یک استاد دانشگاه مطرح کرد:

پیوند علم مهندسی با نظام اسلامی در جنگ تحمیلی خود را نشان داد

یک استاد دانشگاه گفت: پیوند نظام و علم مهندسی در جنگ تحمیلی خودنمایی کرد، از یک طرف شور و عشق و از طرف دیگر علم و مهندسی؛ اگر این دو را دو بال یک پرنده در نظر بگیریم، هردو به موازات در این مسیر حرکت کردند.

کد خبر: ۳۹۲۱۸۷

سه‌شنبه - ۰۵ اسفند ۱۳۹۳ / February 24, 2015

به گزارش خبرنگار«خبرگزاری دانشجو» از مشهد، عیسی سلمانی امروز در جشنواره«پیوند مهندسی و ارزش‌ها» در دانشکده فنی شهید منتظری مشهد گفت: در سال ۵۷ در کشور ایران، توسط مردم و رهبری انقلاب، حضرت امام (ره) حکومتی که تحت عنوان پهلوی و با وابستگی کامل کشورهای غربی و آمریکا بود را عوض کردند و با پیروزی انقلاب اسلامی منافعی که دولت‌های غربی و کشور آمریکا در ایران داشت از بین می‌رود.

این استاد دانشگاه بیان داشت: از سال ۵۷ تا شهریور ۵۹ انواع اذیت و آزارهایی که بتوانند انقلاب را به عقب برگردانند، صورت می‌گیرد؛ بین سال‌های ۵۸ و ۵۹ ترور شخصیت‌ها صورت می‌گیرد، جنگ های داخلی کوچکی ایجاد می‌شود و گروه‌های تروریستی کوچک به آزار مردم می پردازند.

وی افزود: تهدیدها، تحریم ها و کودتاهای نظامی در برخی پادگان‌ها انجام می‌شود تا بتوانند انقلاب را از بین ببرند؛ اما آنچه در این اقدامات به عنوان یک ضربه نهایی و برانداز برای انقلاب عمل کند، وجود نداشت.

این استاد دانشگاه گفت: دشمن پس از این ناکامی تصمیم می‌گیرد اقدامی جدی‌تر انجام دهد، برای همین شخصیتی به نام صدام حسین را برای نابودی این نظام نوپا تجهیز می‌کنند.

سلمانی با اشاره به حمله عراق به ایران گفت: بزرگترین تهاجم تاریخی به سوی ایران انجام می‌شود، به طوری که بیش از هزار کیلومتر از مرزهای ایران مورد تهاجم قرار می‌گیرد. با تحمیل جنگ، دو گزینه پیش روی ایران بود، یا باید تسلیم می‌شدند که با آموزه‌ها و هدف انقلاب اسلامی سازگاری نداشت یا باید به مقابله برخیزد.

این استاد دانشگاه با بیان اینکه عراق کشور کوچکی نبود و ارتش قدرتمندی داشت، گفت: ارتش ایران در آن سال‌ها به دلایل مختلف آسیب‌های جدی دیده بود، عراق با شناخت این وضعیت، بهترین زمان را برای حمله انتخاب کرد؛ قراردادهای نظامی ما را یک طرفه لغو شدند و کشور عملأ در شرایط تحریم قرار گرفت و فشارهای مضاعف از جوانب گوناگون بر مردم وارد می‌شد.

وی ادامه داد: پیوند نظام و مهندسی در این موقعیت خودنمایی کرد، از یک طرف شور و عشق و از طرف دیگر علم و مهندسی؛ اگر این دو را دو بال یک پرنده در نظر بگیریم، هردو به موازات در این مسیر حرکت کردند.

سلمانی خاطرنشان کرد: جوانان و دانشجویان ما که توانستند در مقابل دشمن با آن امکانات پیشرفته بایستد باید چنین توانایی را داشته باشد.

این استاد دانشگاه با بیان اینکه مهندسی در دفاع مقدس و جنگ در دانشگاه‌های مختلف به عنوان یک رشته تدریس می‌شود، گفت: مهندسی ما در جنگ اعجاز کرد زیرا ما نسبت به آن تکنولوژی که در مقابل ما قرار گرفته بود بسیار ضعیف بودیم.

وی بیان داشت: کشورهای اروپایی، آمریکا و اعراب وابسته برای به زانو درآوردن مردم تقسیم کارکرده بودند که نقش مهندسان ما در برهم زدن این برنامه ریزی‌ها بسیار مهم و کلیدی است.

سلمانی گفت: مهندسین ما با حضور در میدان جنگ با ایجاد یک سد در برابر دشمن مانع پیشروی بیشتر دشمن شدند.

این استاد دانشگاه افزود: این اقدام توسط افرادی همچون شهید چمران که اکثرأ دانشجویان برجسته دانشگاه‌های کشور بودند، انجام که با ساختن کانال ها، دژها و آب بند مانع بسیار بزرگی برای دشمن ایجاد شد.

سلمانی با اشاره به پشتیبانی مهندسی و بازپس گیری مناطق از دست رفته بیان داشت: در منطقه سوسنگرد، بستان و چزابه که حالت ماسه ای دارد امکان جابجایی سلاح توسط خودرو و انسان نیست، بخشی دریایی، بخشی رمل و غیر قابل عبور است، پس بحث راه سازی و سنگر سازی در چنین مسیرهایی بسیار مهم و دارای اهمیت است که توسط مهندسین ما در جنگ صورت می‌گرفت.