علی قربانی: رویش از نگاه کلیشه ای و شعاری پرهیز می کند

علی قربانی دبیر نهمین جشنواره فیلم کوتاه دینی رویش تاکیدکرد: این جشنواره یکی از جشنواره هایی است که می تواند عدم داشتن نگاه شعارزاده وسطحی به مقوله دین را ترویج داده وپرهیز از مستقیم گویی در آثار دینی را بین هنرمندان فیلم ساز اشاعه دهد

کد خبر: ۳۹۲۱۵۲

سه‌شنبه - ۰۵ اسفند ۱۳۹۳ / February 24, 2015

به گزارش گروه فرهنگی «خبرگزاری دانشجو» علی قربانی، دبیر نهمین دوره جشنواره فیلم های كوتاه دینی رویش، گفت: هدف اصلی این جشنواره بسترسازی برای افزایش تولید فیلم هایی با رویكرد مذهبی و دینی با ساختارهای حرفه ای است و باید در راستای سیاست گذاری ها و اهداف حوزه هنری این جشنواره محملی برای كشف استعدادهای جوان در زمینه فیلم سازی و به خصوص فیلم سازی دینی شود.

وی با بیان این كه در جشنواره فیلم رویش ما اصلی را برای خود معین كرده ایم كه همان فرازی از جملات مقام معظم رهبری است كه در آن هنر دینی را تعریف كرده اند، ادامه داد: ایشان در آن جمله اشاره می كنند: «هنر دینی آن است كه معارفی را كه ادیان الهی و دین مبین اسلام با هدف سعادت بشر به دنبال ترویج آن بوده است، در جوامع انسانی منتشر و در افكار بشر ماندگار و جاودانه سازد.» این جمله برای ما خط مشی، كلیدی موثر و درواقع راهكاری است برای فیلم سازانی كه نمی دانند منظور ما از هنر دینی چیست. ایشان در بخش دیگری از فرمایشات شان اشاره می كنند: «در هنر دینی الزامی به استفاده از واژگان یا نماد های مذهبی نیست، بلكه ترویج هنرمندانه مقولاتی نظیر عدالت، حقوق انسانی، مسائل اخلاقی، پرهیز از ابتذال و استحاله هویت انسان و جامعه می تواند نمونه های خوبی از هنر دینی باشد».

قربانی درباره برگزاری جشنواره رویش در سال های گذشته نیز اشاره كرد: در سال های گذشته و دوره های ابتدایی كه جشنواره فیلم كوتاه دینی رویش شروع به كار كرده بود، چون برای بسیاری از فیلم سازان هدف اصلی جشنواره و مفهوم سخنان مقام معظم رهبری هنوز تبیین نشده بود، تلقی و برداشت از سینمای دینی به این شكل بود كه حتما در این نوع آثار باید به نمادها و نشانه های مذهبی و دینی پرداخته و به این شكل فیلم به یك اثر دینی تبدیل شود. مثلا فیلم سازان تصور می كردند اگر به مقولاتی همچون نماز و مكان های مقدس نظیر امام زادگان و اِلمان های مذهبی در آثارشان بپردازند، فیلم اثری مذهبی خواهد شد. مثلاً در اكثر فیلم ها صدای اذان شنیده می شد و اغلب آثار مملو بودند از نمادها و نشانه های مشخص مذهبی. اما تمایل ما این بود كه طبق فرمایشات مقام معظم رهبری، مذهب در لایه های عمیق تری از آثار نمایان باشد و فیلم سازان تنها به پرداخت نشانه های ظاهری مذهب اكتفا نكنند و به لایه های درونی تر دین رفته و درباره مسائل عمیق تری از مذهب سخن گفته و فیلم بسازند.

دبیر نهمین جشنواره فیلم های كوتاه دینی رویش اظهار كرد: اگر به عنوان یك مخاطب، فیلم های سال های ابتدایی برگزاری جشنواره فیلم كوتاه دینی رویش را تماشا كنید، متوجه خواهید شد استفاده از این نمادهای مذهبی به شكل فراگیری در آن ها دیده می شود. تحقیقی در دبیرخانه جشنواره رویش در سال های گذشته نشان داد حدود هشتادهزار نشانه مذهبی مانند آنچه پیش تر ذكر كردم در حدود هزار اثری كه به دبیرخانه ارسال شده، وجود دارد. یعنی گروهی وقت گذاشته و این نشانه ها و نمادها را از این فیلم ها استخراج كردند و ما به این رقم رسیدیم. اما با جدی تر شدن بحث جشنواره رویش و ورك شاپ هایی كه برای فیلم سازان در سراسر كشور گذاشته شد، چه به لحاظ فنی و چه از نظر محتوایی شاهد رشد و پیشرفت آثار بودیم و دیدگاه عمیق به مسائل دینی در این جشنواره و آثار ارسالی تا حد زیادی تبیین شد و فیلم سازان كم كم به لایه های درونی تر در سینمای دینی پرداختند و در نهایت حالا كه نهمین دوره از برگزاری جشنواره را پیش رو داریم، فیلم سازان مان با مبحث ابتدایی درباره نگاه عمیق به سینمایی دینی و پرهیز از نمادگرایی و شعار آشنا شده و آثار بهتری ارائه كرده اند.

قربانی همچنین گفت: امروز جشنواره رویش محملی است برای آن كه فیلم سازان جوان یا فیلم سازان فیلم كوتاه نگاهی ویژه به آن داشته باشند؛ چرا كه فیلم ها از حالت شعاری خود خارج و با سر و شكلی حرفه ای تر و مقبول تر به جشنواره ارسال و پیشرفت چشمگیری در آثار ارسالی دیده می شود.

وی ضمن تأكید بر پرهیز از نگاه كلیشه ای و شعاری در این جشنواره بیان كرد: جشنواره فیلم رویش یكی از جشنواره هایی است كه می تواند عدم داشتن نگاه شعارزده و سطحی به مقوله دین را ترویج داده و پرهیز از مستقیم گویی در آثار دینی را بین هنرمندان فیلم ساز اشاعه دهد. البته من نمی خواهم مستقیم گویی را به شكل كامل رد كنم؛ چرا كه شاید در برخی موارد این موضوع حتی كارگشا و حتی بیان هنرمندانه مستقیم گویی هم بعضأ بتواند موثر باشد؛ اما متاسفانه معمولا این اشاره های مستقیم در رشته های مختلف و همین طور سینما آنقدر دور از ظرافت و ابعاد هنری صورت گرفته اند كه اثرگذاری مطلوبی نداشته اند. در نهایت، من این شیوه از روایت را رد نمی كنم اما نظر شخصی من پرهیز از مستقیم گویی در راستای اثرگذاری عمیق تر، قابل قبول تر و هنری تر است.