فعال دانشجویی:

منظورمان از یک شهر اسلامی، لندن به علاوه اذان و پاریس به اضافه حجاب نیست

یک فعال دانشجویی گفت: هنگامی که می‌گوییم یک شهر اسلامی، منظورمان لندن به علاوه اذان و پاریس به اضافه حجاب نیست و این درک‌های سطح پایین از انقلاب مشکل ایجاد می‌کند.

کد خبر: ۳۹۲۰۹۷

سه‌شنبه - ۰۵ اسفند ۱۳۹۳ / February 24, 2015

به گزارش خبرنگار «خبرگزاری دانشجو» از شیراز، تشکل عدالتخواه دانشگاه دولتی فسا شب گذشته همایشی با عنوان «بررسی پیامدها و تبعات تجاری‌سازی شهرها» همراه با اکران مستند «بیراهه» که به نقد و بررسی تجاری‌سازی شهرستان فسا می‌پردازد، برگزار کرد.

محمدحسین محمدی‌زاده، کارگردان این مستند و مجتبی رئیسی، فعال دانشجویی حوزه شهری و تعدادی از اعضای شورای شهر این شهرستان در این همایش حضور داشتند.

در ابتدا محمدی‌زاده با اشاره به روند تجاری‌سازی شهرستان فسا و اهداف‌شان از ساخت این برنامه گفت: اکنون با مشاهده رشد مجتمع‌های تجاری کوچک و بزرگ در فسا و دیدن جوانان همشهری بیکارم، تصمیم به مطالبه در زمینه رویکرد به سوی توجه به صنعت و ایجاد اشتغال پایدار به جای توجه به تجاری‌سازی و ایجاد اشتغال ناپایدار و رشد دلال، گرفتیم.

وی افزود: ما سر حرف‌مان هستیم و عادت به قانون‌گرایی داریم و با مسئولان صحبت می‌کنیم و می‌گوئیم که مسئول، رسیدگی کن و باز هم ادامه می‌دهیم و خواسته خود را تکرار می‌کنیم.

این فعال شهری خطاب به دانشجویان حاضر در جمع عنوان کرد: هر کجا که هستید و در هر زمانی، روح مطالبه‌گری و قانون‌خواهی را در خود زنده نگاه دارید؛ چرا که مطالبه‌گری و پیگیری مشکلات اجتماع، آرامشی دارد که هیچ‌جای دیگر یافت نمی‌شود.

در ادامه رئیسی به بررسی تبعات فرهنگی، اقتصادی و ترافیکی مجتمع‌های تجاری پرداخت.

این فعال دانشجویی تصریح کرد: هنگامی که می‌گوییم یک شهر اسلامی، منظورمان لندن به علاوه اذان و پاریس به اضافه حجاب نیست و این درک‌های سطح پایین از انقلاب مشکل ایجاد می‌کند.

وی افزود: ای کاش غرب‌زده‌های ما، غرب‌زده‌های به روزی بودند و لااقل شهرهای صنعتی‌ای جهان اول را الگوی خود قرار می‌دادند نه شهرهای تجاری کشورهای جهان سوم مانند دبی که بزرگترین بازار پولشویی جهان است.

رئیسی تصریح کرد: ای کاش می‌اندیشیدیم که چرا کشورهای پیشرفته و اروپایی در راه تجاری‌سازی گامی برنداشتند و چنین مجتمع‌های تجاری عظیمی در کشورهایشان یافت نمی‌شود؛ کاش می‌اندیشیدیم که شاید این راه را کشورهای غربی صد سال پیش‌ رفته‌اند و اکنون مدل دیگری پیاده می‌کنند.

این فعال دانشجویی تصریح کرد: الگوی پیشرفت و عدالت مدنظر رهبری، قائل بالقسط و قائم بالعدل است و در واقع علی‌رغم وضع موجود برای رسیدن به پیشرفت، حرص و ولع در تولید و قناعت در مصرف است اما می‌آییم سر در مجتمع‌های تجاری که مغایر با اهداف پیشرفت و عدالت است، بنر می‌زنیم :«پیرو منویات رهبری در ایجاد اقتصاد مقاومتی این مجتمع افتتاح می‌شود»!

این کارشناس معماری با بیان اینکه در نظام غربی، هنگامی که مصرف به حد اشباع می‌رسد و اجناس کارخانجات به فروش نمی‌رسد، روی به تبلیغات، تزئین و توسعه بازار می‌آورند، بیان داشت: در بازارهای کشورهای آسیایی و جهان سوم برای کالای تولیدی جهان اول و کشورهای پیشرفته، توسعه یافت و عملا با احداث مجتمع‌ها تجاری آنچنانی که حتی نمونه‌هایشان در کشورهای پیشرفته و صنعتی یافت نمی‌شود؛ خود را به بازار مصرفی آنان تبدیل کردیم.

