حال و هوای این روزهای دانشگاه‌های کشور

شروع کن؛ یک قدم با تو، تمام گام‌های مانده‌اش با خدا

خلوص حضور در اعتکاف، دل‌ها را از عشق به معبود مملو می‌کند و دلی که سرشار از عشق خداست عشق به بندگان را ره‌آور است؛ این تنها ذره‌ای از محسنات این عروج عرفانی است که ما را از زندگی مادی جدا کرده و به سوی معنویت پیش می‌برد، شروع کن یک قدم با تو، تمام گام‌های مانده‌اش با خدا...

کد خبر: ۴۰۹۰۱۹

دوشنبه - ۱۴ ارديبهشت ۱۳۹۴ / May 04, 2015

به گزارش خبرنگار «خبرگزاری دانشجو» از اصفهان، مراسم معنوی اعتکاف دانشگاه اصفهان با شرکت بیش از ۸۵۰ نفر از دانشجویان، اساتید و کارمندان دانشگاه اصفهان، در مصلای الغدیر این دانشگاه در حال برگزاری است.

برگزاری کلاس‌های اخلاق، برپایی حلقه‌های معرفتی در موضوعات مختلف، بحث‌های مشاوره‌ای در بخش خوهران و برادران، مباحث عبای و ادعیه خوانی و منبرهای قرانی؛ از جمله برنامه‌های متعدد و منتنوع در نظرگرفته شده برای دانشجویان و اساتید می‌باشد.

«فاخلع نعلیک»؛ اینجا باید گام‌هایت را پابرهنه برداری، اینجا باید کفش‌های تعلق را درآوری و با نعلین دل به آغوش خدا بال بگشایی؛ آغوشی که گرچه همواره بسیط و فراخ است، ولی در «روزهای سپید» چون تو هم آغوش گشوده‌ای، زودتر به پرواز می‌رسی.

اینجا سعی همه بر پاک بودن است. بر اینکه حتی دانه‌ای برنج را مسرف نباشند ،اینجا همه روزه آیینه گرفته‌اند تا غیر خدا، حتی بیننده خود هم نباشند.

معتکف به خاطر چشیدن شیرینی طعم اعتکاف، همواره منتظر فرا رسیدن فرصتی دوباره برای دستیابی به این توفیق می‌باشد، خداوند را حمد می‌گوییم و خواستاریم شوری بر دل ما جوانان فرود آورد که هوای دگری بر ما غالب نشده و در مسیر قرب الهی پایدار و پیرو مقربان درگاهش باشیم.

معتکف می‌شویم و سه روز برای قرب او روزه می‌گیریم و در عبادتگاهی اسکان می‌یابیم و در غیر ضرورت از آنجا خارج نمی‌شویم.

دعای معتکف در این سه روز در تیررس اجابت قرار دارد، قرآن خواندن و عبادات شبانه در این محفل دارای چنان صفایی است که شاید تنها انجام آن می‌تواند درک آن را سبب شود.

خلوص در این حضور، دلها را از عشق به معبود مملو می‌کند و دلی که سرشار از عشق خداست. عشق به بندگان را ره آور است. این تنها ذره‌ای از محسنات این عروج عرفانی است که ما را از زندگی مادی جدا کرده و به سوی معنویت پیش می‌برد و می‌تواند حامل نوری باشد که تا مدت مدیدی دل انسان را روشن نگاه دارد و ما جوانان بیش از هر قشر دیگری به این روشنایی نیازمندیم.

گرچه وسوسه‌ها هنوز همراهشان است، ولی برای رهایی از آن‌ها، «عادت احسان» خدا را واسطه کرده‌اند ،اینجا برای یک سال ره توشه جمع می‌کنند، تا در طوفان بلایای بیرون، کم نیاورند. قبل از ظهرها برای شنیدن و فهمیدن و پرسیدن یک پارچه گوش می‌شوند تا هدف خلقت را در خلوت خود جستجو کنند ،اینجا حتی برای خواب هم برنامه هست، حتی در خواب هم می‌توان بیدار بود و عبادت کرد.

خانم میانسالی در بیان احساسش به خبرنگار «خبرگزاری دانشجو» گفت: با جوانان بودن در معنویت اعتکاف واقعا تأثیر گذار است؛ وقتی در حس خود فرو می‌روند، لحظه‌ای تماشایی است. کاش در آخر سبک‌بار شویم و از گناه بیرون برویم«

جوان دیگری می‌گفت: اعتکاف حکم روزه برای روح را دارد. وقتی شما چندین غذا را باهم می‌خورید، معده‌تان اذیت می‌شود و دکتر هم که بروید باید چند روزی پرهیز کنید. وقتی هم گناهان و خطاهای زیادی انجام می‌دهید، باید چند روزی پرهیزکاری کنید. مزیت اعتکاف دانشجویی در این است که همه قشری در آن پیدا می‌شود. شاید همان کسی که در بیرون ظاهرش با فرق داشت، الان در کنار تو قرآن می‌خواند و با خدا مناجات می‌کند. اینجا فضایی است که حتی اگر به خودت هم حسی دست ندهد و سیمت وصل نشود، دیدن بقیه می‌تواند برایت تذکر باشد. کاش حس این سه روز را نگه داریم«.

خانم جوان دیگری چه زیبا گفت: روز سوم خداوند به زور نگهت می‌دارد، حتی اگر نخواهی، اعتکاف روز سوم برتو واجب می‌شود

.

شروع کن یک قدم با تو، تمام گام‌های مانده‌اش با خدا...