یادداشت اختصاصی «باقری لنکرانی»

راهکارهایی جهت تحقق شعار سال ۹۴

البته این همدلی نباید غلط تفسیر شود چون نقش اصلی دولت خدمت گزاری بی منت به مردم است، متاسفانه این نقش گاهی پدرسالارانه می شود و این تلقی به وجود می آید که باید فهم همه ارکان دولت بی چون و چرا مورد قبول همه قرار گیرد و انتقاد هم تحمل ناپذیر می شود و با تعابیر تندی به منتقدان همراه می شود.

کد خبر: ۳۹۸۲۲۵

دوشنبه - ۰۳ فروردين ۱۳۹۴ / March 23, 2015

به گزارش خبرنگار سیاسی «خبرگزاری دانشجو»؛ دکتر کامران باقری لنکرانی وزیر بهداشت دولت نهم و عضو شورای مرکزی جبهه پایداری یادداشتی را در خصوص شعار سال نگاشته و آن را جهت انتشار در اختیار «خبرگزاری دانشجو» قرار داده است. متن این نامه به شرح زیر است:

مهمترین نقشی که دولت می تواند ایفا کند باز کردن مسیر برای حضور مردمی است. اقتصاد ما هنوز دولتی است و باید راه حضور مردم در آن فراهم شود. البته این نباید به قشر محدودی از سرمایه داران بزرگ محدود شود. هنر دولت باید فراهم آوری امکان حضور آحاد مردم در عرصه اقتصادی و ثروت آفرینی باشد.

بیش از ده میلیون دانش آموخته دانشگاهی در کشور هفتاد و هشت میلیونی و جمعیت پنجاه درصدی زیر 35 سال سرمایه بزرگ کشور است که باید بتوانند در عرصه اقتصادی حضور یابند. این امر می تواند با الگوهایی چون تعاونی های تولیدی و حمایت از آنها فراهم شود.

فرصتهای کار باید به تناسب توان در اختیار این تعاونی ها قرار گیرد و دولت که اکنون کارفرمای بزرگ کشور است از این تعاونی ها حمایت کند. متاسفانه ادغام وزارت خانه های تعاون و رفاه و کار در دولت قبل باعث شده که تعاونی ها نقش برجسته خود را در اقتصاد نداشته باشند.

مرور مباحث خبرگان قانون اساسی به ویژه بحث های اقتصادی شهید آیت الله دکتر بهشتی بر روشن تر کردن اهمیت این بخش اقتصاد می تواند کمک کننده باشد.

فراهم آوری ذخایر زیرزمینی و حتی محصولات کشاورزی و رهایی از خام فروشی با تکیه بر این سرمایه های مردمی ممکن است. البته بانک ها هم باید به میدان بیایند. معمولا بانک ها به طرحهای بزرگ اقبال بیشتری دارند. دولت باید ضامن تعاونی‌ها برای رونق گرفتن کار آنها شود.

بدون تمرکز بر تعاونی‌ها، کم کردن نقش کارفرمایی دولت می تواند به افزایش شکاف طبقاتی بیانجامد هر چند که بهره وری را ممکن است در کوتاه مدت بالا ببرد اما در نهایت این اثر سو بر شکاف طبقاتی به کاهش بهره وری منجر خواهد شد. معطل کردن تصمیمات اقتصادی و منوط نمودن آنها به  توافقات بین المللی و ایجاد انتظار کاذب در جامعه باعث از دست رفتن فرصت ها  می شود.

مبارزه با فساد و شفاف سازی لازمه حضور اقتصادی آحاد مردم است. امکان رانت و سواری مجانی باید از درون اقتصاد کشور پاک سازی شود. هر اقدامی باید شفاف و روشن گردد و از تغییرات سریع در قوانین و مقررات اقتصادی باید پرهیز نمود.

