رضایی در مخالفت با کلیات لایحه بودجه ۹۴:

سال‌هاست که قیف بودجه ریزی برعکس گذاشته می‌شود

نایب رئیس کمیسیون شورا‌ها و امور داخلی کشور گفت: سال‌هاست که قیف بودجه ریزی برعکس گذاشته می‌شود و منطق را به بی‌منطقی تبدیل کرده است.

کد خبر: ۳۸۹۶۴۸

يکشنبه - ۲۶ بهمن ۱۳۹۳ / February 15, 2015

به گزارش گروه سیاسی «خبرگزاری دانشجو»، محمد ابراهیم رضایی در جلسه علنی امروز (یکشنبه ۲۶ بهمن) مجلس شورای اسلامی در مخالفت با لایحه بودجه ۹۴ کل کشور ادامه داد: سال‌هاست که قیف بودجه ریزی برعکس گذاشته می‌شود و منطق را به بی‌منطقی تبدیل کرده است. ثمره این نگاه، باعث شده سیاست‌های ابلاغی نادیده گرفته ‌شود و سند چشم انداز فراموش شده و برنامه‌های ۵ ساله بی‌خاصیت شود.

وی با بیان اینکه با این منطق روستا‌ها به نابودی کشیده می‌شود، اظهار داشت: در این لایحه هیچ توجهی به روستا نشده و جمعیت روستایی مهاجرت کرده و موجب برهم خوردن بافت جمعیتی کشور شده است. با این منطق کشاورزی از بین رفته است هرساله بیشتر به سمت نابودی کشیده می‌شود و کشاورزان ما فقیر فقیر‌تر می‌شوند و روح و انگیزه زندگی روستایی و کشت و کار از بین می‌رود.

نماینده مردم خمین در مجلس شورای اسلامی افزود: با این منطق به سیر بیکاران و حاشیه نشین‌ها و به دنبال آن معضلات فرهنگی کشور افزوده می‌شود و شهر‌ها روز به روز بزرگ و بزرگ‌تر می‌شوند.

رضایی تاکید کرد: در لایحه بودجه سال‌هاست نه درآمد‌ها شفاف شده‌ نه هزینه‌ها، که نتیجه آن فساد است. طمع مفسدین به جا خوش کردن در مسیر و مجرای پل‌های عیر شفاف و غیر قابل حسابرسی است.

وی در مخالفت با لایحه بودجه ۹۴ گفت: در این منطق چانه زنی و رابطه بازی حرف اول را می‌زند و در نتیجه یک جا آباد و جای دیگر خراب و ویران می‌شود که این حداقل خرابی است و نتیجه دیگر آن ویران کردن نظام مدیریتی کشور و برهم زدن محاسبات قوه مجریه و مقننه است که به دنبال آن صد‌ها خرابی دیگر رخ می‌دهد.

عضو هیات رئیسه کمیسیون شور‌ها با بیان اینکه در این منطق خبری از عدالت نیست عنوان کرد: تنها از عنوان عدالت برای توجیه افکار عمومی استفاده می‌شود اما تعادل و توازن در کشور فراموش شده است.

وی گفت: در این منطقه سیاست بازی نقش پررنگی پیدا می‌کند چرا که می‌توانند از منابع غیر شفاف برای منافع و مقاصد سیاسی استفاده کنند. در این منطق محرومان و درماندگان و زمین خوردگان، گروهی هستند که حمایت از آن‌ها وظیفه خاص و فراموش نشدنی دولت هاست فراموش شدند چرا که آن‌ها زبانی برای ابراز وجود ندارد.

رضایی اعتقاد دارد آن‌ها مانندسیاسی‌ها نیستند که هر جرم و فسادی کنند همه برای تبریه‌شان تلاش کنند و نگذارند قوه قضاییه به حسابشان برسند.

این نماینده اظهار داشت: امروز جماعت زیادی در سختی شدید به سر می‌برند و برخی توان خرید نان را هم ندارند. در این لایحه این قشر نادیده گرفته شده است.

وی با بیان اینکه یکی دیگر از وظایف اصلی دولت‌ها توجه به تعلیم و تربیت به ویژه آموزش و پروش است افزود: ‌این امر همیشه در اولویت بوده و در هیچ شرایطی نباید فراموش شود اما در لایحه مورد بی‌مهری قرا گرفته است و با این وضع باید شاهد عقب گرد و تخریب فضاهای آموزشی باشیم. این در حالی است که امام خمینی (ره) آموزش پرورش را مهم‌ترین ساختار نظام می‌دانستند.

نماینده مردم خمین با طرح این سوال که آیا در منطق اداره کشور جایی برای این جمله حکیمانه امام (ره) که فرمودند حفظ نظام از اوجب واجبات است دیده می‌شود؟ افزود: ظاهرا حفظ و پست و جایگاه باند و گروه اوجب واجبات شده است در حالی که همه می‌دانند پرداخت ناعادلانه و غیر منطقی یارانه به همه به طور همسان در نظام زیان بار است اما متوالیان جرات تصمیم گیری برای مصارف و منافع مردم و نظام را ندارند و برای حفظ پست خود تقدم بیشتری قائل شدند.

وی بیان کرد که عده‌ای یارانه می‌کنند تا سگشان را حجرای زیبایی کنند اما عده‌ای یارانه می‌گیرند تا زنده بمانند این در حالی است که رونق تولید نیاز به نقدینگی دارد.

رضایی اظهار داشت: عجیب است که پس از ابلاغ سیاست‌های اقتصاد مقاومتی اجرای سرلوح و اندیشه مسئولان باشد و بودجه بر اساس آن تنظیم نشد و به سادگی از آن گذشته‌اند و سیاست‌های مقاومتی نادیده گرفته شد.

نماینده مردم خمین در مجلس با بیان اینکه نحوه تدوین لایحه به گونه است که به نظر می‌رسد همه چیز در کشور عادی است و هیچ مشکلی ندارد و اداره کشور نیاز به مدیریت جهادی ندارد، ادامه داد: این در حالی است که نظام پنجه در پنجه مستکبران و زورگویان انداخته است. حداقل نیاز کشور برای استقلال خود، استقلال در تامین غذای مردم است که این امر نادیده گرفته شده که‌شان ملت مقتدر ایران نیست.

نایب رئیس کمیسیون شورا‌ها و امور داخلی کشور با تاکید بر اینکه به بودجه رای داده نشود، افزود: نتایج بررسی لایحه بودجه در سال‌های گذشته بیانگر این موضوع است، دولت‌ها هر جا بخواهند لایحه را اجرا می‌کند و هر جا نخواهند عمل نمی‌کند. در مفهموم عمل لایحه بی‌خاصیت است.