مناظره ای در مورد بیانیه لوزان؛

رسایی: مهمترین بحث تحریم است که سرجایش است/ زیباکلام: نشست لوزان در تاریخ جمهوری اسلامی نقطه عطف خواهد بود

مناظره صادق زیبا کلام عضو هیات علمی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران و حمید رسایی نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی ، با موضوع 'بیانیه هسته ای لوزان و روند مذاکرات' امروز (دوشنبه) در محل باشگاه خبرنگاران برگزار شد.

کد خبر: ۴۰۰۱۰۷

دوشنبه - ۱۷ فروردين ۱۳۹۴ / April 06, 2015

به گزارش گروه سیاسی «خبرگزاری دانشجو»، به نقل از باشگاه خبرنگاران، صادق زیبا کلام در این مناظره ابتدا به ارزیابی خود در مورد نشست لوزان پرداخت و گفت: به اعتقاد من، در خصوص توافق لوزان و کل بحث هسته ای دو رویکرد می توان داشت؛ البته هنوز در ارتباط با اسم حقوقی این توافق اجماعی وجود ندارد و برخی به آن توافق، تفاهم و بیانیه می گویند.

وی ادامه داد: نشست لوزان منتهی به موافقت نامه و تفاهم اولیه ای شده که پس از قریب به 19 ماه مذاکرات و پیگیری بین ایران و مشخصا آمریکا، به نتیجه رسیده است و به اعتقاد من مهمتر از ورود به جزییات آن از چند جهت کلی، این توافق یک نقطه عطف تاریخی در تاریخ جمهوری اسلامی ایران خواهد بود.

عضو هیات علمی دانشکده علوم سیاسی دانشگاه تهران تصریح کرد: علت این که پس از 10 یا 30 سال دیگر این توافق نقطه عطفی در تاریخ نام خواهد گرفت این است که از 22 بهمن 1357 تا فروردین 1394 در روابط دو کشور بغض، کینه و عداوت و دشمنی مطرح بوده است.

زیباکلام تصریح کرد: ما معتقدیم که آمریکایی ها مقصرند و مقصر خواهند بود، اما نکته مهم این است که نگاه هر دو طرف در گذشته مبنی بر عدم اعتماد بود به طوری که مطلقا نمی توانستند به یکدیگر اعتماد کنند و برای اولین بار است که بخشی از حاکمیت دو طرف می گویند بگذارید ببینیم آیا می شود به قول و قرارهای یکدیگر اعتماد کنیم یا خیر.

عضو هیات علمی دانشکده علوم سیاسی دانشگاه تهران اظهار کرد: نه این که بگوییم دو طرف به هم اعتماد کرده اند اما حداقل می توان گفت که در قوای مجریه هر دو کشور این دیدگاه وجود دارد که بگذارید ببینیم که آیا می توان جور دیگری به یکدیگر نگاه کرد و به گفتمان پرداخت که این خود تحول و اتفاق مهمی است.

وی افزود: در هر دو طرف جریانات سیاسی وجود دارند که معتقدند که این دیدگاه اشتباه است و اصلا نمی شود به قول و قرارها و تعهدات آمریکا و یا ایران اعتماد کرد اما اقلیتی که در ایران و آمریکا وجود دارند، معتقدند که باید جور دیگری به مساله نگاه کرد.

عضو هیات علمی دانشکده علوم سیاسی دانشگاه تهران تصریح کرد: علی القاعده این نهال کاشته شده و امیدواریم که پا بگیرد و به اعتقاد من به دلیل شرایط اقتصادی، اجتماعی، فکری و منطقه ای این احتمال وجود دارد.

وی ادامه داد: یقینا هم در ایران و هم در غرب کسانی هستند که در تلاشند تا نگذارند این نهال که با مصیبت و اعتقاد زیاد کاشته شده پا بگیرد البته آن ها انگیزه هایی دارند که به آن اشاره خواهم کرد؛ اگر به صحبت های اوباما دقت کنید می بینید که با فشار زیادی این نهال را می کاشتند و چنانچه در داخل استقبال و فشار افکار عمومی وجود نداشت، این نهال را ظرف همین 72 ساعت از ریشه می کندند.

وی با بیان این که برای ریشه کن کردن این نهال دو مشکل وجود دارد گفت: از آنجایی که رهبر معظم انقلاب نه نفیا و نه اثباتا چیزی در مورد این مساله بیان نکرده اند و از طرفی دیگر کاشته شدن این نهال با استقبال گسترده مردم و اقشار تحصیل کرده جامعه مواجه شده ریشه کن کردن این نهال برای آن ها امکان پذیر نیست.

عضو هیات علمی دانشکده علوم سیاسی دانشگاه تهران تاکید کرد: من فکر می کنم چنانچه اشاره ای از سوی رهبر معظم انقلاب ببینند با بلدوزر سراغ کندن این نهال می روند ولو این که 72 میلیون هم بگویند که نمی خواهند این نهال کنده شود.

