شرايط استجابت دعا

مرا بخوانيد!

يكي از شرايط اساسي استجابت دعا آن است كه دعا كننده، دعايش از دل برآيد و لقلقه زبانش نباشد، فقط از خداوند طلب كند و اميدش به ديگران نباشد؛ عاشقان را همه عمر از پي نظاره تو  -  شب به زاري و سحرگه به دعا مي‌گذرد.

کد خبر: ۳۸۶۸۹

شنبه - ۰۷ شهريور ۱۳۸۸ / August 29, 2009

وَ إِذا سَأَلَكَ عِبادي عَنِّي فَإِنِّي قَريبٌ أُجيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذا دَعانِ فَلْيَسْتَجيبُوا لي‏ وَ لْيُؤْمِنُوا بي‏ لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ (بقره/186)

و چون بندگان من (از دورى و نزديكى) من از تو پرسند، (بدانند كه) من به آنها نزديكم، هر گاه كسى مرا خواند دعاى او را اجابت كنم. پس بايد دعوت مرا (و پيغمبران مرا) بپذيرند و به من بگروند، باشد كه (به سعادت) راه يابند.

اين آيه، سرشار از لطف و محبت خداوند به بندگانش است. خداوند در اين آيه از قول خود سخن گفته و هفت مرتبه ضمير متكلم (من) را به كار برده است: (بندگان من)، (درباره من)، (من نزديكم)، (هنگامي كه مرا بخوانيد)، (پاسخ مي‌گويم)، (دعوت مرا) و (به من ايمان بياوريد) در هيچ جاي قرآن، آيه‌اي با چنين وصفي يافت نمي‌شود. خداوند در اين آيه، براي استجابت دعا، يك شرط اساسي قرار داده و فرموده: (هنگامي كه مرا بخوانيد)؛ يعني بايد دعاي دعا كننده از دل او برآيد و لقلقه زبانش نباشد. از امام صادق(ع) روايت شده است: (خداوند، دعاي قلب فراموشكار را مستجاب نمي‌كند) همچنين بنده در دعا كردن بايد حاجت خود را حقيقتا از خداوند بخواهد و ديگران را در كنار خدا، حقير و كوچك بشمارد و اگر چه مخلوقات را واسطه مي‌شناسد، سررشته امور را به دست خدا بداند. در حديثي قدسي آمده است: (هيچ مخلوقي به غير من تمسك نمي‌جويد مگر اينكه رشته اسباب آسمانها و زمين را بر او قطع مي‌كنم. اگر از من چيزي بخواهد، به او نمي‌دهم و اگر مرا بخواند، دعايش را مستجاب نمي‌كنم. و هيچ مخلوقي به من تمسك نمي‌جويد مگر اينكه آسمانها و زمين را ضامن رزقش كنم. اگر مرا بخواند، اجابت مي‌كنم و اگر حاجتي بخواهد، حاجتش را برمي‌آورم و اگر از من طلب آمرزش كند، او را مي‌آمرزم.).

گر دست تضرع به دعا بردارم                           بيخ و بن كوهها زجا بردارم

/انتهای پیام/