نيويورک تايمز: چشمداشت اسرائيل از ايران غیرواقعی و غيرممکن است

روزنامه نیویورک تایمز نوشت که بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل به تلاش‌های خود علیه توافقنامه هسته‌ای ایران افزوده است به گونه‌ای که کابینه وی روز دوشنبه درخواست‌های جدیدی را مطرح کرد، درخواست‌هایی که ادعا می‌کند به توافق بهتری منجر خواهد شد.

کد خبر: ۴۰۰۶۳۰

چهارشنبه - ۱۹ فروردين ۱۳۹۴ / April 08, 2015

به گزارش خبرنگار بین الملل «خبرگزاری دانشجو» ؛  پایگاه اینترنتی روزنامه نیویورک تایمز نوشت: بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل به تلاش های خود علیه توافقنامه هسته ای ایران افزوده است به گونه ای که کابینه وی روز دوشنبه درخواست های جدیدی را مطرح کرد، درخواست هایی که ادعا می کند به توافق بهتری منجر خواهد شد.

به گزارش این روزنامه آمریکایی، اما درخواست های جدید غیر واقع بینانه هستند و اگر دنبال شوند نه تنها به توافق بهتر منجر نخواهند شد بلکه هیچ توافقی به دنبال نخواهند داشت.

تانیاهو به گونه ای رفتار می کند که گویی می تواند به تنهایی مفاد توافقنامه را دیکته کند، توافقی که دستیابی به آن ۱۸ ماه زمان برده است و به غیر از ایران و آمریکا، انگلیس، فرانسه، آلمان، روسیه و چین هم در تنظیم آن دخالت داشته اند. وی تلاش می کند معقول به نظر برسد.

نخست وزیر اسرائیل روز یکشنبه به شبکه ان بی سی گفت : خواستار نابودی هر توافقنامه ای نیست بلکه در تلاش است یک توافق بد را از بین ببرد.

اما او نتوانست هیچ گزینه عملی را مطرح کند. به گفته یووال استینیتز، وزیر اطلاعات و امور استراتژیک اسرائیل، اسرائیلی ها اکنون اصرار دارند که ایران به تمام فعالیت های تحقیقاتی و توسعه ای خود در زمینه ساخت سانتریفیوژهای پیشرفته خاتمه دهد، از تعداد سانتریفوژهای فعال خود باز هم بکاهد و تاسیسات زیرزمینی فردو را تعطیل سازد.

علاوه بر آن به بازرسان اجازه دهد هر زمان که خواستند از هر مکانی بازدید به عمل آورند، ذخیره اورانیوم غنی شده خود را از کشور خارج کند و درمورد فعالیت های خود در گذشته که گفته می شود جنبه های نظامی داشته اند، توضیحات کافی ارائه کند. دستیابی به هیچ توافقی بدون سازش امکان پذیر نیست.

درست است که بهتر بود تمام فعالیت های هسته ای ایران متوقف شود اما چنین چیزی امکان پذیر نبود. دست کم امکان از بین بردن دانش هسته ای ایران وجود نداشت.

سران ایران هیچگاه با توافقی که برخی ابعاد برنامه هسته ای آنها را به منظور استفاده در بخش انرژی و درمانی حفظ نمی کرد، موافقت نمی کردند. گزینه جایگزین توافق فعلی دست نیافتن به توافق بود و این گونه ایران می توانست به راحتی و بدون هیچگونه محدودیتی برنامه هسته ای خود را به پیش ببرد.