چرا باید بازی‌های رایانه‌ای‌ را جدی بگیریم؟

هم خانواده‌ها، هم دولت و هم ملت ما نسبت به موضوع بازی‌های رایانه‌ای تکالیفی دارند که تا وقتی انجام نشود، به جای نفع بردن از دستاوردهای بازی‌های رایانه‌ای بومی و مناسب، از مضرات بازی‌های رایانه‌ای نامناسب رنج خواهیم برد.

کد خبر: ۴۰۵۵۵۳

سه‌شنبه - ۰۸ ارديبهشت ۱۳۹۴ / April 28, 2015

به گزارش گروه فضای مجازی «خبرگزاری دانشجو»، برخی اوقات گروهی از دوستان به این مساله توجه می‌کنند که علت سهم کم بازی‌سازان ایرانی از بازار بازی‌های رایانه‌ای چیست و در پاسخ این پرسش عوامل متعددی را مد نظر قرار می‌دهند که جدا از صحت و سقم‌شان من فکر می‌کنم مساله اساسا چیز دیگری است و آن جدی نگرفتن بازی‌های رایانه‌ای در تمامی بخش‌های جامعه، دولت و ملت است.

امروزه در حالی که بازی‌های رایانه‌ای به لطف تلفن‌های بیش از حد همراه، در سبک زندگی و شیوه‌های سرگرمی تک‌تک ما نفوذ کرده است، اما به نظر می‌رسد بسیاری از ما هنوز موضوع بازی‌های رایانه‌ای را جدی نگرفته‌ایم و نمی‌دانیم که اهمیت بازی‌های رایانه‌ای چیست و اساسا برخی اوقات صحبت از بازی‌های رایانه‌ای را امری بی‌فایده و بیهوده قلمداد می‌کنیم.
تا آنجا که برای ما خیلی مهم است که چه بخوریم و چگونه بخوریم و حاضریم برای گرفتن مشاوره‌های غذایی مبالغ هنگفتی را هزینه کنیم،اما بسیار بیهوده خواهد بود اگر به این امر توجه کنیم که فرزند ما الان دارد از چه بازی رایانه‌ای استفاده می‌کند و از آن بیهوده‌تر این است که به خودمان توجه کنیم و بپرسیم که بازی‌های رایانه‌ای چه تاثیرات مثبت و منفی می‌تواند در زندگی ما داشته باشد.

البته این امر فقط به نهاد خانواده ختم نمی‌شود، دولتمردان ما هم گاهی بر این باورند که بازی رایانه‌ای را نباید خیلی جدی گرفت و نباید به آن توجه کرد و صحیح نیست که بودجه زیادی به این بازی‌ها اختصاص داد و خلاصه همه از جدی گرفتن یک بازی بظاهر کودکانه نگرانیم .

جالب‌تر از همه این است که دانشگاه‌های ما هم در حد یک بازی راجع به بازی‌های رایانه‌ای پژوهش می‌کنند.

یک پژوهش در یکی از شهرستان‌ها می‌گوید که بازی‌های رایانه‌ای باعث کاهش خلاقیت شده و یک پژوهش دیگر در دانشگاه علامه طباطبایی می‌گوید که بازی‌های رایانه‌ای باعث افزایش خلاقیت می‌شود و هیچ‌کدام نمی‌گویند بازی‌های رایانه‌ای اگر مناسب باشند و با هدف پرورش ذهن و روح کودک و نوجوان ساخته شده باشند، باعث افزایش خلاقیت شده و اگر تخیلات مضر را جایگزین نوعدوستی انسانی و مسئولیت‌های اجتماعی کنند باعث سرخوردگی کودک و نوجوان و کاهش خلاقیت او می‌شوند.

بنابراین اگر امروز برخی بازی‌سازان از کم بودن سهم بازی‌های رایانه‌ای ایرانی در بازار رنج می‌برند همه ما مقصریم و از ماست که بر ماست.

تنها راه علاج این دردی که از یک بازی شروع شده و گاهی به بروز اتفاقات ناخوشایند ختم می‌شود این است که موضوع بازی‌های رایانه‌ای را جدی بگیریم.

هم خانواده‌ها، هم دولت، هم ملت و حتی دانشگاه‌های ما نسبت به موضوع بازی‌های رایانه‌ای تکالیفی دارند که تا وقتی انجام نشود، به جای نفع بردن از دستاوردهای بازی‌های رایانه‌ای بومی و مناسب، از مضرات بازی‌های رایانه‌ای قاچاق و نامناسب رنج خواهیم برد.

پس بیایید برای یک‌بار هم که شده این بازی را جدی بگیریم.

منبع : تسنيم