نگاهي به عيب پوشي از ديگاه آيات و روايات؛

عيب من کم جوي!

عيب کس بر تو چون شود تابان      ديده از ديدنش فرو خوابان

کد خبر: ۴۱۱۳۸

چهارشنبه - ۲۵ شهريور ۱۳۸۸ / September 16, 2009

عيب پوشي

ضد عيب جوئي ، عيب پوشي است ، آن از بزرگترين شاخه اي خير خواهي است، و در فضيلت و شرافت پرده پوشي همين بس است که يکي از اوصاف خداي سبحان است واز شدت اعتناي الهي در پوشيدن بديها و زشتيها اين است که ثبوت بدترين فواحش را که زنا باشد به نحوي مقرر فرمود که بسيار کم اتفاق مي افتد که ثابت شود بنا بر شرائطي که دارد.

عيب جويي چو گشت عادت تو     بسته گردد در سعادت تو

عيب پوشي در روايات اسلامي

رسول خدا (صلي الله عليه وآله) :« من ستر علي‌مسلم، ستره الله في الدنيا وآلاخره »(1)

«هر که بر عيب مسلمان‍ي پرده پوشد خداوند در دنيا وآخرت عيب او را بپوشاند ».
و نيز فرمود:« لا يستر عبد عيب الا ستره الله يوم القيامه»(2)

هيچ بنده اي عيب بنده ديگر را نپوشاند مگر اينکه خدا در قيامت عيب او را بپوشاند.

وفرمود:« لا يري‌ امرؤ من اخيه عوره فيسترها عليه الا دخل الجنه»(3)

هيچ فردي عيبي از برادر مسلمانش نبيند که آن را بپوشاند ، مگر اين که به بهشت درآيد.

همانا بنگر که خداي تعالي چگونه بر امر گناهکاران بندگان خود در دنيا پرده افکنده و راه کشف آن را تنگ و سخت کرده است. وچنين مپندار که از پرده پوشي پروردگار در آخرت محروم باشي، که در حديث وارده است که :« هرگاه خداي تعالي عيب و راز بنده را بپوشاند کريمتر از آن است که در آخرت آن را آشکار سازد، واگر در دنيا پرده از آن بردارد کريمتر از آن است که دوباره در آخرت آن را ظاهر گرداند.» (4)

ونيز وارد شده است که :« در قيامت بنده اي را مي آورند که گريزان است ، خداي سبحان که چرا گريه مي کني؟ مي گويد گريه مي کنم بر آنچه از عيوب و بديهاي من در نزد آدميان و فرشتگان آشکار خواهد شد.

خداوند مي فرمايد: اي بنده من تو را در دنيا با کشف عيوب واعمال ناشايست  تو رسوا نکردم ، وحال آنکه گناه مي کردي و مي خنديدي ! چگونه امروز تورا رسوا مي کنم وحال آنکه معصيت نمي کني وگرياني.» (5)

ودر خبر ديگر آمده است که: « رسول خدا ( صلي الله عليه وآله ) از خداي سبحان در خواست مي کند که امت او را در حضور فرشتگان وپيامبران وديگر امتان محاسبه نکند تا عيبهاي آنها بر اسيشان ظاهر نگردد بلکه طوري آنها زامحاسبه کند که بجز خداي سبحان و پيغمبر او ديگري بر گناهانشان  آگاه نشود ، وخطاب الهي رسد که:

اي حبيب من به بندگان خود از مهربانترم ، چون تو روا نداري که عيوب ايشان نزد تو آشکار شود من روا ندارم که بر تو نيز ظاهر گردد من خود به تنهائي آنان را محاسبه مي کنم چنانکه جز من کسي بر لغزشهايشان آگاه نشود».(6)

پس وقتي عنايت خداي سبحان در پوشيدن عيوب بندگان تا اين حد باشد اي بيچارهء مبتلي به انواع عيوب و گناهان به کدام حق پرده از عيوب بندگان خدا بر مي داري با اينکه تو خود همانند آنها به انواع عيوب و لغزشها گرفتاري !

بينديش که اگر کسي گناه يا عيبي از تو را در پيش مردم فاش کند حال تو چگونه خواهد بود، حال ديگران را هم در افشاي گناهان وعيوب آنها برخود قياس کن.
واز اخبار و تجربه روشن و واضح است که : هر ديگري را رسوا کند خود نيز رسوا مي شود پس اي دوست من بر خود رخم کن وبه پروردگار خود تاسي جوي ، وبر عيوب ديگران پرده افکن

همه عيب خلق ديدن نه مروت ومردي

نگهي به خويشتن کن که همه گناه داري

1- جامع السعادات؛ج2، ص209.
2- همان.
3- همان .
4- همان .
5- همان.
6- همان.

منبع: پايگاه سبطين

/انتهاي پيام/