گپ و گفتی با محافظ شخصی امام در روزهای انقلاب و دفاع مقدس

از حزب‌الله چهارمردان تا محافظت درجماران/ انتخاب رهبرانقلاب تحمل داغ امام(ره) را برایمان ممکن کرد

در طول خدمتم به حضرت امام (ره) ارادت هیچ کسی را به اندازه ارادت حضرت آقا به امام ندیدم، ایشان بی‌نهایت نسبت به امام ارادت داشتند.

کد خبر: ۴۱۶۱۱۰

سه‌شنبه - ۱۲ خرداد ۱۳۹۴ / June 02, 2015

گروه سیاسی «خبرگزاری دانشجو»؛ زینب حیدری: می گویند برخی حوادث در طول تاریخ برگ زرین است برای یک کشور، نظام یا جامعه و تاریخ انقلاب اسلامی پر است از این برگ های زرین. ملموس کردن تاریخ انقلاب و خاطرات آن روزها برای نسل جوان هر چه می‌گذرد دشوار‌تر و به همان میزان مهم تر می‌شود و در میان انبوه خاطرات، وقتی کتاب تاریخ انقلاب ورق می‌خورد گفتن از امام با عظمت، کسی که این انقلاب را رقم زد سخت است.

او که مصداق بارز «اشداء علی الکفار و رحماء بینهم» بود... سالگرد ارتحال امام خوبی ها بهانه ای بود تا به سراغ کسی برویم که سال ها افتخار همراهی با امامی را داشته که بسیاری حتی برای دقیقی ای بودن به جای او حاضر بودند از بسیاری از داشته های زندگی شان چشم بپوشند. پای صحبت های «حاج حسین مرتاضی» یکی از محافظین حضرت امام می نشینیم و خاطرات روزهایی را ورق می زنیم که زمین افتخار حضور مادی آن پیر سفر کرده را داشت.

اولین بار در نشستی صمیمی دیدمش. چهره ای مهربان و بشاش دارد و بسیار خوش صحبت است. وقتی از خاطراتش می گوید چشمانش پر از شور می شود. انگار همین لحظه، تمام صحنه های آن روزها از پیش چشمانش می گذرد. اسم امام (ره) را که می آورد بغضی راه گلویش را سد می کند. سکوت می کند و بعد از چند لحظه ای صحبتش را ادامه می دهد.

هم دوره ای هایش او را به اسم حاج حسین می شناسند. 51 ساله است اما چهره بشاش و دل جوانش چهره اش را جوانتر نشان می دهد. می گوید: بهترین دوران زندگیش 5 سالی است که افتخار داشت تا محافظ امام (ره) باشد.

حاج حسین در معرفی خودش می گوید: سال 61 به عضویت سپاه درآمدم و یک روز به ما ابلاغ کردند به عنوان تیم حفاظت باید به جماران برویم. سال 62 به همراه تعدادی از بچه‌های سپاه به تیم حفاظت رفتیم و این سرآغازی شد برای حضور من در بیت امام (ره). آن زمان 21 سالم بود.

"حزب الله چهارمردان" مسئول حفاظت از امام بود

حاج حسین می گوید: خیابان چهارمردان قم که امروز انقلاب نامیده می شود در زمان انقلاب کانون مبارزات بود، بعد از پیروزی انقلاب هم  حلقه محافظتی امام از بچه‌های قم بودند از همین رو حضرت آقا به این تیم حفاظتی می گفتند حزب الله چهارمردان.

او سرآغاز حضورش را در اجتماعات انقلابی را همزمان با 19 دی سال 56 یعنی یکسال قبل از پیروزی انقلاب اسلامی عنوان می کند و می افزاید:  انقلاب که پیروز شد تازه دیپلم گرفته بودم که وارد سپاه شدم و بعد هم به تیم حفاظت پیوستم؛ یادم هست که روز بعد از ورودم به جماران اسمم را به عنوان پاسبخش یک ملاقات های امام (ره) نوشتند و همین نقطه عطفی شد برای اینکه به عنوان محافظ وارد بیت (ره) شوم.

امام (ره) با رصد رسانه ها، جریانات داخلی و خارجی را دنبال می کردند

حاج حسین در توصیف ویژگی های امام (ره) نکات زیادی را بیان کرد اما مشی امام را به عنوان رهبر نظام اسلامی را مورد توجه قرار داد. مرتاضی از دقت و ظرافت امام (ره) از رصد اخبار می گوید: در مدت سال های خدمتم به امام (ره) همیشه می دیدم که ایشان با حساسیت خاصی اخبار را رصد می کردند. ایشان هر روز روزنامه های داخلی را مطالعه می کردند.

این محافظ امام (ره) تصریح می کند: امام (ره) آنقد ر ویژگی های خاص و برجسته داشتند که هر کدام را بگویم نمی تواند حق مطلب را درباره این شخصیت با عظمت ادا کند، امام (ره)، رهبر یک کشور نه که به عنوان مرجع و رهبر شیعیان جهان با تمام مشغله ای که داشتند در کنار تمام مسئولیت های خود هیچگاه از حال و روز اطرافیان خود غافل نمی شدند.

رفتار امام لحظه به لحظه برای اطرافیان درس بود

مشهدی اکبر کارگری بود که روزها در منزل امام به وضع باغچه رسیدگی می کرد یک روز بیمار شد و نیامد و به جای او کاردیگری آمده بود، وقتی امام از راه رسید دید مشهدی اکبر نیست. از او پرسید «مشهدی اکبر کجاست؟ چرا نیامد؟» کارگر گفت: «مشهدی اکبر مریض است نتوانست بیاید» امام به اتاقشان رفتند و 1500 تومان به آن کارگر داد و گفت برای مشهدی اکبر مقداری خرید کن و این پول را به او بده و سلام مرا هم به او برسان. این رفتارهای کوچک و ظریف امام (ره) لحظه لحظه اش برای ما درس بود.

