآمدن جریانیست که فلسفه سیاسی غرب را به چالش می‌کشد

مشاور فرمانده کل سپاه پاسداران گفت: روح انقلاب به صحنه درآمدن جریانیست که فلسفه سیاسی غرب را به چالش می‌کشد.

کد خبر: ۳۸۶۲۸۷

دوشنبه - ۱۳ بهمن ۱۳۹۳ / February 02, 2015

به گزارش خبرنگار «خبرگزاری دانشجو» از ایلام، محمد حسین صفار هرندی، مشاور فرمانده کل سپاه پاسداران در نشست «امام خمینی (ره)، انقلاب اسلامی و گفتمان دینی» که روز گذشته با حضور اساتید حوزه و دانشگاه در مرکز جامع علمی و کاربردی ایلام برگزار شد، گفت: ما مدعی این هستیم که انقلاب اسلامی ایران تنها انقلاب در تاریخ سده‌های اخیر است که به معنای واقعی کلمه «انقلاب» آن هم در تمام ابعاد صدق می‌کند، به تعبیر امام علی (ع) انقلاب به معنی زیر و رو شدن تعریف می‌شود و صرفا جابجایی حاکمان و ابقای رویه‌های موجود را نمی‌توان در مفهوم انقلاب گنجاند.

وی در مقایسه انقلاب ایران با انقلاب سایر ملل، تصریح کرد: انقلاب فرانسه مهمترین و بزرگترین تحول سیاسی- مردمی در طول تاریخ است که با وقوع آن، دولت- ملت‌هایی به سبک و سیاق انقلاب کبیر اما در قالب جدید شکل گرفتند؛ نکته‌ای که نباید فراموش کرد این است که انقلاب فرانسه براساس به ستوه آمدن مردم از گرسنگی و خیزش علیه دولت در پی دست یافتن به شرایط بهتر به وقوع پیوست که بعدها به اسم «انقلاب نان» معروف شد؛ البته این روند نیز در مورد انقلاب اکتبر صدق می‌کند.

مشاور فرمانده کل سپاه پاسداران استقرار نگاه جدید در غرب را منتهی به شکل گیری نظامات جدید از مفاهیم اومایستی دانست و ادامه داد: نگرش تازه‌ای در غرب درافتاد که در آن ارتباط با خدا یا احکام الهی قطع شد و خدا را به ورطه بازنشسته‌گی کشاند، حکومت‌هایی که تا پیش از این مقطع، یعنی در دوره‌های رنسانس و عهد حاکمیت کلیسا بر روی کار آمدند معتقد بودند موهبت خداوند و فره ایزدی ضامن بقایشان است و به رضایتمندی یا حضور مردم نیازی نیست اما در حاکمیت‌هایی که پس از انفقلاب فرانسه روی کار آمدند، مردم در محور تحولات سیاسی و اجتماعی قرار گرفتند و بر حاکمیت خداوند خط انقضا کشیدند.

صفار هرندی با اشاره به اینکه در حاکمیت خدامحورانه، انسان به عنوان جانشین پروردگار به مدیریت احکام و اجرای آن می‌پردازد، ادامه داد: اما در مغرب زمین همین که انسان بر امور جاری مسلط می‌شود به تعبیر نیچه خدا میمیرد و نام آن به فراموشی سپرده می‌شود، انقلاب‌های چین، کوبا و روسیه نیز از این طیف محسوب می‌شوند، در مثالی دیگر می‌توان انقلاب اکتبر روسیه را اینگونه ارزیابی کرد که در این نوع انقلاب بهتر است بگوییم که اصلا انقلابی صورت نگرفته است زیرا اصول و مبانی قدیم و جدید روسیه از آبشخور و مشرب «انسان خدا بودن» است با این تفاوت که رنگ و بوی انقلاب‌های غرب دموکراسی- لیبرالیستی و فضای باز فردی و شاکله‌ انقلاب‌های شرق به غیر از ایران همگی سوسیالیستی به معنای محدود کردن ابعاد فردی و متمرکز کردن آن در بخش اجتماعی یا به عبارتی بهتر جامعه گرایی می‌باشد.

