هشت روز از ماه معصوم خدا گذشت!

خجالت مي كشم از اينكه در اين هشت روز حتي هشت دقيقه ام براي خدا خالص نبود!

کد خبر: ۳۸۶۶۸

شنبه - ۰۷ شهريور ۱۳۸۸ / August 29, 2009

حريم حرمت اين ماه،حريم دل هاي ماست. دل هايي كه قالوا بلي را در پيمان «الست» در فطرت الهي خويش به وديعه گذاشته و بر جان تابناك «انسان» اين خليفه الهي هم پيمان شدند تا رهاورد اين پيمان، سلوك در مسير حق باشد و بدست آوردن معرفت الله و ماندن در اين راه.

رمضان ماه شور و شيدايي كساني است كه هنوز دلشان را مي شناسند يا بهتر بگويم دلشان را با مناط و معيار حقيقت و با مختصات پيمان الست مي شناسند.

رمضان ماه گرسنگي نيست و نه ماه تشنگي. ماه سيرابي و نيوشيدن از جلائي جود و جان است مگر اينكه اين همه دعاي ماثور و اين همه آيات وحياني و اين همه سفارش و تذكار و تنبه را باور نكرده باشيم.

مگر اينكه آنقدر به دلمان قفل زده و كليدهايش را گم كرده باشيم كه ديگر كار از كار گذشته باشد نه! اشتباه نكن! مبشراً و نذيرا. قرار است ساده انگارانه و سست عنصرانه تنها وجهي از دين حق را بگيريم وجوه ديگر را پشت گوش اندازيم اسلام، دين تبشير و انذار است، هر دو! و رمضان ماه جلوه گري اين هر دو.

كه اگر انذار نبود، تبشير معنايي نداشت، همچنانكه اگر خوفي در كار نبود، رجا مفهومي نداشت و مومن سراپا خوف و رجاست و سراپا نشانه.

و رمضان ميدان بزرگ و خطير و زيباي اين «امتحان» تكان دهنده و سهل و ممتنع است.

جماعت!

قفل دلهايتان را محکم كرديد و پلمپ! كليدش را كجا گذاشته ايد؟ رمز شب دل هايتان را فراموش كرده ايد همه چيز را گم كرده ايد و خودتان را!

آه! جماعت!

رمضان ها يكي يكي، روزهاي ماه خدا، يكي يكي، لحظه هاي عمرمان يكي يكي ... مي گذارند، مي روند و ديگر برنمي گردند!

اگر دستمان از دامان خدا كوتاه شود، از محوطه واسع دوستان «علي» بيرونمان مي كنند!

جماعت!

بهاي «روح» ماه، «بهشت» است! به چه فروختيش؟ به چه؟!

***

اللهم ارزقني فيه رحمه الايتام و اطعام الطعام و افشاء السلام و صحبه الكرام بطولك يا ملجا الاملين.

خدايا! در اين روز مرا ترحم به يتميمان و اطعام به گرسنگان و افشاء و انتشار سلام در مسلمانان و مصاحبت نيكان نصيب فرما به حق انعامت اي پناه آرزومندان عالم.
(دعاي روز هشتم ماه مبارك رمضان)/انتهاي پيام/