مدیر روابط عمومی شرکت کنترل کیفیت هوا:

شرایط پایدار جوی هوای تهران را ۴۸ ساعت بعد از هر بارندگی از وضعیت سالم خارج می کند

کد خبر: ۳۸۷۹۱۶

يکشنبه - ۱۹ بهمن ۱۳۹۳ / February 08, 2015

به گزارش گروه اجتماعی «خبرگزاری دانشجو»، هرچند بارندگی از عوامل موثر در کاهش میزان آلاینده های هوا به شمار می روند اما بررسی ها نشان می دهد  در صورت پایداری جوی در هوای تهران، طی 24 ساعت تا 48 ساعت پس از هر بارندگی تجمع آلاینده ها در هوای تهران می تواند هوای پایتخت را از وضعیت سالم خارج کرده و میزان آلاینده ها در هوای تهران را به سرعت افزایش دهد.

به گزارش روابط عمومی شرکت کنترل کیفیت هوا، حشمت الله بسطامی، سخنگوی شرکت کنترل کیفیت هوا در خصوص وضعیت کیفی هوای تهران هفته گذشته گفت: «طی هفته گذشته شاهد بارش باران و ناپایداری های جوی در روزهای 9 الی 11 بهمن در شهر تهران بودیم که کاهش مقطعی غلظت آلاینده ها (به ویژه آلاینده ذرات معلق) را به همراه داشت و این مسئله باعث شد شاخص کیفیت هوا، روند نزولی بسیار تندی به خود بگیرد و شاخص کیفیت هوا به شرایط سالم و در آستانه شرایط پاک برسد. اما  به سرعت یعنی در 24 الی 48 ساعت بعد از بارش باران، شاهد تجمع دوباره آلاینده ها در شهر تهران بودیم که غلظت آلاینده ها را از شاخص کیفیت هوای 61 و 52 به 141 رساند.».

او گفت: «این روند نشان می دهد در صورتی که شرایط جوی پایدار باشد، شاخص کیفیت هوا به واسطه حجم  بالای انتشار آلودگی و زیاد بودن تعداد منابع انتشار آلودگی هوا طی مدت زمان خیلی کوتاهی به عددهایی مثل 141  و حتی بالاتر از آن خواهد رسید».

بسطامی افزود: «نکته اساسی این است که موثرترین عامل در کاهش آلودگی هوا براساس اطلاعاتی که ما دریافت می کنیم و مقایسه ای که صورت می گیرد، ناپایداری جوی ست. منابع انتشار آلودگی هوا کماکان در شهر تهران بالاست. اگر می بینیم که شاخص کیفیت هوا نسبت به سال های گذشته وضعیت بهتری دارد نمی توان گفت تنها یک راهکار در کاهش آلودگی هوای این کلانشهر موثر بوده است. مناسب ترین روش برای بررسی وضعیت آلودگی هوا در دو سال متوالی این است که پس از پایان سال دوم، کلاس ناپایداری جوی دو سال را با هم مقایسه کنیم و ببینیم ناپایداری های جوی در چه وضعیتی بوده است.»

او ادامه داد:« در کنار کلاس ناپایداری جوی، وضعیت راهکارهایی که در زمینه کاهش آلودگی هوا طی سال 93 انجام شده را نیز بررسی کنیم. در این صورت است که رسیدگی به راهکارهای کاهش آلودگی هوا معنا پیدا می‌کند».