وی انقلاب اسلامی ایران را تنهاترین تحول سیاسی در دویست و اندی سال اخیر اعلام کرد که نگاه آن به سوی ذات اقدس الهی است، گفت: روح انقلاب به صحنه درآمدن جریانیست که فلسفه سیاسی غرب را به چالش می‌کشد، این انقلاب معجزه‌ای بود که به تعبیر میشه دایان زلزله‌ای در عالم انداخت و علاوه بر متحول کردن مفاهیم سیاسی، نگاه فلسفی انسان‌ها را به عالم و به یکدیگر تغییر داد، برخی مانند اخوان المسلمین در مصر یا مهندس بازرگان در ایران معتقد بودند که حکومت دینی قابل اجرا نیست بلکه ما باید حکومت دینداران را تشکیل دهیم؛ بدین معنا که این افراد باید با نگاه به سنت‌های جاری در دنیاهای بیرون که عمدتا تفکرات غربی و شرقی یا دموکراسی‌های معمول جهان بود کشور را مدیریت کنند، از همین جا می‌توان فهمید که امثال مهندس بازرگان انقلاب را درک نکرده بودند.

عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام اولین پایه‌های تشکیل حکومت اسلامی- ایرانی را اواخر سال ۱۳۴۸ هجری شمسی در کلاس‌های درس امام خمینی در نجف اشرف و مطرح شدن مفهوم ولایت فقیه عنوان کرد و اذعان داشت: بلافاصله، اولین احساس خطر و واکنش از سوی آمریکا ابراز شد، ایالات متحده ۴۵ هزار مستشار خود را برای خط دهی و سرویس دادن به شاه ایران اجیر کرده بود که منافع اقتصادی خویش را در بشکه‌های نفتی، آبراه حساس تنگه هرمز و خلیج فارس به نفع دنیای صنعتی و غرب تامین کند، اولین برآوردهای آمریکا از انقلاب نوپای ایران به چالش کشیده شدن مفاهیم مرسوم دنیا بود.

صفار هرندی بیان داشت: غربی‌ها چند سال پس از انقلاب اسلامی ایران، دوهزاریشان افتاد که متحد تمام عیارشان را از دست داده‌اند و کوچکترین ضربه‌ای که به ایشان وارد شد این بود که بر جریان عبور نفت از خلیج فارس، اختلال به وجود آمد اما خسارت بزرگ این بود که حکومتی در ایران مستقر شد که براساس پیامی که از آن متصاعد گردید تمام عادات دویست ساله را تغییر داد، و بر جغرافیای جهان دامنه گستراند.

وی تجلی قدرت حرکت طوفنده و رو به جلو نظام اسلامی را در احیا شدن اقلیت شیعه و مظلوم جنوب لبنان عنوان کرد و ادامه داد: همین گروه کوچک و سرخورده اکنون توانسته‌اند لبنان را از ساحت وجود آمریکا و فرانسه پاک کنند، به قدرتمندترین گروه در لبنان تبدیل شوند و در برابر اسرائیل سینه سپر کنند، معادل این حرکت را می‌توان در مناطق شیعه نشین عربستان، بحرین، پاکستان، عراق و حتی در میان اهل تسنن یا فرقه‌های دیگر اسلامی مانند مناطق شمال آفریقا، غرب آسیا، خاورمیانه و یمن مشاهده کرد.

وزیر ارشاد دولت نهم پرداختن به صدور پیام انقلاب حتی خارج از مرزهای ایدئولوژیک و تاثیرپذیری آن توسط کشورهای آمریکای لاتین مانند ونزوئلا، بولیوی، نیکاراگوئه و آرژانتین اشاره کرد و افزود: انعکاس این پیام آزادی خواهانه، استقلال طلبانه و این اعتماد به نفس یک حکومت را می‌توان در ایستادگی جوانمردانه‌ی خانم کریستینا فرناندس، رئیس جمهور آرژانتین در برابر آمریکا، سخنان حقیقت جویانه و دراز کردن انگشت اتهام به آمریکا در غالب خط و نشان کشیدن برای استکبار جهانی مشاهده کرد، این اتفاق در طول تاریخ بی‌نظیر است، حتی کشورهای شوروی، چین و کوبا هیچوقت به این عمق از ایستادگی در برابر ایالات متحده نرسیده‌اند.

صفار هرندی وجهه تمایز انقلاب اسلامی با سایر انقلاب‌ها را « با خدا بودن» اعلام کرد و گفت: آقای میشل فوکو، دانشمند برجسته ژاپنی در سفری که اوایل انقلاب به ایران داشتند به بررسی و کنکاش در لایه‌های زیرین خواستگاه فکری مردم در ظهور و بروز انقلاب پرداختند، ایشان می‌گویند: روح انقلاب برگرفته از اعتقادات مردم است، اگر می‌خواهید در یک کلمه بدانید که چرا مردم ایران قیام کردند برای این بود که خودشان را تغییر دهند و این یعنی تولید یک ملت جدید و جریان تازه در عالم که در نوع خودش منحصر به فرد است.

