آیت الله مصباح یزدی:

سرگذشت شاه برای کسانی که آرزوی نوکری آمریکا را دارند عبرت است

عضو خبرگان رهبری با بیان اینکه سرگذشت شاه باید برای کسانی که آرزوی نوکری آمریکا را دارند، عبرت باشد، گفت: تفکر در همین نمونه‌ها نشان می‌دهد که نباید به این زندگی و قدرت‌ها مغرور شد؛ بلکه باید به چیزی دل بست که فنا شدنی نیست.

کد خبر: ۳۸۷۲۶۹

پنجشنبه - ۱۶ بهمن ۱۳۹۳ / February 05, 2015

به گزارش گروه سیاسی «خبرگزاری دانشجو»، آیت‌الله مصباح یزدی، در جمع طلاب مدرسه علمیه رشد که در موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره) قم برگزارشد با بیان این‌که محیط اطراف انسان و آن‌چه می‌بیند و می‌شنود، بر رفتار وی تأثیرگذار است، گفت: محدوده فکر آدمی بر گرفته از دیدنی‌ها و شنیدنی‌های محیط اطراف است و حتی اگر تفکر انسان به معقولات نیز تعلق بگیرد، نقطه آغازین آن، محسوسات است.

رئیس مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره) با بیان این‌که فکر انسان در راستای‌‌ همان اموری است که می‌بیند و می‌شنود، به آیه‌ای از قرآن کریم اشاره و خاطر نشان کرد: این مسأله نیز خواست تکوینی خداست و البته تکامل انسان نیز در گرو استفاده از همین محسوسات است، چرا که‌گاه محسوسات، آدمی را به فرا‌تر نیز سوق می‌دهند.

وی با بیان این‌که دایره وجودی هر شخصی به میزان فکر اوست، خاطر نشان کرد: اگر فردی تنها به مادیات و نیاز‌های مادی خود توجه داشته باشد، شخصیت و روح او نیز محدود به‌‌ همان است و هر چقدر سطح فکر و دایره افکار او فرا‌تر برود، وسعت وجودی فرد نیز گسترش می‌یابد. لذا می‌توان با اندکی مسامحه گفت وسعت و ضیق دایره وجودی ما تابع تفکر ماست.

عضو خبرگان رهبری با اشاره به تأکید آیات قرآن بر دقت در آسمان‌ها و زمین و موجودات اظهار داشت: باید سعی کنیم تا دایره فکری خود را گسترش دهیم؛ البته قرآن تنها به شناخت موجودات و آسمان و زمین اکتفا نکرده است، بلکه خواسته تا در مورد خلقت آن‌ها نیز فکر کنیم؛ حتی به این میزان نیز اکتفا نکرده و می‌خواهد تا انسان درباره گذشتگان نیز تفکر و عبرت اندوزی کند و حتی قرآن کریم پا را از این فرا‌تر گذاشته و بر تفکر انسان برای آینده این جهان نیز تأکید کرده است.

وی با اشاره به آیه‌ای از قرآن کریم خاطر نشان کرد: یکی از ارزش‌های مهم تربیتی قرآن این است که از انسان می‌خواهد تا از این محسوسات دنیایی فرا‌تر رفته و درکی عمیق‌تر و بالا‌تر از خود، جامعه و جهان داشته باشد؛ لذا خداوند در قرآن از انسان‌ها می‌خواهد که در زمین سیر کنند تا صاحب دل شوند و با چشم دل آیات الهی را ببینند، چرا که کور حقیقی کسی است که صاحب قلب و دل نشده و قلب و دلش نمی‌بیند.

استاد حوزه علمیه قم با اشاره به این‌که وسعت دادن به تفکر سبب می‌شود تا انسان متوجه مسئولیت خود نسبت به خود، خانواده، محله، شهر، کشور و جهان شود، خاطر نشان کرد: البته‌گاه در این زمینه افراط و تفریط می‌شود، عده‌ای فقط نگاه به مادیات، خود و خانواده‌شان دارند و عده‌ای نیز مسئولیت خود را عظیم دانسته و برای انجام رسالت جهانی خود، نسبت به خانواده و خویشان، اهمال و غفلت دارند. این در حالی است که خداوند متعال بر هدایت یافتن خود و خانواده و خویشان در وهله اول تأکید کرده است.

عضو خبرگان رهبری اظهار داشت: البته نوع دیگری از تفکر به غیر از تفکر در آسمان و زمین نیز وجود دارد و آن نظر به عالم ملکوت است که خاص اولیاء خداوند متعال است.

وی با اشاره به آیات و روایات اظهار داشت: محدود کردن تفکر به دیدنی‌ها و شنیدنی‌های اطراف و توجه به نیاز‌های مادی، سبب محدود شدن شخصیت ما می‌شود؛ لذا باید بخشی از وقت خود را برای تفکر در آفاق و انفس و خلقت آن‌ها اختصاص دهیم و ببینیم در مقابل خالق آن‌ها، چه وظیفه‌ای داریم.

آیت الله مصباح یزدی با اشاره به این‌که تفکر در سرگذشت پیشینیان سبب می‌شود تا غفلت و خود بر‌تر بینی و غرور را از خود دور کنیم، اظهار داشت: شاه این مملکت بعد از یک عمر نوکری برای آمریکا، با ذلت به آمریکا راه داده نشد؛ و صدامی که شاه را به دلیل عدم استفاده از اسلحه برای خودکشی سرزنش می‌کرد، خود مدت‌ها در یک چاه مخفی شد و در ‌‌نهایت با خفت و خواری دستگیر و اعدام شد.

وی ادامه داد: سرگذشت شاه باید برای کسانی که آرزوی نوکری آمریکا را دارند، عبرت باشد و تفکر در همین نمونه‌ها نشان می‌دهد که نباید به این زندگی و قدرت‌ها مغرور شد؛ بلکه باید به چیزی دل بست که فنا شدنی نیست.

استاد حوزه علمیه قم اظهار داشت: قرآن پدید آمدن شب و روز و تغییر اندازه ماه را از جمله آیات الهی معرفی می‌کند تا انسان در آن‌ها تفکر کند، ولی عده‌ای آن‌ها را امور طبیعی و معمولی تلقی می‌کنند و خداوند کسانی را که دائما آیات الهی را می‌بینند، اما به آن‌ها توجه نمی‌کنند، توبیخ می‌کند.

وی در پایان اظهار داشت: خداوند دستور به تفکر داده است و بدانید هر چقدر ذهن و فکر شما دربارة خلقت و پی بردن به حکمت و عظمت خالق آن گسترش یابد، خودتان رشد می‌کنید و شخصیت وجودیتان گسترش می‌یابد.