یک دانشجوی بحرینی در گفتگو با «خبرگزاری دانشجو»:

مقاومت و ایستادگی، درس بزرگ شهدای ایران برای دانشجویان است

یک دانشجوی واحد بین الملل دانشگاه علوم پزشکی مشهد استوار بودن را درس شهدا به خود دانست و گفت: شهدا به ما آموختند که باید ایستادگی و مقاومت کنیم.

کد خبر: ۳۸۶۶۸۰

سه‌شنبه - ۱۴ بهمن ۱۳۹۳ / February 03, 2015

زهرامحفوظ در گفتگو با خبرنگار«خبرگزاری دانشجو» در اهواز، با بیان این نکته که عشق به امام رضا(ع) مرا برای ادامه تحصیل از بحرین به ایران کشاند، گفت: در کنار علاقه بسیار به امام هشتم (ع)، سطح بالای علم در ایران باعث شد در میان دیگر کشورهای اسلامی، ایران را جهت ادامه تحصیل خود برگزینم.

وی به شرایط کشور بحرین اشاره کرد و افزود: من در ابتدای انقلاب‌های بحرین به ایران سفر کردم. قاطبه مهاجرین به بحرین از ناصبی‌های عربستان بوده که به دلیل علاقه ما به مولا علی (ع) مردم اصیل و شیعه بحرین را مورد آزار قرار می‌دهند.

دلتنگی های خود را با امام رضا (ع) مطرح می‌کنم

این دانشجوی رشته پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد با اشاره به شرایط خود در دانشگاه علوم پزشکی مشهد افزود: در ابتدای ورودم به ایران و دانشگاه علوم پزشکی مشهد حس بسیار غریبی داشتم و یاد نداشتم به زبان فارسی صحبت کنم که این امر به تنهایی و غریبی من می‌افزود؛ به این منظور برای آرام کردن خود به حرم علی بن موسی الرضا(ع) رفته و تنهایی‌های خود را با ایشان پر می‌کردم.

محفوظ در ادامه با بیان این نکته که یادمان « فکّه» عالی بود، گفت: در میان مناطق کربلای ایران، منطقه «شرهانی» و«فکّه»، دو منطقه خاطره انگیز برای من بود که واقعا حس دیگری در این دو منطقه داشتم.

راهیان نور نوعی راه یابی است

وی راهیان نور در ایران را نوعی راه یابی دانست و افزود: راهیان نور در حقیقت نوعی راه یابی است که استادان آن شهدا هستند و در این کلاس درس اگر هوشیار نبوده و حواس خود را معطوف به حقایق عنوان شده نکنیم، موفق نخواهیم بود.

این دانشجوی رشته پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد استوار بودن را درس شهدا در این سفر به خود دانست و تصریح کرد: شهدا به ما آموختند که باید مقاومت و ایستادگی کنیم و بدون داشتن این صفت هرگز به موفقیت دست نمی‌یابیم و من این آموزه را در ادامه راه خود به کار خواهم بست.

محفوظ، در پایان گفت: برای اولین باری است که به این سفر آمدم؛ اما حسی را که هنگام دیدن شهید گمنام تفحص شده در وجودم شکل گرفت و بی اختیار اشک را بر چشمانم جاری ساخته بود مرا بارها به کربلای ایران خواهد کشاند.