توصیف شب‌های امتحان از زبان دانشجویان دانشگاه‌های استان کردستان

این روزها حافظه دانشگاه‌ها و خوابگاه‌ها، روز و شب های متفاوتی را از سر می‌گذرانند، شبهایی که بسیاری به آن دل خوش کرده‌اند تا در پناه بلندی آن درس‌هایی را بخوانند که هیچگاه در طول ترم به آنها نگاه هم نکرده‌اند.

کد خبر: ۴۱۸۱۱۹

شنبه - ۲۳ خرداد ۱۳۹۴ / June 13, 2015

به گزارش «خبرگزاری دانشجو» به نقل از کُرددانش؛ تب امتحانات هنوز با آغاز تیرماه در دانشگاه ها ادامه دارد و دانشجویان همچنان در حال دست و پنجه نرم کردن با امتحانات هستند.

دلم شور می زنه، هیچی بلد نیستم، بعید می دونم بتونم کل کتاب رو بخونم، این قبیل جملات، این روزها در ایام امتحانات زیاد در بین دانشجویان شنیده می شود و بازار کپی کردن جزوات دانشجوی خوب کلاس، هماهنگی جهت درس خواندن و نگرانی و اضطراب‌ها نیز گرم است؛ دانشگاه های استان کردستان نیز از این قاعده مستثنی نیست.

دانشجویانی که شب را بیدار می مانند به امید صبح سپید امتحان، دانشجویانی که تازه شب امتحان تصمیم می گیرند درسشان را حذف کنند، دانشجویانی که تازه شب امتحان دنبال جزوه و کتاب می گردند،‌ دانشجویانی که از فرط استرس خوابشان نمی برد،‌ دانشجویانی که اشک می ریزند، دانشجویانی که می خندند و درس خواندن عده ای را به سخره می گیرند و یا تلاش می کنند با ایجاد فضایی با نشاط استرس را از چهره هم کلاسی ها و هم خوابگاهی هایشان کمرنگ تر کنند، اینها همه برای سالیان سال در خاطره دانشجویان ثبت می شود و به یادگار می ماند.

اضطراب شب های امتحان و آخر ترم را دانشجویی نیست که تجربه نکرده باشد که البته میزان آن هم بستگی دارد به حجم باقی ماندة جزوه یا کتاب هایی که نخوانده مانده است به جمع تعدادی از دانشجویان شهر سنندج رفتیم تا درباره شب های امتحانات و نحوه درس خواندن و نمره گرفتنشان بپرسیم:

آکو مرادی یکی از دانشجویان شهر سنندج است که میگوید: بنده در طول ترم اصلا درس نمی خوام اما یک هفته الی ده روز قبل از امتحانات درس هایی که پشت سر هم هستند یا مباحث شان زیاد است را یک برنامه ریزی می کنم و می خوانم, خوشبختانه با این روش تا حالا تمام دروسم را با موفقیت پاس کردم.

وی ادامه میدهد: تلنبار کردن درس ها مهترین معضل دانشجویان در شب امتحان است که باید تمام جزوات را جمع بندی و مطالعه کنند و درس هایی که تا حالا یک بار هم نخواندند، بخوانند؛ البته من خودم به شخصه شب امتحانی هستم و در طول ترم درس نمی خوانم.

سمانه خدایی خوابگاهی و ترم ششم رشته حسابداری است دل پری از اوضاع خوابگاه ها به ویژه در شب های امتحان دارد میگوید: خوابگاه ها، انگار دنیای دیگری اند، شب های امتحان هم, بچه ها دست از شب نشینی ها بر نمی دارند، بی خیال دنیا و امتحان فردا، چای دم می کنند و صدای خنده هایشان تا ده اتاق آن طرف تر هم شنیده می شود و بیچاره دانشجویانی که می خواهند وسط این بازار شام، تمرکز کنند و درس بخوانند.

وی ادامه می دهد: چیزی که این وسط هیچ اهمیتی ندارد، همین درس و کتاب است که آن هم شب امتحان یا حتی روز امتحان و به لطف و برکت همة دوستان، به ویژه اطرافیان و با روش تقلب، در سر جلسه، نمرة قبولی حاصل می شود.

دانشجوی دیگری ادامه می دهد: همیشه شب های امتحان، توبه نامه امضا می کنیم و به خودمان قول می دهیم که از ترم آینده، با برنامه ریزی و نظم، درس می خوانیم تا مبادا دوباره شب امتحان، پا در گل بمانیم؛ اما از خدا که پنهان نیست؛ از شما هم پنهان نباشد که نه توبة ما توبه است و نه برنامه ریز ی هایمان درست و حسابی عملی می شوند. اگر خوابگاهی باشیم که دیگر نگو؛ خوردن و خوابیدن، مبادلة بلوتوث، گشت در شبکه های اجتماعی مختلف, چک کردن پیام های گروه های مختلف شبکه های اجتماعی, بحث های سیاسی تا پاسی از شب و میهمانی های تا بامداد، حالا کو تا شب امتحان و غیره و تنها چیزی که این بین وجود ندارد وقت گذاشتن برای درس و مطالعه است.