وی انقلاب را جابجایی ارزش‌های قبلا حاکم شده با ارزش‌های جدید تفسیر کرد و ادامه داد: و در این راستا هستند کسانی که در اقسا نقاط جهان بر زیر پرچم این ایدئولوژی جمع می‌شوند، علایق و سلایقشان با هم گره می‌خورد و وقتی گروه یا کشوری مرزهای فکری یا جغرافیاییشان را مورد هدف قرار داد همه علیه نیروی اجنبی بسیج می‌شوند لذا وقتی شما تهدید می‌شوید عده ای در لبنان و عراق بیگانگان را محاصره می‌کنند و واکنش نشان می‌دهند، به همین دلیل است که در سوریه‌ی لائیک و سکولار که هیچ سرباز نظامی جرات اقامه‌ی نماز به صور علنی را نداشت با هم سو شدن با جریان انقلاب اسلامی، حزب الله را با ده‌ها هزار عقبه تشکیل می‌دهد تا از حق دفاع کند و برای آن بجنگد.

عضو تشخیص مصلحت نظام با گلایه از نگرش اومانیستی لیبرالیزم دولتمردان به جامعه و له کردن آنان در زیر چرخ‌های توسعه، تصریح کرد: چرا عده‌ای به هر قیمتی ولو نابودی طیف خاصی از مردم، می‌خواهند در جرگه کشورهای توسعه یافته خود را جای دهند؟ برخی ها آنقدر نگاهشان پلید است که می‌گویند: این فقرا و محرومین، مزاحم برنامه‌های توسعه هستند، به ما چه مربوط است که نان ندارند بخورند! این نگاه معادل نگاه همان نگرش کشور دارانیست که کودکان قحطی زده‌ی آفریقایی را با شکم هایشان که از فرط گرسنگی مانند طبل شده است را می‌بینند؛ اما برای کنترل بر قیمت گندم، مازاد محصول خود را به دریا می‌ریزند.

صفار هرندی تاکید کرد: آن کسی که از صدقه سری آرا مردم به مقامی نائل آمده و میداند تمام  حیثیتش مرهون مردم می‌باشد  چرا همان حرفی را می‌گوید که اومانیست‌ها تکرار می‌کنند؟ دین ما می‌گوید هر انسان معادل یک جهان است، اگر یک نفر احیا شود تمام جهان احیا می‌شود، امام راحل ( قدس ره) مردم کم برخوردار را ولی نعمتان این نظام می‌دانستند و آنان را سنگربانان، حامیان، حافضان و احیا کنندگان انقلاب می‌نامیدند.

وی به سخنان روز گذشته‌ی رئیس جمهور در مورد غیر لازم بودن علوم انسانی اشاره کرد و افزود: بنده هرچه فکر می‌کنم نمی‌توانم بفهمم که ایشان چه اصراری دارندکه اسلامی کردن علوم انسانی را بی‌خودی نشان دهند؛ البته این سخنان را عادلی، رئیس کل بانک مرکزی در دوران هاشمی رفسنجانی نیز مطرح می‌کردند، اقای روحانی! ما مستغنی از دریافت تجربیات و دانش بشری نیستیم؛ اما باید در دستگاه تنظیم کننده خودمان و به تئوری‌های خودمان نیز رسیدگی کنیم.

مشاور فرمانده کل سپاه پاسداران، پاسداشت انقلاب اسلامی را نه به برگزاری جشن و چراغانی بلکه به استمرار بر آرمان‌های آن اعلام کرد و گفت: چراغانی کردن که نان و آب نمی‌شود، این انقلاب باید استمرار پیدا کند و امتدادش به این است که منشا اصلی را گم نکنیم، تاکید می‌کنم که قرار بود آن‌هایی که به زیر کشیده شده‌اند بالا آیند و سهم دریغ شده از محرومان به ایشان باز پرداخته شود، این جابجایی‌ها باید اتفاق می‌افتاد، عدالت به معنای پرداختن یکسان به دارا و ندار نیست؛ بلکه دستگیری از ضعیفان برای رسانیدن وی به سایر اقشار جامعه است.