حاج حسین از سال های جنگ و جبهه می گوید و از روزهایی که رهبر معظم انقلاب، عهده دار مسئولیت ریاست جمهوری بودند. از او می پرسم همیشه شنیده ایم که امام توجه و عنایت ویژه به مقام معظم رهبری داشتند. شما خاطره ای از این دیدارها دارید؟

این سوالم حاج حسین را به وجد آورده و با لحنی قاطع می گوید: عشق در وجود امام (ره) به رهبر معظم انقلاب و متقابلاً عشق حضرت آقا به امام کاملاً مشهود بود. خیلی خوب به یاد دارم که در یکی از روزهای ماه مبارک رمضان بعد از نماز مراسم افطار بود. بعد از نماز امام (ره) رفتند سره سفره. یک نفر با حضرت آقا کار داشت برای همین ایشان نتوانستند بروند سره سفره. هر چه تعارف کردند امام حاضر نشد سره سفره بنشینند و فرمودند هر وقت آقای خامنه ای آمدند می‌نشینیم.

به عقیده محافظ امام؛ وقتی خط انحراف در تاریخ اسلام را دنبال کنیم، آنجا که توصیه نبی مکرم اسلام  نادیده گرفته شد به حضرت زهرا (س) جفا و ولایت امیرالمؤمنین (ع) غصب شد.

حاج حسین می گوید وقتی رهبر معظم انقلاب در دوران ریاست جمهوری به خارج از کشور سفر می کردند و امام (ره) اخبار را دنبال می کردند می فرمودند: ایشان برای رهبری لایق هستند. به نظر من این جمله یعنی تاریخ انقلاب اسلامی.

ارادت مثال زدنی رهبر معظم انقلاب به امام (ره)

حاج حسین می گوید در طول خدمتم به حضرت امام (ره) ارادت هیچ کسی را به اندازه ارادت حضرت آقا به امام ندیدم، ایشان بی‌نهایت نسبت به امام ارادت داشتند.

به نظر حاج حسین اینکه درباره کسی می گویند شاگرد خلف و صالح می توان مصداق واقعی آن رهبر معظم انقلاب دانست.

خط مشی و راه امام روشن و شفاف است

این محافظ امام تاکید می کند: ملاک ما با امام بودن و ادعای خط امامی بودن نیست، ملاک رفتار افراد است. هر چه این افراد رفتارشان شبیه به امام باشد پیرو واقعی امام هستند. حاج حسین می گوید به نظر امام ولایت فقیه اصل دین است از همین رو باید رفتار خودمان را ببینیم و بسنجیم اگر پیرو ولایت فقیه هستیم می توانیم بگوییم پیرو امام هستیم. رفتار امام به عنوان یک فرمول و شاخص در دست ما است تا بتوانیم مدعیان خط امامی را به راحتی بشناسیم.

سال 67 بود. حال هوای جبهه داشتم برای همین رفتم خدمت حاج احمد آقا و گفتم می خواهم به جبهه بروم. حاج احمد آقا گفتند «جبهه شما جماران است» با اصرار ایشان را قانع کردم تا بعد از 5 سال توفیق حفاظت از امام (ره) خودم را به جبهه برسانم.

از او می خواهم درباره خبر ناگوار 14 خرداد بگوید، کمی لحنش آرامتر می شود و با بغض می گوید: کاش نمی پرسیدید...

سکوتی معنادار می کند و بعد از چند لحظه...

آن موقع در مناطق جنگی جنوب کشور آماده باش بودیم برای همین اجازه مرخصی هم به کسی نمی دادند. قبل تر می دانستم حال امام (ره) مساعد نیست شب قبل از رحلت امام دلشوره ای عجیب تمام وجود را گرفته بود با هر کسی که می شناختم تماس گرفتم ولی کسی پاسخگو نبود. دست آخر به هر طریقی که بود توانستم از منطقه بیرون بیایم، وقتی آمدم مطمئن شدم چیزی که حتی حاضر نبودیم به آن فکر کنیم یا ببینیم محقق شده بود و امام دیگر در بین ما نبود.

حاج حسین کسی که 5 سال از بهار عمرش  را در راه حفاظت از امام (ره) صرف کرده بود بهترین روزهای عمرش را همان روزهای ناب می داند و می گوید: عشق ما این بود که فدای امام شویم، اما نشد؛ امروز هم تمام عشقمان این است که فدای ولایت شویم و خدا را از این بابت شاکرم، در آن روزها که کسی حتی نمی توانست نبودن امام را تصور کند انتخاب شایسته رهبر معظم انقلاب آب خنکی بود بر داغ آتشی كه در نيروهای انقلاب بود و به طور قطع همین انتخاب بود که توانست پذیرش رفتن امام را برای مردم و نیروهای انقلابی امکان پذیر کند.

این محافظ و یار دیرین امام می گوید: از همان لحظه ای که به جریان توفنده انقلاب اسلامی وارد شدم تا به الان حتی یک لحظه هم از راهی که انتخاب کردم پشیمان نشدم و تردید نکردم، 30 سال و 6 ماه از زندگی ام در سپاه توفيق خدمت داشتم و الان هم 2 سال 6 ماه و 12 روز هست كه بازنشسته شده ام و الان هم به عنوان يك خادم  بسيج انقلاب اسلامی در خدمت نظام هستم.

انتهای پیام/