با چاپ دوم کتاب «آب هرگز نمی‌میرد»

ابعاد مختلف شهادت غواصان ایرانی در عملیات کربلای ۴ منتشر شد

«آب هرگز نمی‌میرد»‌ خاطرات میرزامحمد سلگی فرمانده گردان ۱۵۲ حضرت ابالفضل‌ (ع) لشگر ۳۲ انصار‌الحسین به کوشش حمید حسام به چاپ دوم رسید. در این کتاب جزئیاتی از نحوه شهادت غواصان در عملیات کربلای ۴ آورده شده است.

کد خبر: ۴۲۱۸۷۹

دوشنبه - ۰۸ تير ۱۳۹۴ / June 29, 2015

به گزارش گروه فضای مجازی «خبرگزاری دانشجو» حمید حسام نویسنده از ویراست جدید کتاب «آب هرگز نمی‌میرد»‌ خاطرات سردار سلگی خبر داد و گفت: کتاب «آب هرگز نمی‌میرد» خاطرات سردار جانباز میرزا محمد سلگی است که در مدت 20 ماه ثبت شده است. در چاپ دوم این کتاب پاره‌ای از اغلاط برطرف شده و شکل ویراستاری تغییر کرد.

میرزامحمد سلگی فرمانده گردان 152 حضرت ابالفضل‌ (ع) لشگر 32 انصار‌الحسین بود. وی از 22 سالگی در جبهه‌های غرب و جنوب جنگ تحمیلی حضور یافت و در این مدت پنج بار مجروح شد که در آخرین مجروحیت هر دو پای خود را از دست داد و همچنین از ناحیه پهلو و دست چپ هم آسیب دید.

کُر شیخ علی ممد، رنگ خدا، زیر علم عباس، گردان سقا‌ها، مجنون؛ جنگ آب و آتش، شب عاشورایی انصار‌الحسین، فاو؛ سلام بر تشنگی، آب هرگز نمی‌میرد، ما گردان ابالفضلیم، با دو پای بریده و فصلی با عنوان خدا با ما بود،از عناوین فصل‌های این کتاب است.

در صفحه 501 تا 503 «آب هرگز نمی‌میرد» درباره عملیات کربلای چهار و به شهادت رسیدن غواصان ایرانی چنین آمده است: «طرح مانور از نحوه عبور غواصان و شکستن خط، شبیه عملیات قبلی یعنی والفجر 8 بود با این تفاوت که اینجا عرض رودخانه اروند رود در بیشتر جاها،‌ کمتر از منطقه والفجر 8 و دهانه خلیج فارس بود. این نزدیکی یک مزیت برای رسیدن سریع و برق‌آسای غواصان به ساحل دشمن به حساب می‌آمد و در محاسبات روی کالک و نقشه،‌ عبور از عرض 800 متری اروند در این منطقه به مراتب آسان‌تر از عبور دهمین رودخانه با عرض 2000 متر در عملیات والفجر 8 بود.

در عین حال یک اشکال اساسی ما را تهدید می‌کرد و آن عدم رعایت اصول امنیتی و اطلاع دشمن از حضور قریب یکصد هزار نیروی ایرانی در عقبه این منطقه بود که تا زمان عملیات در اردوگاه‌ها و پادگان‌های مختلف جنوب مشغول آموزش بودند. مزید بر مباحث مشترک و کلی همه لشگرها،‌ دو ویژگی شرایط لشگر ما را از بقیه متمایر می‌کرد. نخست اینکه ما برای اولین بار با نیروی خط‌ شکن غواص در موج اول قرار می‌گرفتیم و حال آنکه در عملیات قبلی، ما در ادامه موج دوم و با گردان‌های پیاده وارد کارزار در فاو شدیم.

دوم اینکه محدوده عملیاتی ما در میانه و وسط پنج لشگر خط‌ شکن بود و غواصان ما باید از محل تلاقی رودخانه کارون و اروند رود به آب می‌زدند و در سکوت کامل از کنج جزیره عراقی ام‌الرصاص در داخل اروند عبور می‌کردند و با رعایت اصل غافلگیری در شب، خط دشمن را در سمت چپ جزیره ام‌الرصاص به طول سه کیلومتر به تصرف خود درمی‌آوردند. وجود جزیره ام‌الرصاص در داخل اروند و مقابل کارون برگ برنده دشمن محسوب می‌شد و قطعاً دشمن را هوشیارتر می‌کرد و کار را برای عبور غواصان سخت‌تر.

در پادگان شهید مدنی دزفول بودیم که خبر رسید، هواپیماهای عراقی اردوگاه گردان غواصی جعفر طیار در سد گتوند را بمباران کرده‌اند و تعداد زیادی از غواصانم به شهادت رسیده‌اند، جعفر طیار در جزیره مجنون 90 غواص داشت و حالا قریب سه برابر این نیرو را سازماندهی کرده بود. به علاوه تعدادی از غواصان با تجربه گردان‌های پیاده، کمک کار غواصان جعفر طیار بودند. به همین دلیل جعفر طیار از گروهان به گردان ارتقاء یافته بود.

آنها باید از چند نقطه که قبلاً غواصان اطلاعات و عملیات شناسایی کرده بودند،‌ به آب می‌افتادند و آن سه کیلومتر را می‌شکستند و راه را برای حرکت برق‌آسای قایق‌ها و گردان‌های پیاده باز می‌کردند، خبر بمباران این گردان در سد گتوند، موجی از نگرانی در سطح فرماندهان انداخت و تردیدها برای اطلاع دشمن از عملیات قریب‌الوقوع بیشتر شد.

کمی بعد، تا رده مسئول و جانشین گروهان‌ها را به منطقه عملیاتی بردیم و از ساختمان بلند و چند طبقه‌ای در کنج روخانه کارون و مقابل جزیره ام‌الرصاص حد عملیاتی گردان حضرت اباالفضل مشخص شد. شاخص ما در خشکی، پشت خط دشمن یعنی منطقه الحاق گردان ما با گردان‌های مجاور امام‌زاده‌ای به نام امام‌زاده عبدالله بود. امام‌زاده دو کیلومتر عقب‌تر از خط اول دشمن قرار داشت و دیدن آن احساس خوبی به ما داد و قلباً باور داشتیم که این امام‌زاده نیز دست ما را می‌گیرد.

هر بار که از دیدگاه به منطقه نگاه می‌کردیم، تحرکات جدید دشمن بیش از قبل هویدا بود. آنها نخل‌های پشت خطشان را می‌انداختند و بین عقبه و خطشان تا لب آب جاده می‌زدند و به دلیل هموار بوددن زمین برجستگی‌هایی از خاک مثل یک تپه کوتاه می‌ساختند که در صورت لزوم تانک روز آن بایستد و از آن بالا اروند رود را بزند. در خط مقدم نیز وجود کانال سراسری بتونی با سنگرهای متعدد تیربار و حتی پدافند ضدهوایی نشان می‌داد که احتمالاً دشمن از عملیات خبردار شده است.»

«آب هرگز نمی‌میرد» را انتشارات صریر با همکاری نشر بیست و هفت، با شمارگان سه‌هزار نسخه، قطع رقعی، جلد سخت، با در 742 صفحه به چاپ دوم رسانده است.

منبع: تسنیم