نشست خبری «دوران عاشقی»/ رئیسیان: فیلم تاکیدی بر جنسیت ندارد/ رویا محقق: تا وقتی که تعدد زوجات وجود دارد باید فیلم ساخت

کد خبر: ۳۸۷۰۶۵

چهارشنبه - ۱۵ بهمن ۱۳۹۳ / February 04, 2015

تصاویر حاشیه‌ای و نشست خبری فیلم «دوران عاشقی»

صحبت‌های عوامل در نشست خبری:

علیرضا رئیسیان کارگردان فیلم:

- تکنیک فیلمبرداری این کار دوربین روی دست نبود، فکر می‌کنم این روش را آقای برازنده برای اولین‌بار در فیلم استفاده می‌کرد و حس سیال بودن را به مخاطب منتقل می‌کرد. تمام فیلم، سیال است، چه در روایت و چه در اجرا. درنهایت راجع به فیلمبرداری می‌توانم بگویم که فیلمبرداری فیلم به خصوص در پلان‌های ترکیبی و حرکت پرسوناژها فوق‌العاده بود.

- دیالوگ تکراری در فیلم وجود ندارد.

- فیلم طوری پیش می‌رود که ما مدام این پرسش را در ذهن مرور می‌کنیم که پایان ماجرا به کجا خواهد انجامید، در پایان فیلم هم دو شخصیت اصلی به هیچ چیز اشاره نمی‌کنند، ما در واقع می‌خواستیم پایان‌بندی فیلم در ذهن مخاطب کامل شود.

- فیلم تأکیدی روی جنسیت ندارد. چندی پیش یکی از منتقدان می‌گفت که به این دلیل فیلم برای من جذاب است که شما خنثی نبودید و در عین حال بی‌طرف بودید، تمام فیلم های من بر روی شخصیت زن فیلم شکل می‌گیرد، به خاطر اینکه فکر می‌کنم به این بخش از جامعه بیشتر باید پرداخت.

- راجع به قشر زنان باید موضوعات مختلفی مورد بحث قرار گیرد.

- این فیلم راجع به خیانت نیست، شخصیت در فیلم خطاکار است اما خائن نیست، چرا که او کارش را آشکارا انجام داده و هیچ چیزی را پنهان نمی‌کند. تم اصلی فیلم خیانت نیست بلکه بحران است، اینکه آدم‌ها در بحران چه واکنش‌هایی نشان می‌دهند.

رویا محقق نویسنده:

- من با آقای رئیسیان سر دیالوگ‌ها بحث کردم، ایشان بسیار روی این موضوع وسواس دارند، در خصوص دیالوگ‌های پدر هم با توضیحاتی که آقای رئیسیان در این خصوص داده بودند سعی کردیم دیالوگ‌ها را هر چه بیشتر به فضای درونی این شخصیت نزدیک بکنیم. باید دیالوگ‌های پدر که قاضی بازنشسته بود آشنا باشد.

- دیشب که فیلم را دیدم متوجه تغییراتی شدم اما برایم شوک‌آور نبود. وقتی فیلمنامه به تصویر تبدیل می‌شود بخشی از تغییرات ناگریز است.

- تا وقتی که تعدد زوجات وجود دارد باید فیلم ساخت.

فرهاد اصلانی:

- نمی‌توان به سرعت وارد جزئیات شد.

- کاملا در اختیار رئیسیان بودم چون او تحقیقات خود را در مورد نقش کرده بود.

لیلا حاتمی:

- شخصیتم در فیلم مرا یاد «لیلا» انداخت. اما این دو شخصیت کاملا از هم متفاوتند.

- ما خبر نداریم که چه اتفاقی خواهد افتاد، نکته‌ای که در سکانسی که در گلخانه شکل می‌گیرد به بیننده این احساس را می‌دهد که مسئله گذشت کردن نیست و مسئله اصلی میل این شخصیت برای انجام این کار است که به نظر من نکته جدید این فیلم همین موضوع است.

- در پایان فیلم، به خاطر وجود نور و گل، امید هست و این امید را می‌توان حس کرد و همان موقع وقتی میترا از بیتا خداحافظی می‌کند می‌توانیم شادی درون او را احساس کنیم.

هایده صفیاری تدوینگر:

- آقای رئیسیان دکوپاژهای دقیقی دارند و کاملاً مشخص است که چه اتفاقی قرار است بیفتد، ما در مرحله مونتاژ فیلم سعی کردیم با توجه به لحنی که فیلم داشت تغییراتی انجام دهیم.