گزيده اي از المراقبات

چگونه دعا کنيم؟

براي دعا کردن شرايطي است که انجام آن شرايط دعا را به اجابت نزديک مي کند.

کد خبر: ۴۰۳۹۹

پنجشنبه - ۱۹ شهريور ۱۳۸۸ / September 10, 2009

تعريف دعا

دعا در لغت به معناي صدا و نداء، و در اصطلاح به معناي درخواست از خداوند متعال است.

شرايط استجابت دعا

*حضور قلب‏: با توجه به اين كه دعا، درخواست است و خواستن امرى باطنى است، نتيجه مى‏گيريم كه دعاى بدون حضور قلب، دعا نيست؛ در روايت نيز آمده است: خداوند دعاي غافل و مشغول به خيالات باطله را نمي‌پذيرد.

*خضوع و فروتنى.

* باور داشتن قدرت الهي: شناخت خدا و اعتقاد به قدرت او و علم او به نياز بندگان يكى ديگر از شرايط دعا مى‏باشد و در صورتى تحقق مى‏يابد كه دعا كننده خداوند را شناخته و علم و قدرت او را نسبت به خواسته خود باور داشته باشد.

* اميدوارى به خدا و قطع اميد از ديگران. از پيامبر اكرم(ص) روايت كرده‏اند كه خداوند متعال به يكى از پيامبرانش وحى كرد: «قسم به عزت و جلالم، بدون شك، اميد هر كسى را كه به غير من اميدوار شود حتما قطع مى‏كنم، و بدون ترديد و حتما لباس خوارى در ميان مردم به او مى‏پوشانم، و درب من براى كسى كه مرا بخواند باز است. كيست كه در حوادث ناگوار به من اميد بسته و من اميد او را براى بر طرف شدن ناگواريش قطع كرده باشم؟ كيست كه براى كار مورد علاقه‏اش به من اميدوار شده و من اميد او را از خود قطع نموده باشم؟ تمام آرزوهاى بندگان نزد من محفوظ است. ولى آنها به حفظ من راضى نشدند، آسمان‏هاى خود را پر از كسانى نمودم كه از تسبيح من خسته نمى‏شوند و به آنان دستور دادم درها را بين من و بندگانم نبنديد ولى بندگانم به سخن من اعتماد نكردند. آيا نمى‏داند اگر حادثه‏اى از حوادث ناگوار من به او برسد كسى جز من نمى‏تواند آن را برطرف كند آيا من كه قبل از درخواست عطا مى‏كنم، فكر مى‏كند، اگر از من درخواست شود خواسته او را نمى‏دهم آيا من بخيلم؟ كه بنده‏ام مرا بخيل مى‏داند آيا جود و كرم، مال من نيست؟ آيا عفو و رحمت به دست من نيست؟ آيا محل آرزوها نيستم؟ چه كسى غير من آرزوها را قطع مى‏كند؟ آيا اميدواران نمى‏ترسند كه به غير من اميدوار مى‏شوند اگر اهل آسمان‏ها و زمينهايم همگى آرزو كنند و به هر كدام از آنان به اندازه تمام آنچه همگى آرزو كرده‏اند، بدهم به اندازه جزء ذره‏اى از داراييم كم نمى‏شود. و چگونه مالى كه من سرپرست اويم كم مى‏شود چه بيچاره‏اند كسانى كه از رحمتم مأيوس هستند. چه بدبختند كسانى كه از دستوراتم سرپيچى كرده و من را در نظر ندارند».
نيز روايت شده است: «فرعون در حال غرق شدن از موسى كمك خواست ولى او را يارى نكرد، خداوند به موسى وحى كرد علت اين كه فرعون را يارى نكردى، اين بود كه تو او را نيافريده‏اى و اگر از من يارى مى‏خواست ياريش مى‏نمودم».

* پرهيز از گناه به ويژه ستم مالى و آبرويى به مردم. در حديث قدسى آمده است: «دعا از تو، اجابت از من، زيرا دعائى از من پوشيده نمى‏ماند مگر دعاي کسي که لقمه حرام خورده».