رئیسی در اشاره به تبعات فرهنگی ناشی از گسترش تجاری‌سازی در شهرها گفت: به دلیل اینکه در مجتمع‌های تجاری عملا فعالیت اقتصادی مفید انجام نمی‌شود؛ به گفته جامعه‌شناسان پیامدهایی از جمله پرسه‌زنی اجتماعی در پی خواهد داشت و این تجاری‌سازی‌ها به ایجاد طبقه جدید متوسط شهرنشین تبدیل می‌شود که سیاست‌های نادرست ما باعث به وجود آمدن این طبقه و رشد مصرف‌گرایی می‌شود.

این فعال مسائل شهری در بیان تبعات اقتصادی ناش از تجاری‌سازی شهرها بیان داشت: با هر موافق تجاری‌سازی که صحبت کنید، می گوید که این مجتمع‌ها باعث اشتغال زایی می‌شود و بلافاصله توپ را در زمین مردم می‌اندازد و می‌گوید جوانان بیکار ما نیاز به شغل دارند و با اشاره به مخالفت‌های ما می‌گویند که این حزب اللهی‌ها افرادی تند و مخالف با ساختمان‌‌های شیک مجتمع‌های تجاری در شهرها هستند اما این درک پایین، مشکل ساز است.

وی با بیان اینکه ما مخالف با مجتمع‌ها تجاری نیستیم، در ادامه گفت: درشیراز هفت برابر و در تبریز سه برابر سرانه تجاری، واحد تجاری وجود دارد؛ این مغازه‌های مازاد بر نیاز شهر، فروش ندارند و مجبور به مبادله با هم و در نتیجه به وجود آمدن تورم و دلال می‌شود.

رئیسی با اشاره به آمار بزرگترین مجتمع‌های تجاری جهان که مربوط به کشورهای جنوب شرقی آسیا و توسعه‌نیافته است و ایران نیز در مقام‌های نخست این آمار قرار دارد، عنوان کرد: اگر به شهردار شهرهای صنعتی‌ای مانند نیویورک یا پاریس بگوییم که در شیراز ما مجتمعی تجاری با ۲۵۰۰ واحد تجاری داریم، بی‌شک حیرت می‌کند و می‌پرسد مگر شهر و کشور شما چقدر تولید دارد که چنین مجتمع‌های تجاری‌ای دارید؟ مگر سرانه تولید ناخالص داخلی شهرتان چقدر است؟

این فعال دانشجویی ادامه داد: در ۲۰ تای اول لیست بزرگترین مجتمع‌های تجاری جهان، هیچ نامی از کشورهای غربی، اروپایی و صنعتی نیست. ما عملا خود را به بارانداز کالاهای چینی و لوکس غربی تبدیل کرده‌ایم و سرمایه‌هایمان به جای هزینه در تولید در بوتیک‌ها و مغازه‌های کیف و کفش‌فروشی هدر می‌رود.

وی با اشاره به نسبت سرمایه به اشتغال در کشور که طبق آمار سال گذشته وزارت کار در سال گذشته بین ۲۰ تا ۷۰ میلیون است، تصریح کرد: طبق این آمار برای ایجاد یک شغل در صنعت نیاز است که بین ۲۰ تا ۷۰ میلیون هزینه کرد اما این رقم در ایجاد شغل در مجتمع‌های تجاری چقدر است؟ واحدهای تجاری مجتمع خلیج‌فارس شیراز تقریبا ۵۰۰ میلیون قیمت دارند و در هر مغازه دو نفر در حال کار هستند و یعنی برای ایجاد شغل برای یک نفر تقریبا ۲۵۰ میلیون هزینه شده است در حالی که این رقم در صنعت حداکثر ۷۰ میلیون است. در خلیج فارس حداکثر ۵ هزار نفر کار می‌کنند در حالی که اگر این سرمایه در صنعت هزینه شده بود حداقل ۲۷ هزار اشتغال مستقیم و پایدار به وجود می‌‌آمد و به تولید و اقتصاد نیز کمک می‌شد.

رئیسی تاکید کرد: ترافیک حاصل تراکم سفرهای دورن شهری‌ است. تراکم سفرهای درون شهری نیز به دلیل به دلیل وجود جاذبه در آن نقطه است و طبیعتا راه برطرف کردن ترافیک، پخش کردن جاذبه‌های سفر درون شهری در سطح شهر است.

این کارشناس معماری ادامه داد: برای من نیز جالب بود که در مرکز شهر فسا در حال ساخت مجتمع تجاری هستند و شهرداری این شهر نیز مانند شهرداری دیگر کلان‌شهرها مجبور است که عوارضی که از ساخت این مجتمع به دست آورده است را صرف ساخت روگذر و زیرگذر بای رفع ترافیک ناشی از این مجتمع کند.

این فعال دانشجویی با اشاره به اینکه با این اقدامات سرمایه‌های شهر در بیراهه هزینه می‌شود و در چرخه‌ای معیوب و مشکل دار می‌افتد، گفت: ما دانشجوها دسترسی به فلان وزارتخانه یا فلان مسئول رده بالای کشوری دسترسی نداریم ک که برای اجرای اقتصاد مقاومتی از وی مطالبه داشته باشیم؛ اما لااقل می‌توانیم در شهرهای خود کار کنیم و از مسئولان مطالبه داشته باشیم.