ديلی تلگراف:

توافق هسته‌ا‌ی ايران می‌تواند راه را براي تجارت و صلح هموار کند

اگر تحریمهای تجاری اعمال شده برضد ایران برداشته شود، اقتصاد قدرتمند این کشور می تواند به عرصه جهانی باز گردد؛ تحلیلگران مستقل غربی برآورد کرده اند که تولید ناخالص داخلی ایران در سال ۲۰۱۴ حدود ۴۵۰ میلیارد دلار معادل ۳۰۴ میلیارد پوند بوده است که ایران را در میان ۳۰ اقتصاد بزرگ جهان و پیش از اتریش و تایوان قرار می دهد.

کد خبر: ۴۰۱۶۱۸

يکشنبه - ۲۳ فروردين ۱۳۹۴ / April 12, 2015

به گزارش خبرنگار بین الملل «خبرگزاری دانشجو» ؛ دیلی تلگراف نوشت: اگر تحریمهای تجاری اعمال شده برضد ایران برداشته شود، اقتصاد قدرتمند این کشور می تواند به عرصه جهانی باز گردد.

این روزنامه انگلیسی در پایگاه اینترنتی خود و در تحلیلی  می‌نویسد: ایران همچنان یک کشور طرد شده است. از نظر بسیاری از غربی ها به ویژه اعضای کنگره آمریکا دیگر کشورهای خطرناک و غیرقابل اعتماد چندانی وجود ندارند.

از این رو به نظر عجیب می رسد که متعاقب یک چارچوب توافق تاریخی که اوایل این ماه و پس از مذاکرات فشرده در لوزان به دست آمد، تحریم های بین المللی طولانی مدت برضد ایران به سرعت لغو شوند.

حتی در اوج مبارزات انتخاباتی هم توافق ایران در راس خبرها قرار دارد. کشوری که می تواند به عنوان یکی از اقتصادهای بزرگ جهانی، بزرگتر از آفریقای جنوبی رده بندی شود و ۸۱ میلیون نفر جمعیت دارد قادر است به سرعت به عرصه جهانی باز گردد.

پنج عضو دایم شورای امنیت سازمان ملل - انگلیس، آمریکا، چین، روسیه و فرانسه - به همراه آلمان توافق کرده اند به انزوای ایران که با گروگانگیری سال ۱۹۷۹ کارکنان سفارت آمریکا در تهران آغاز شد، پایان دهند. محدودیت های تجاری سخت برضد ایران به

دنبال نگرانی درمورد فعالیت های هسته ای این کشور در سال ۲۰۱۱ تشدید شد. در کل احتمال دارد چنین تحریم هایی در ازای مهار برنامه هسته ای تهران و اعمال نظارتهای بیشتر بر آن کاهش یابد. پایان یافتن تحریم های ایران نور امیدی در سراسر خاور میانه خواهد تاباند.

ظهور دوباره ایران به عنوان یک صادر کننده مهم انرژی همچنین می تواند به پایین ماندن قیمت نفت کمک کند. اما راه درازی در پیش است. هنوز خیلی مانده است تا جزئیات توافق نهایی شوند و این احتمال هم وجود دارد که توافقی حاصل نشود.

ذخایر ایران که معمولا در چرخه های غربی کم اهمیت جلوه داده می شوند، دستکم شامل ۱۵۷ میلیارد بشکه نفت می شوند که سومین یا چهارمین منبع بزرگ نفتی جهان به حساب می آیند. علاوه بر آن ذخایر گاز طبیعی ایران هستند که حتی براساس برآوردهای اخیر از ذخایر روسیه هم بیشترند.

براساس برخی گمانه زنی ها پیش بینی می شود در صورت حسن نیت دو طرف، صادرات نفت ایران از ۱/۱ میلیون بشکه در روز به ۳ میلیون بشکه برسد . از اواسط سال ۲۰۱۳ که حسن روحانی جانشین محمود احمدی نژاد شد و به ریاست جمهوری ایران رسید، ایده نزدیکی غرب و تهران مطرح بوده است.

بر اساس این گزارش در ۱۸ ماه گذشته رئیس جمهور ایران همواره اعلام کرده است که کشورش ظرف سه دهه آینده به یکی از ۱۰ اقتصاد بزرگ جهان تبدیل خواهد شد. حق با اوست. در سال ۲۰۱۲و پیش از پیروزی وی در انتخابات ریاست جمهوری تولید ناخالص داخلی ایران تا بیش از ۵ درصد کاهش یافت.

تلگراف می‌افزاید:تحریم ها به اقتصاد این کشور آسیب جدی رساند و ایران با بدترین بحران اقتصادی در دست کم دو دهه قبل مواجه شد. از آن زمان رشد اقتصادی به ایران بازگشت که تاحدودی به خاطر لغو برخی تحریم ها بود.

اکنون تحلیلگران مستقل غربی برآورد کرده اند که تولید ناخالص داخلی ایران در سال ۲۰۱۴ حدود ۴۵۰ میلیارد دلار معادل ۳۰۴ میلیارد پوند بوده است که ایران را در میان ۳۰ اقتصاد بزرگ جهان و پیش از اتریش و تایوان قرار می دهد.

ایران علاوه بر منابع طبیعی به نسل جوان تحصیلکرده خود نیز افتخار می کند. دانشگاه های متعدد این کشور دانشمندان و مهندسان خبره ای تربیت کرده اند.

نویسنده در بخش دیگری از این تحلیل نوشته است که اکنون ایرانیان از همسایگان ترک خود فقیرتر هستند اما روحانی قول داده است که شرایط را تغییر دهد. وی همواره تاکید می کند که می خواهد کشورش به اقتصاد جهانی بپیوندد و به یکی از پرشور ترین بازارهای در حال ظهور تبدیل شود.

به اعتقاد نویسنده با توجه به منابع طبیعی و انسانی که ایران از آن ‌برخوردار است چنین ادعایی اصلا خنده دار به نظر نمی رسد. البته کلید این مسئله لغو تحریم ها به ویژه محدویت های بانکی است.

نویسنده در ادامه تاکید کرده است درحالی که افزایش صادرات نفت ایران می تواند بر کاهش قیمت ها تاثیر داشته باشد اما  در صورت لغو تحریم ها ایران حدود ۴۰ میلیون بشکه نفت آماده فروش دارد.

اما این حجم کمی بیشتر از ۰/۱ درصد از مصرف جهانی نفت خام است. تحریم ها به صنعت نفت ایران آسیب زیادی رسانده است، از این رو گفته می شود که توافق در دو تا سه سال آینده تاثیر کمی بر افزایش تولید نفت ایران خواهد گذاشت.