جمعی از دانشجویان تهران جنوب:

خفقان تا کي؟

جمعی از دانشجویان دانشگاه آزاد واحد تهران جنوب در بيانيه اي به تشريح مسائل جاري دانشگاه آزاد و انتخابات پرداختند.

کد خبر: ۳۸۶۳۹

جمعه - ۰۶ شهريور ۱۳۸۸ / August 28, 2009

به گزارش گروه سياسي «شبکه خبر دانشجو»، متن اين بيانيه به شرح زير است:

دانشگاه به عنوان مهد علوم مختلف و کانون ظهور و بروز افکار و انديشه ها و هم چنين نبض تپنده کشور و الگوي تمام عيار جوامع اجتماعي، همواره از ويژگي هاي ممتازي برخوردار بوده است، ويژگيهايي که لوح وجودي انسان را قالب و معنا مي دهد و او را براي هدفي والاتر آماده مي کند.

از آنجا که دانشگاه آزاد اسلامي يکي از مراکز مهم آموزش عالي کشور محسوب مي شود و بخش عمده اي از دانش آموختگان کشور، فارغ التحصيل اين دانشگاه هستند، مسائل مربوط به آن از اهميت بالايي در جامعه برخوردار است. هنوز زماني را که پيشنهاد تشکيل دانشگاه آزاد اسلامي به محضر حضرت امام خميني(ره) ارائه شد و با ترسيم افقي روشن و هم چنين تاثير اين دانشگاه بر پيشبرد ارزش ها و آرمان هاي انقلاب با تأييد و حمايت امام همراه گرديد، از ذهن تاريخي ملت ايران پاک نشده است.

امروز دانشگاه آزاد که ثمره انقلاب است علي رغم کسب دستاوردهاي بي شمار علمي، با دور شدن از آرمان هاي معمار کبيرانقلاب و عدول ازگفتمان ارزشي امام(ره) نه تنها به آن افق نزديک نشده بلکه با انجام برخي فعاليت هاي سياسي (به ويژه در دوران انتخابات) دانشگاه را به پناهگاهي براي برخي از مخالفان نظام و شکست خوردگان سياسي تبديل کرده و با رفتار ناعادلانه خود (به ويژه در ايام انتخابات) فضاي دانشگاه را ملتهب ساخته است.

در انتخابات اخير که به يقين بهترين ميدان براي راستي آزمايي مدعيان اخلاق گرايي بود، تکيه شديد بر فرمايشات گلچين شده حضرت روح الله و سانسور شدن مواضع اصولي و قاطع ايشان در قبال جريانات قانون شکن و قانون گريز، نشان از ابزاري شدن ارزش ها و آرمان هاي حضرت روح الله جهت بازي کثيف قدرت منهاي اخلاق بود و در اين ميان دانشگاه آزاد با زير پا گذاشتن منشور اخلاقي انتخابات نمره منفي ديگري را در کارنامه سوابق خود به ثبت رسانيد.

بي ترديد ايجاد عدل و بسط عدالت اجتماعي در حوزه هاي مختلف، اعم از اقتصادي، سياسي، فرهنگي و علمي و تشکيل حکومت قانون مدار و اجراي قانون بر معيار عدل در جهت برپايي حکومت به نفع مستضعفين و پابرهنگان نظام جمهوري اسلامي و نيز زمينه سازي براي حکومت جهاني حضرت قائم (عج) از اصلي ترين انگيزه هاي انقلاب بوده است و به يقين، عدالت جز با پاسخگويي حاکمان به مردم تحقق نمي يابد.

چگونه شخصي 30 سال متوالي در سمت مديريت اين دانشگاه باقي مي ماند و بدون کمترين روحيه انتقاد پذيري، نه تنها به هيچ مرکزي در حيطه عملکرد خود پاسخگو نيست بلکه تا به حال از دانشجويان خود اين دانشگاه (نه دانشجو نماها) که مستقيما نظاره گر مسائل آن مي باشند در هيچ فضايي نظر خواهي نشده است. آيا اين دانشجويان به علت مطالبه به حق خود و رعايت اخلاق و عدم قضاوت يک جانبه محکوم به بدرفتاري و تهديد به شکايت و اخراج از سوي رياست دانشگاه آزاد مي باشند؟

اکنون اين سئوال پيش مي آيد که در قبال ايجاد فضاي خفقان براي منتقدان دانشگاه و ستاره دار کردن دانشجويان اين دانشگاه، نقش شوراي عالي انقلاب فرهنگي و قوه قضاييه در رابطه با دانشگاه آزاد و نظارت بر نحوه عملکرد مديران اين دانشگاه چيست؟ البته ناگفته نماند که برخي قصد دارند تا بررسي عملکرد خود را بر وجود يا عدم وجود کل مجموعه دانشگاه آزاد نسبت دهند.