حجت الاسلام حمید رسایی در ادامه مناظره گفت: قرار است در این توافق ما یکسری کار ها را انجام دهیم که کاملا مشخص است و قرار است یکسری از کار ها را آن ها انجام دهند که مبهم است، ما اسم این را می گذاریم برد - برد؟!

رسایی تصریح کرد: دولت خوشبین است و می گوید بگذار ببینیم چه خواهد شد که در این سخن با زیباکلام موافق هستم، اما فرق ما این است که چرا ظرفیت را از بین می برید؟ دو سال از شروع دولت یازدهم گذشته است و همه می دانند دو سال وقتی تمام شد یعنی تمام و دیگر وقتی ندارید، در سیستم اداری ما یک نامه اداری زمانی که بخواهد از طبقه اول به طبقه سوم برسد، دوماه طول می کشد و دولت در این دو سال که گذشته هیچ کاری نکرده است.

وی با تاکید بر این که نباید همه تخم مرغ ها را در یک سبد گذاشت، افزود: ما می گوییم حداقل بعد از انقلاب این موضوع را تجربه کرده ایم، در بیانیه الجزایر ما با آمریکایی ها نشستیم اما آن ها به کدام وعده خود عمل کرده اند، در توافقنامه سعدآباد سال 82 تا84 آن ها به کدامیک از وعده های خود عمل کردند.

رسایی گفت: وزیر امور خارجه در تلویزیون و مجلس اعلام کرده که هنوز هیچ اتفاقی نیفتاده و توافقی نکرده ایم، فقط یک بیانیه خوانده ایم، خب ما می گوییم چرا مارش پیروزی می زنید؟ اکنون که مارش پیروزی زده اید، بورس بالا رفته، وقتی بورس هم بالا برود بعضی ها هم فکر می کنند همه چیز درست شده، اما کمتر از یکماه این 60 درصد مردم که بین دو تا 20 درصد قرار گرفته اند متوجه می شوند و یقین پیدا می کنند که چیزی نبوده، پس مجددا بورس سقوط می کند.

وی گفت: ما معتقدیم مهمترین بحث تحریم است، تحریم که سرجایش است، در همین توافق نامه سوئیس نه تنها تحریم ها برداشته نشده، بلکه به توافق ژنو عقب نشینی کرده ایم، خود ژنو شکست بود؛ اما این را نمی گویم که هیچ فایده ای نداشت؛ بله در ژنو 5 درصد غنی سازی ما را به رسمیت شناختند.

زیبا کلام در ادامه این مناظره گفت: دعوا به هیچ وجه بر سر توافق لوزان و ژنو نیست دعوا اساسی تر است و همان طور که دیروز هم بنده به هم فکر آقای رسایی یعنی آقای شریعتمداری نامه نوشتم، این مطلب را توضیح دادم.

عضو هیات علمی دانشکده علوم سیاسی دانشگاه تهران تصریح کرد: معتقدم که دعوای اصلی بر سر آمریکا ستیزی، غرب ستیزی، استکبارستیزی به عنوان فلسفه و پارادایم انقلاب اسلامی برای یک جریان است که اگر شما استکبارستیزی و آمریکاستیزی را از این جریان بگیرید هیچ چیز دیگری برای آن نمی ماند یعنی دیگر راجع به چه چیزی می خواهید صحبت کنید.

وی اضافه کرد: گروگان گیری مثال دوم بود، آقای رسایی راست می گوید در بیانیه الجزایر چیزی نبود اتفاقا کاملا درست می گویند. اگر شما تقویم را نگاه کنید هیچ اشاره ای به روز توافق بیانیه الجزایر در تقویم وجود ندارد می دانید چرا؟ درست است که بهزاد نبوی مذاکره می کرد اما چیزی در آن وجود ندارد که بخواهیم خیلی به آن افتخار کنیم.

زیبا کلام ادامه داد: اما آقای رسایی نمی گویند که چه کسانی بودند که گفتند حق ندارید راجع به گروگان ها صحبت کنید و چه کسانی بودند که از نگه داشتن گروگان ها سود سیاسی می بردند و هم اکنون هم از مناقشه هسته ای سود سیاسی می برند این ها را دیگر مطرح نمی کنند و وقتی که صحبت از آزادی گروگان ها می شد می گفتند که اساس انقلاب به خطر می افتد.

زیباکلام گفت: الان آقایان دارند باهم بحث می کنند و عده ای می گویند شما سر ما کلاه گذاشته اید و عده ای نیز می گویند؛ نه بزرگ ترین خدمت ایشان این بود که جلوی جنگ را گرفته است، در واقع بخشی از حقایق جنگ تازه معلوم شده است.

عضو هیات علمی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران تصریح کرد: دست رسایی و همفکرانش را می بوسم بخاطر اینکه خودشان نمی دانند چه کردند و هنگامی به هسته ای حمله کردند و وقتی که بعد از ژنو حمله کردند و در سفارت آمریکا جمع شدند، خدا شاهد است که من عشق می کردم، زیرا آن ها مو می دیدند، من پیچش مو می دیدم، زیرا آن ها یادشان نبود که شاخه ای را که می برند خودشان روی آن نشسته اند.

