توشه رمضان!

چرا از رمضان توشه عرفان نمي‌‏گيريم و در ضيافت كرّوبيان به گرسنگي و تشنگي بسنده مي‏‌كنيم؟!

کد خبر: ۳۹۹۸۱

دوشنبه - ۱۶ شهريور ۱۳۸۸ / September 07, 2009

مگر نه اين است كه امام رضا(ع) مي‌‏فرمايد: «... در روزه انكسار شهوات نهفته است» (1)

به راستي شهوات و لذات چيست و آيا شهوت عقلاني در شمار شهوت جسماني و نفساني جاي دارد؟ مراد درس‏ آموز بزرگ مكتب رضا امام راحل از عبارت «اين ضيافت الاهي در هم شكستن تمامي مراتب شهوات در انسان است» چيست؟ مراتب شهوات كدام است و ما در كدام مرحله‏‌ايم؟ اگر شهوات را شناختي و آن‏ها را يكي پس از ديگري در هم شكستي و در ضيافت الاهي پاي گذاشتي، بي‏‌شك خويش را در جمع ملكوتيان خواهي يافت.

اگر از همه آن مراتب بالايش شد. - چنان كه حضرت فاطمه زهرا(س) فرمود: «خداوند به جهت تثبيت اخلاص، روزه را واجب ساخت» (2) - به مقام تثبيت اخلاص نائل مي‏شوي؛ و گرنه در خاك باقي مي‏‌ماني و مصداق اين سخن رسول خدا(ص) خواهي شد: «بسا روزه‌‏داري كه بهره‏‌اش از روزه گرسنگي و تشنگي است.(3)

به راستي اگر واپسين سفير الاهي فرمود «روزه صيرورت و شدن را دقيق و لطيف مي‏كند»،(4) پس چرا در ما تغييري پديد نمي‌‏آيد؟ مگر خالق هستي در قرآن صيرورت و شدن را به سوي خود نمي‏داند - الي اللّه المصير -(5) پس چرا در روش‏هاي‏مان تغييري نمي‏‌بينيم؟!

اگر روزه در كلام صادق مصدّق(ع) «سپري در برابر آتش است»، چرا سپر روزه به دست نمي‌‏گيريم و در حريم امن ضيافت خداوند گام نمي‌‏نهيم؟

پي نوشت ها:
1. ميزان الحكمه، ج 5، ص 465
2. همان، ج 5، ص 466
3. همان، ص 469
4. همان، ص 466
5. نور (24): 42

عزيز اللّه مهريزي‏

نويسنده : به نقل از مجله پرسمان

/انتهای پیام/