قرار گرفتن در مسير بخشش‏هاى خداوند؛

آيا جواب منادي ماه رمضان را داده ايد؟

ماه رمضان ماهي است که خداوند بندگانش را بسوي خود فرامي‌خواند بايد از اين لطف خداوند کمال استفاده را کرد و به منادي او لبيک گفت دقت و توجه در دعاهاي معصومين(ع) و حالات آنها در محضر خداوند به ما کمک مي‌کند که به منادي اين ماه به بهترين صورت جواب بدهيم.

کد خبر: ۳۸۷۷۳

شنبه - ۰۷ شهريور ۱۳۸۸ / August 29, 2009

در اين ماه مبارك رحمت و بخشش الهى گسترده است. و شرع و عقل و عرف همگى مى‏گويند كه بايد در مسير بخششهاى پروردگار متعال قرار گرفته و از الطاف او در توفيق بنده براى كسب نزديكى و خوشنوديش، با شوق و شكر و ادب استقبال نمود. و كمترين كارى كه براى قرار گرفتن در مسير بخششها مى‏توان انجام داد، اين است كه بنده جوابى به منادى اين ماه داده كه شامل اظهار تشكر و قبول منت، عذر خواستن از كوتاهى و اعتراف به فرمانبردارى باشد. براى فهم چگونگى جواب دادن به اين منادى بهتر است پيش خود مجسم نماييم كه فرستاده بزرگ يكى از پادشاهان دنيا از طرف او براى دعوت به مجلس ميهمانى سلطان، نزد كسى آمده و به او بگويد: پادشاه به او نهايت لطف را دارد، لغزشهاى او را بخشيده و به او هديه‏ها و فرمانهاى حكومت بر مناطق و لباسهاى گرانقيمت عطا مى‏كند، حتى بالاتر از اين، سلطان از او خوشنود بوده و مشتاق ديدار، انس، نزديك شدن و وفاست و او را يكى از دوستان خود مى‏گرداند و آنگاه در ذهن خود مجسم كند كه او چگونه به اين دعوت پاسخ داده و جان خود را در اين راه مى‏دهد. و عزيزان و نزديكان و خودش را فداى اين دعوت مى‏كند.

سپس بزرگى پروردگار مهربان و سلطان بزرگ را با تمام سلاطين دنيا سنجيده و بدين ترتيب چگونگى پاسخ به اين دعوت را دريابد. و آنگاه جواب شايسته‏اى به آن بدهد.

براى قرار گرفتن در مسير رحمت و بخشش الهى بايد با دعاها و مناجاتهايى كه از معصومين(ع) بدست ما رسيده يا غير آنها، دعا و مناجات نمايد و نيز درباره آياتى كه در اين مورد نازل شده است بسيار تأمل نمايد، آياتى از قبيل‏ (ما يعبؤا بكم ربي لولا دعائكم) اگر دعاى شما نبود، پروردگارم به شما اهميت نمى‏داد. (وادعوني استجب لكم)، مرا بخوانيد تا اجابت كنم شما را. (واذا سئلك عبادي عني فاني قريب اجيب دعوة الداع اذا دعان فليستجيبوا لي و ليؤمنوا بي لعلهم يرشدون)، هنگامى كه بندگانم از تو درباره من سؤال كردند، همانا من نزديك بوده، دعاى كسى كه مرا بخواند اجابت مى‏كنم پس بايد دعوت مرا اجابت كرده و به من ايمان بياورند، شايد به راه راست هدايت شوند. (وامن يجيب المضطر اذا دعاه و يكشف السوء)، اى كسى كه وقتى كه او را بخوانند بيچاره را اجابت كرده و گرفتارى را بر طرف مى‏نمايد. (وفلولا اذ جاءهم بأسنا تضرعوا)، چرا وقتى عذاب ما به آنها رسيد تضرع و زارى نكردند (وان الذين يستكبرون عن عبادتي سيدخلون جهنم داخرين)، همانا آنان كه از دعا و عبادت من از روى تكبر اعراض كنند، بزودى با ذلت و خوارى وارد دوزخ مى‏شوند.

و آيات فراوان ديگر

تأمل در روايات و عمل ائمه(ع) در اين رابطه، و دعاهاى آنان نيز مفيد است. زيرا درمى‏يابيم كه با چه نامهايى بايد او را صدا زده و ادب را در مقابل او چگونه رعايت نماييم، و ادب بندگى را در هر حال چگونه بجا آوريم، چگونه او را بر سر لطف و مهر و محبت آورده و از عفو، كرم و فضل او بهره‏مند گرديم، چگونه به ذلت و خوارى خود بدرگاه مهر و رحمت او اعتراف نماييم. و در مى‏يابيم كه كارهايى كه در اين رابطه انجام داده‏اند، بالاتر از توان انسان مى‏باشد. و  همين دعاها و مناجاتها براى كسى كه اهل درك و تفكر باشد كافى بوده و او را از هر دليل و معجزه‏اى براى اثبات رسالت و امامت بى‏نياز مى‏نمايد.

برگرفته از المراقبات

/انتهاي پيام/