امروز، جنبش دانشجويي با تکيه بر بيانات رهبر معظم انقلاب، به دور از محافظه کاري، به واسطه دارا بودن شجاعت، صداقت و نجابت به هيچ وجه حاضر نخواهد بود که با تمسک به ثروت و قدرت، منزلت و نقش خود را تنزل دهد. ضرورت وجود روحيه نشاط و شادابي در دانشگاه ها، همواره از دغدغه هايي بوده که رهبر معظم انقلاب و ديگر مسئولان نظام بر آن تاکيد داشته اند، روحيه اي که زمينه ساز ظهور و شکوفايي استعدادها و انديشه دانشجو باشد. انجمن ها و تشکل هاي فعال و تاثير گذار، زماني شکل مي گيرند که بتوانند در فضايي دانشجويي و به فرموده رهبر معظم انقلاب فضايي به دور از معارضه و تضعيف يکديگر به رقابت سالم بپردازند و از همه مهم تر با انجام فعاليت هاي سياسي، سبب افزايش آگاهي و قدرت فهم و تحليل سياسي دانشجويان پيرامون مسائل داخلي و جهاني شوند و دانشجو را از اسير شدن در دام جريان هاي سياسي که دانشجو را تنها به عنوان ابزاري براي تبليغ افکار نادرست خود مي دانند، نجات دهند. اما جاي بسي تاسف است که در دانشگاه آزاد نه تنها بستر مناسبي براي تحقق فعاليت سياسي دانشجويان که مقام معظم رهبري بر آن تأکيد بسيار دارند، مهيا نيست بلکه فضايي سرشار از خفقان سياسي بر آن حاکم است و تنها شاهد تشکيل چندين انجمن صنفي (سادا) هستيم که با عنوان تشکل دانشجويي قصد منحرف کردن افکار دانشجويان را دارد و به سبب تامين مالي اين تشکل از سوي رياست دانشگاه آزاد، درقبال هيچ يک از مسائل مهم داخلي و خارجي، کوچکترين واکنشي از سوي آنها ديده نشده (به غير از ايام انتخابات و حمايت صريح از کانديداي خاص) و هيچ گونه مطالبه اي ازسوي آنها انجام نشده و دانشجويان دانشگاه آزاد، اين افراد را تا زماني که مهر سکوت در قبال تخلفات و مشکلات بر دهان خود زده اند (وحتي گاهي از عملکردهاي غلط دانشگاه دفاع کرده اند) و همواره چشمان خود را بر واقعيتها بسته اند نمايندگان خود ندانسته و به يقين موضع گيريهاي اين افراد در تريبون هاي مختلف دانشجويي روز به روز کارنامه آنها را سياه تر از قبل خواهد کرد و اين خود سبب تنزل اعتبار و شخصيت ديگر دانشجويان دانشگاه آزاد خواهد شد.

ازديگر مشکلات کمبود فضا و امکانات آموزشي در مقايسه با تعداد کثيردانشجويان، مخصوصا دردانشکده هاي فني مي باشد. کمبود وسايل آموزشي و آزمايشگاهي، نبود کتابخانه هاي مجهز، نبود سايت کامپيوتري کافي، به عنوان مثال وجود تنها 13 کامپيوتر در سايت دانشکده فني تهران جنوب براي 16000دانشجو از عمده نواقص مي باشد. در بعضي واحدهاي اين دانشگاه به دليل افزايش بيش از حد ظرفيت در پذيرش دانشجو، که مشخص نيست متناسب با کدام نياز و بر اساس چه ملاکي بوده است، با کمبود فضاي آموزشي مواجه بوده، به عنوان مثال در دانشکده فني تهران جنوب با وجود 16000 دانشجو حتي يک کلاس اضافه براي حل تمرين وجود ندارد و اين در حاليست که دربعضي واحدهاي ديگر و به ويژه واحد علوم تحقيقات چندين برابر واحدهاي ديگر (مثل تهران جنوب) داراي امکانات آموزشي و رفاهي مي باشد و اين نيز نمونه اي از بي عدالتي در ارائه خدمات مي باشد.

حال مسئولين اين دانشگاه با وجود مشکلا کيفي در سطح دانشگاههاي تهران، با توجه ويژه به افزايش سطح کمي در دانشگاه، اقدام به ايجاد شعب مختلف در شهرستانها و حتي در کشورهاي ديگر کرده اند. آيا اين امر چيزي جز نگاه مادي و کسب منفعت بيشتر را به ذهن متبادر مي سازد؟ آيا چنين سياستي با علم بر وجود معضل بيکاري و بالتبع آن ايجاد اشتغال کاذب، باعث تغيير در نوع فرهنگ قشر تحصيل کرده جامعه نمي شود؟

از ديگر مشکلات موجود در سطح کليه دانشگاه ها، اعم از آزاد و دولتي، وضعيت نابسامان فرهنگي و عدم بر نامه ريزي مناسب براي جهت دهي و کنترل آن به موضوعي مزمن و نگران کننده تبديل شده است که لزوم توجه هرچه بيشتر مسئولان به فرهنگ به عنوان زير بناي پيشرفت و سعادت جامعه و تسريع در روند ترسيم مهندسي فرهنگي را مي طلبد.

کلام آخر: ما دانشجويان بسيجي خود را سربازان کو چکي از رهبري دانسته و همواره پشتيبان علي زمان خود هستيم و تا آخرين قطره خون خود همواره پاسدار خون شهداي 8 سال دفاع مقدس بوده و با کوچکترين اشاره يار خراساني سر از پا نخواهيم شناخت و از پدر بزرگوار خود «مقام معظم رهبري»، دعا براي سر افرازي فرزندانتان در اين راه مقدس و موفقيت در عرصه هاي مختلف علمي و سياسي و هم چنين شهادت در راه حق تعالي را خواستاريم.

«  ما زنده بر آنيم که آرام نگيريم

موجيم که آسودگي ما عدم ماست  »

/انتهاي پيام/