در گفتگو با «خبرگزاری دانشجو»؛

فرناز رهنما: دوست ندارم مخاطب با یک تصویر، من را به یاد بیاورد/ بازی در تئاتر عین زندگی است

بازیگر سینما، تلویزیون و تئاترافزود: به هیچ عنوان علاقه ندارم که مخاطب، من را با یک تیپ بازی در ذهن خود به یاد بیاورد.

کد خبر: ۳۹۴۷۹۵

شنبه - ۱۶ اسفند ۱۳۹۳ / March 07, 2015

فرناز رهنما بازیگر سینما، تلویزیون و تئاتر در گفتگو باخبرنگار سینمایی «خبرگزاری دانشجو» در پاسخ به فعالیت های اخیر خود گفت: با تئاتر «تقدیر بازها» در سی سومین دوره جشنواره تئاتر فجر حضور داشتم و  یک تله فیلم به نام «کام ماهی» به کارگردانی آرش سنجابی را به پایان رسانده ام که موضوع کمدی دارد و تم غالب آن یک مثلث عشقی است و بازی نقش اصلی این تله فیلم به من واگذار شده است.

بازیگر «ساختمان پزشکان» در ادامه افزود: علاقمند هستم تا نقش های متفاوتی را بازی کنم و خودم را در غالب های گوناگون قرار دهم در مجموع آدم ریسک پذیری هستم، ولی به عنوان مثال پس از بازی در سریال «ساختمان پزشکان» با پیشنهاداتی مواجه می شدم که همگی شبیه شخصیت این فیلم بودند که به همگی این پیشنهادات جواب منفی دادم تا مخاطبین تلویزیون از من یک تصویر ثابت یا شمایل خاص در ذهنشان ثبت نشود.

وی همچنین به اهمیت فیلمنامه اشاره کرد و متذکر شد: در «ساختمان پزشکان» براداران قاسم خانی فیلمنامه فوق العاده ای را به لحاظ خلق موقعیت‌های طنز کلامی و کمیک به وجود آورده بودند و این سریال جزء پربیننده ترین سریال های آن سال شبکه های صداوسیما شد. ولی در سایر کارهای تلویزیونی و سینمایی ضعف داستان نویسی و دیالوگ نویسی  کاملا مشهود است. به طوری که به نظر می‌رسد این مشکل لاینحل است. با رفع این مشکل باید ساز وکاری را فراهم کرد تا همه آثار تولیدی به خودی خود مخاطب را به سمت خود بکشانند.

بازیگر «بعد از ظهر سگی سگی» در رابطه با تفاوت های بازی در تئاتر و سینما، اظهار کرد: در ابتدا باید بگویم که کسانی که از تئاتر وارد عرصه بازیگری شدند، تعصب و غرق خاصی به این حرفه دارند به این دلیل که در سالن های مختلف سرتاسر شهر تهران کار خود را آغاز کردند و سالها با شرایط سخت در این عرصه حضور داشتند و تلاش کردند تا به ایده ال خودشان برسند ولی بازی در تئاتر عین زندگی است چرا که هیچ پرده ای یا فاصله ای بین بازیگر و تماشاچی وجود ندارد و با نمایشنامه های معتددی که همگی از بهترین رمان های دنیا اقتباس شده است، باید به نوعی داستان را ایرانیزه کرد تا مخاطب با آن ارتباط برقرار کند ولی در سینما و تلویزیون با دوربین متحرک و طیف زیاد مخاطب که در سرتاسر کشور فیلم را تماشا می کنند، طرف هستیم که هر کدام ویزگی های مشخص و مثبت خودشان را دارند.

رهنما در رابطه با تاثیر پیشنهادات مالی برای پذیرفتن بازی برای یک نقش، خاطر نشان کرد: تقریبا سالی ۴ کار گوناگون در مدیوم سینما وتلویزیون بازی میکنم و بازیگر کم کاری محسوب نمی شوم که بنا به پیشهادی مالی مساعد حاضر به بازی در هر فیلمی شوم، برای آینده خودم دراین حرفه اهمیت خیلی خاصی می دهم و سعی می کنم نقشی را بازی کنم تا یک افکت از آن در ذهن مخاطب ثبت شود.