خودشناسي و اصلاح نفس؛

راز خوب زيستن

مقتضاي عقل و فطرت بشري، اصلاح انسان است و هرکس بايد از خود آغاز کند و اين نمي‌شود مگر انسان به عيوب خود آگاه باشد و موارد لازم اصلاح را بشناسد.

کد خبر: ۴۱۸۲۰

سه‌شنبه - ۳۱ شهريور ۱۳۸۸ / September 22, 2009

اميرالمومنين(ع) مي‌فرمايد: خرمند‌ترين مردم کسي است که به عيوب خود آگاه باشد.(غررالحکم)

از نتايج سازنده خودشناسي وقوف بر عيوب و نواقص و تلاش براي اصلاح آنها و رفع نواقص است، پالايش و اصلاح، امري عقلاني است.

عقلاي جامعه و دلسوزان دانا، هر لحظه مي‌کوشند که عيوب و نواقص را برطرف نمايند، تلاش همه دلسوزان در امور سياسي، امور بهداشتي و اجتماعي اين است که نواقص را برطرف کنند، پس چه امري از خود انسان مهمتر و چه اصلاحي از اصلاح خود انسان ضروري‌تر؟!

هدايتگران جامعه و انبياء و مصلحان الهي هميشه در تلاش بوده‌اند که جامعه و اخلاق انسان را اصلاح کنند و گام به گام به سمت سازندگي انسان پيش روند که خداوند از قول يکي از انبياء نقل مي‌کند که به قوم خود فرمود: من هدفي ندارم جز آن که تا مي‌توانم شما را به صلاح آورم.(هود/88)

بنابراين، مقتضاي عقل و فطرت بشري، اصلاح انسان است و هرکس بايد از خود آغاز کند و اين نمي‌شود مگر انسان به عيوب خود آگاه باشد و موارد لازم اصلاح را بشناسد.

اميرمومنان(ع) فرمود: از همه خردمندتر کسي است که بر عيوب خود آگاه باشد.

زيرا اصلاح، فرع بر شناخت نواقص است و انسان تا نواقص و عيوب خود را نشناسد، در مقام اصلاح و رفع آن برنمي‌آيد. بنابراين، خودسازي و آغاز اصلاح از درون و از خود، دليل صداقت و تکامل عقل است./انتهاي پيام/