وی ادامه داد: من واقعا دلم می خواست دسته گل برای دلواپس ها ببرم و برای اولین بار سیاست های هسته ای کشور را مورد نقد قرار دهم و بگویم که اگر قرار باشد سیاست هسته ای کشور مورد نقد قرار بگیرد، یک کسی هم می آید سیاست های هسته ای عزیز شما «احمدی نژاد جانتان» را زیرسوال ببرد. تا زمانی که ظریف و روحانی هستند، شما می توانید انتقاد کنید، اما قبل از آن را نمی توانید نقد کنید.

زیباکلام گفت: آقای رسایی مسخره کنند، اما من بازهم سوال می کنم و همان سوالی را می پرسم که از آقای عباس عراقچی پرسیدم، زیرا من وابستگی گروهی ندارم.

عضو هیات علمی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران اظهار داشت: در شهریور 93، یک سمینار یکروزه در دفتر مطالعات سیاسی وزارت خارجه پیرامون بررسی روند تحولات مذاکرات تا آن زمان برگزار شد که من هم به این سمینار دعوت شدم و در این سمینار رسم بر آن بود که وقتی آدم ها سخنرانی می کردند، می رفتند.

وی ادامه داد: آخرین سخنران این سمینار آقای عراقچی بود و ایشان عذر خواستند و گفتند؛ من می خواهم بیشتر از سخنرانان صحبت کنم و به ازای آن وقت پرسش و پاسخ دهم که ایشان نیز حدود 45 دقیقه در مورد دوران احمدی نژاد تا آن زمان و همچنین در رابطه با تاریخچه این معضل از زمانی که شروع شد، تا آن موقع صحبت کردند.

زیباکلام ادامه داد: من آخرین کسی بودم که دستم را بالا بردم و سوال کردم و گفتم آقای عراقچی اگر 30 سال دیگر نوه ات از شما سوال کند که آن هزینه وحشتناکی که شما و نسل شما برای هسته ای خرج کردید آخرش هم هیچ چیزی از آن درنیامد، اگر برای آب و کشاورزی مملکت خرج کرده بودید، آیا مردم ایران خوشبخت تر نبودند؟ دعوای من با آقای رسایی دقیقا اینجاست.

رسایی در ادامه گفت: من از آقای زیباکلام پرسیدم آیا متن توافق را خوانده ای؟ به من جوابی نداد، آیا تحریم ها برداشته می شود شود؟ بازهم جوابی نداد.

وی اضافه کرد: ما در گذشته که البته آن زمان پرونده هسته ای بر عهده شورای عالی امنیت بود و هر چیزی پس از تصویب رهبری تبدیل به قانون می شد و همین آقای شریعتمداری در آن زمان که جلیلی به پای مذاکره می رفت یادداشت های محکمی نمی نوشت و دقیقا همان کاری که طرف مقابل می کند سنای آن ها داد و بیداد می کند تا زمانی که آمریکایی ها پای میز مذاکره می آیند بگویند ببینید سنای ما را اما متاسفانه در این طرف به همین میزان هوش و ذکاوت سیاسی وجود ندارد و منتقدین که می توانند سطح ادبیات ما را در پای میز مذاکره بالا ببرند آن ها را به تمسخر گرفته و توهین می کنند.

در ادامه این مناظره زیباکلام در پاسخ به سوالی مبنی بر اینکه آیا در مذاکرات عقب نشینی صورت گرفته و همچنین با برداشته شدن تحریم ها از طریق عاملی مانند تروریسم امکان برگشت تحریم ها وجود دارد؟ گفت: بنده بیانیه را نخواندم و نمی دانم مشکلات ما با غرب بر سر چه موضوعاتی است و همچنین مذاکرات برای چه بوده است و فقط آقای رسایی و دوستانشان می دانند.

عضو هیات علمی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران با اشاره به صحبت های آقای رسایی در مورد گرد و غبار خوزستان، بیان کرد: از سال 1382 که مناقشه هسته ای شروع شد، ظرف 12 سال گذشته که آقای رسایی نماینده مجلس بودند، چه مقدار سرانه برای برنامه هسته ای و آموزش و پرورش، بهداشت و درمان، مبارزه با گرد و غبار تصویب کردند؟ اما به مقدار خیلی زیادی برای برنامه های هسته ای هزینه کردند.

وی گفت: اگر آمریکا ستیزی را از آقای رسایی بگیریم و قرار باشد امشب آقای رسایی سخنرانی کند، راجع به چه موضوعی صحبت خواهند کرد؟

وی با طرح سوالی مبنی بر اینکه آقای رسایی این را از کجا آوردند که هسته ای نماد استقلال است، گفت: شما که معتقدید پاکستان نوکر است، باید بگویم از لحاظ هسته ای از ما جلو تر هستند.