فرآیند دولت الکترونیک می تواند در خصوص شفاف سازی  کمک کننده باشد اما در همه احوال نظارت ضروری است. قانون اساسی مجلس و قوه قضاییه را ناظر معرفی کرده است. باید هر دو در این خصوص  نقش برجسته تری ایفا کنند و خود دولت نیز در این زمینه پیش قدم شود و همان گونه که در نامه رئیس محترم جمهوری به رهبر معظم انقلاب آمده است باید عزم دولت در برخورد با فساد جدی تر شود.

متاسفانه برخی از اقداماتی که به عنوان نظارت انجام می شود صرفا جنبه شکلی دارد و به ماهیت موضوع وارد نمی‌شود و همین باعث می شود افرادی که با قانون آشنایی دارند بتوانند با حفظ ظاهر به ویژه با تکیه بر رانت اطلاعاتی، یکه تازی کنند.

ظهور طبقه جدیدی از ثروتمندان پس از پایان جنگ و امتداد بین نسلی آن تا کنون به نحوی اکنون آقازاده‌ها جایگزین رانت خواران نسل قبل شده اند آسیب مهمی است که هم باید جلوی تکرار آن را گرفت و هم باید با ایفاد حقوق ملت در هر جا که خلافی شده سیره امیرالمؤمنین علیه السلام را احیا کرد.

در زمینه علمی باید رشد واقعی را فراهم کرد. بسنده کردن به انتشار مقالات کفایت نمی‌کند هرچند که این جز هم نباید مغفول شود. آمارها حاکی از افت انتشارات علمی کشوردر نمایه‌های معتبر علمی در دو سال اخیر است که باید ریشه یابی شود. فراتر از آن از توان علمی دانشگاه‌ها برای حل معضلات کشر بیشتر بهره برد. سفارش و رقابت در این عرصه می تواند به نشاط علمی بیانجامد و باز به دلیل نقش کارفرمایی دولت، دولت موثرترین نقش را در این رابطه می تواند ایفا کند.

همچنین با تاکید بیشتر بر مشگل گشایی به عنوان هدف دانشگاه‌ها در آیین نامه‌های ارتقای اعضای هیات علمی یا تصویب و حمایت از برنامه‌های تحصیلات تکمیلی، و یا رتبه بندی دانشگاه‌ها و اختصاص بودجه به آنها، دولت می تواند نقش مهمی را در تشویق دانشگاهیان به تحقیقات کاربردی داشته باشد. باید جلوی کارهای سلیقه ای را به ویژه در عرصه علم و پژوهش گرفت و اولویت بندی موضوعات پژوهشی واقع بینانه نه بر اساس فهم فرد یا افراد محدود انجام گیرد. البته این همدلی نباید غلط تفسیر شود.

نقش اصلی دولت خدمت گزاری بی منت به مردم است. متاسفانه این نقش گاهی پدرسالارانه می شود و این تلقی به وجود می آید که باید  فهم همه ارکان دولت بی چون و چرا مورد قبول همه قرار گیرد و انتقاد هم تحمل ناپذیر می شود  و با تعابیر تندی به منتقدان همراه می شود. هرچند که منتقدان هم باید همواره از جاده انصاف خارج نشده و علاج جویانه و بدون اهانت انتقاد خود را بیان کنند و در توجه به نقاط مثبت هم تغافل نکنند.

از آفات مهم دیگر گره زدن اجرا با سایر فعالیت هاست. مجری باید در طی زمان مسئولیت خود هیچ فعالیت اقتصادی نداشته باشد تا بتواند بی طرفانه و تنها بر اساس مصالح کشور تصمیم بگیرد و عمل کند .

سال آینده سال برگزاری دو انتخابات مهم مجلس و خبرگان رهبری هم هست. اظهاراتی که تلاش دارند فضای کشور را از هم اکنون انتخاباتی کنند باعث میشود که فرصت‌های خدمتگزاری از بین برود و همدلی و وفاق حاصل نشود.