وبلاگ «گل دختر»

عاطفه هاي کاغذي

تقريبا اين شده کار هر روز ما، من براي اون مي نويسم و اون براي من، من براي اون مي نويسم دلم برات تنگ شده و اون براي من، بعضي موقع ها ميشه که يک هفته نمي تونم ببينمش...

کد خبر: ۳۹۵۲۶

پنجشنبه - ۱۲ شهريور ۱۳۸۸ / September 03, 2009

پاتوق شیشه ای- داشتم از خونه مي رفتم بيرون که نگاهم به گوشه ي آينه افتاد، اين طور نوشته بود:

دخترم، گلم، وقتي از مدرسه برگشتي ليست خريدي رو که برات گذاشتم رو بردار و براي خونه خريد کن، مي بوسمت.

منم خودکار رو از توي کيفم در اوردم و پايينش نوشتم:

مامان گلم، چشم، موقع برگشت با گل پر مي رم فروشگاه نزديک خونه و چيزهايي رو که گفتي مي خرم، مامان خيلي دلم برات تنگ شده، پس کي مي شه ببينمت...

غروب که از مدرسه بر گشتم، وسائلي رو که خريده بودم گذاشتم توي اشپزخونه، تا اومدم بر گردم، ديدم مادرم روي در يخچال کاغذي چسبونده و روش نوشته:

دخترم، عزيزکم، منم دلم براي چشماي قشنگت تنگ شده، ولي اينقدر خسته بودم که رفتم خوابيدم، ساعت دوازده شب هم به جاي يکي از همکارام بايد برم بخش بيماران قلبي شيفت بدم، فردا حتما مي بينمت، شبت خوش عزيزم.

منم دست از پا درازتر يه چيزي براي شام درست کردم و منتظر شدم پدرم از سر کار برگرده و باهم شام بخوريم، بعد از خوردن شام منم رفتم خوابيدم، صبح که از خواب بيدار شدم تا براي رفتن به مدرسه آماده بشم، ديدم مادرم سفره صبحانه رو با خوش سليقه گي چيده، و دوباره کاغذي رو ديدم که روي ميز صبحانه گذاشته شده بود و روش نوشته بود:

دختر گلم، صبحانه ات رو حتما بخور و به مدرسه برو،نکنه يه وقت ضعف کني، من صبح زود برگشتم و الان خسته ام و مي رم بخوابم، از همين جا مي بوسمت گلکم.

وقتي کودک پا به اين دنيا مي ذاره فقط ذهني پر از خالي رو همراه خود مي کشه، و اين مادر هستش که با کلماتي که به کار مي برد اطراف کودک را به صورت زشت و زيبا برايش ترسيم ميکنه، او به کودکش محبت ميکنه و کودک اين محبت را مي فهمه...

در جايي خوندم که دانشمندان کشف کرده‌اند نوزاداني که به اندازه‌ کافي از مهر و محبت مادري بهره نمي‌برند، در بزرگسالي ترسو، پرخاشگر و خشن، و آنهايي که مهر مادري بسياري را تجربه کرده‌اند، مهربان‌تر، شجاع‌تر و اجتماعي‌تر مي‌شوند.

و همچنين شيري که کودک از آن مي خورد فوق العاده در کودک اثر مي گذارد، حتي يکي از دوستانم با مشغله هاي کاري که داره، ميگه من تا پسرم سه سالش نشه حاضر نميشم که اون رو به مهد کودک يا شيرخواه گاه بفرستم! از اين موارد زياد شنيدم و ديدم ...

با اين همه اوصافي که براي مادر و مهر مادري بيان ميشه و همه روانشناسان هم بهش معترف هستند، فقط يک سوال در ذهنم مي زنه که ، اگر من بخاطر منافع خودم فرزندم رو از بچگي توي شيرخوار گاه بزارم و اونجا بزرگ بشه و در کودکي هم به مهد بفرستمش، و بعدش هم که به مدرسه ميره و به مراقبت چنداني نياز نداره، اين بچه ي من فردا چه جوري آدمي ميشه؟!/انتهای پیام/