* گريستن. روايت شده است: «بين بهشت و جهنم، گردنه‏اى است كه كسى از آن عبور نمى‏كند، مگر كسانى كه از ترس خدا، خيلى گريه كرده باشند».

* سپاس و ستايش كردن خداوند.

* ذكر نامهاى خدا كه مناسب دعا مى‏باشد: مثلا براي رفع مشكلات مالي يا رزاق گفته شود و براي شفاي مريض يا شافي.

* ياد كردن از نعمت‏هاى خداوند و شكر آنها.

* اعتراف به گناهان و آمرزش خواستن براى آنها.

* درنگ و عجله نكردن، و اصرار و پافشارى در دعا: زيرا كه خداوند درخواست كننده لجوج را دوست دارد. و حداقل پافشارى اين است كه دعاى خود را سه بار تكرار كرده و خواسته خود را سه بار بگويد.

* پنهان دعا كردن: زيرا فرمان خداوند است كه «در پنهان دعا كنيد» و از آفت ريا نيز دور مى‏ماند. و روايت شده است: «دعاى پنهانى برابر با هفتاد دعاى آشكار است».

* شريك ساختن ديگران در دعا: همچنانكه بسيار سفارش شده است به تنهايي و فقط براي خود دعا نکنيد.

* با ديگران دعا كردن: دعا در جمع نيز باعث اجابت است. بهترين جمعيت براى دعا چهل نفر است و بجاى آن چهار نفر هم مى‏توانند كه هر كدام ده بار دعا كنند. و اگر نتوانست در جمع دعا كند، خود نيز مى‏تواند چهل بار دعا كند.

*تضرع در دعا به همراه قلب خاضع و بدن متواضع و چاپلوسى. خداوند به حضرت عيسى(ع) وحى نمود: «عيسى مانند غريق غمزده‏اى كه ياورى ندارد، به درگاه من دعا و دلت را برايم خوار كن و در خلوت بسيار بياد من باش. و بدان من با چاپلوسى كردن تو خوشحال مى‏شوم. با زنده دلى و نشاط اين عمل را انجام بده و صداى غمناك خود را به من برسان.»

* صلوات فرستادن بر محمد(ص)نيز در اول و آخر دعا باعث اجابت است: از امام صادق(ع) روايت شده است: «كسى كه به درگاه خدا حاجتى دارد، بايد ابتدا بر محمد و آل محمد صلوات فرستاده، سپس حاجت خود را بخواهد و دعاى خود را با صلوات بر محمّد و آل محمد به پايان برساند، چون خداى متعال كريمتر از اين است كه ابتدا و انتهاى دعا را پذيرفته و وسط آن را رها كند، زيرا چيزى مانع از اجابت صلوات بر محمد و آل محمد نمى‏شود.»

* پاكدلى و روى آوردن با تمام وجود به خداوند. امر ديگرى كه باعث اجابت است توجه كردن بنده به مولاى بخشنده، مهربان و رحيم با قلب، باطن و روح خود مى‏باشد. نيز بايد دل خود را از غير خدا بخصوص افكار پستى كه باعث نجاست دل و كثيف شدن روح پاك نمود. زيرا اين امور باعث هلاكت دل مؤمن و حتى روگرداندن خداوند متعال از او مى‏شود و از ضعف ايمان سرچشمه گرفته و نوعى بى‏ادبى به خدا و اطاعت از شيطان مى‏باشد.

* دعا قبل از بلا. چنين دعايى خيلى مؤثرتر از دعايى است كه پس از رسيدن بلا و سختى صورت مى‏گيرد.

* صدقه دادن. همانگونه كه روايت شده است صدقه دادن قبل از دعا باعث اجابت آن مى‏گردد.

* اوقات خاص. دعا در اوقات خاصي به اجابت نزديک است.

* مكانهاى خاص. انتخاب مكانهاى شريف نيز، دعا را به اجابت نزديک مي‌کند، مانند «رأس الحسين(ع) و مكانى كه زير گنبد آن قرار دارد./انتهاي پيام/