بيماران ديابتي چگونه روزه بگيرند؟

در ماه مبارك رمضان، بيماران زيادي از پزشكان خود در خصوص امكان روزه‌داري سوال مي‌كنند. بيماران ديابتي هم با توجه به شرايط خاص بيماري خود در اين مورد پرسش‌هاي گوناگوني دارند؛ از جمله اين كه آيا روزه‌داري براي آنان مفيد است يا مضر؟ و روزه گرفتن در بيماران ديابتي که انسولين تزريق مي کنند چگونه است؟ وعده هاي غذايي در طول روزه داري براي بيماران ديابتي چگونه بايد باشد؟

کد خبر: ۴۲۲۰۴۳

دوشنبه - ۰۸ تير ۱۳۹۴ / June 29, 2015

به گزارش گروه فرهنگی «خبرگزاری دانشجو» به نقل از روابط عمومي راديو سلامت، ديابت زماني به وجود مي آيد که در بدن شما به اندازه کافي انسولين توليد نشود يا از انسولين توليد شده در بدن به طور موثري استفاده نگردد. بدن شما بدون انسولين نمي تواند انرژي مورد نياز را از مواد غذايي مصرفي به دست آورد .

انواع ديابت

ديابت نوع اول؛ مجموعه اي از عوامل ژنتيکي، محيطي و ايمونولوژيکي در ايجاد اين نوع ديابت نوع اول دخيل مي باشند که نهايتاً با تخريب سلولهاي توليد کننده انسولين سبب بروز علائم بيماري مي شوند. تخريب اين سلولها در اثر عملکرد سيستم ايمني بدن برعليه سلولهاي انسولين ساز در طي ماهها تا سالها رخ داده و تصور مي شود که يک عامل عفوني يا محيطي در شروع اين روند تخريب موثر است. بنابراين اين نوع ديابت زماني اتفاق مي افتد که انسولين يا وجود ندارد يا مقدار آن بسيار کم است. در چنين مواردي بايد انسولين تزريق گردد .

ديابت نوع ۱ اغلب کودکان و نوجوانان را در بر مي گيرد. بيماري به طور عمده در کودکان و نوجوانان ديده مي شود ليکن در تمام سنين نيز مي تواند ايجاد گردد. اين شکل از ديابت زماني ايجاد مي شود که لوزالمعده يا مقدار خيلي اندکي انسولين توليد مي کند يا اصلاً توليد نمي کند. بيماري معمولاً به طور ناگهاني در کودکان يا نوجوانان ايجاد مي شود. با وجود اين که تعيين رژيم غذايي مناسب براي اين بيماري از اهميت ويژه اي برخوردار است، درمان با تزريق انسولين بايد انجام شود .

ديابت نوع دوم؛ مجموعه اي از عوامل ژنتيکي و محيطي در به وجود آمدن ديابت قندي نوع دو موثرند. اختلال اصلي در اين بيماري کاهش توليد انسولين و يا مقاومت نسبت به انسولين است. سن شيوع در ميانسالي و عمدتاً پس از سي سالگي است گرچه سن ابتلا به بيماري پيوسته در حال کاهش است. اين نوع ديابت 90 تا 95 درصد کل مبتلايان به ديابت را تشکيل مي دهد. مبتلايان عمدتاً چاق بوده يا اضافه وزن دارند .

در اين بيماري لوزالمعده ترشح انسولين را انجام مي دهد اما سلول هاي بدن به اثر آن مقاومت نشان مي دهند. مبتلايان اصلي اين نوع از ديابت افراد بالاي 30 سال هستند و در بين کساني که وزن اضافي دارند شيوع بالايي دارد . در مراحل ابتدايي ممکن است رژيم غذايي براي کنترل بيماري کفايت نمايد، اما با پيشرفت بيماري داروهاي خوراکي و گاهي اوقات تزريق انسولين ضرورت مي يابد .

ديابت حاملگي؛اين نوع ديابت از عوارض بارداري است. ديابت بارداري همانند ساير انواع ديابت اختلالي است که نحوه ي مصرف قند توسط بدن را مختل مي سازد. ديابت بارداري شکلي از ديابت است که برخي زنان را طي بارداري مبتلا مي کند. دليل ايجاد اين اختلال اين است که بارداري نياز بدن به انسولين را افزايش مي دهد، در حالي که بدن هميشه نمي تواند به مقدار کافي انسولين توليد نمايد .

يادآور مي شود، براي كودكان و نوجواناني كه ديابت نوع يك دارند، روزه داري را توصيه نمي كنيم به دليل اين كه معمولاً آسيب هاي غير برگشت به كليه ها وارد مي كند. بنابراين اگر كودك و نوجواني ديابت دارد و تحت درمان انسولين است روزه داري را پيشنهاد نمي كنيم؛ اما در افرادي كه انسولين مصرف نمي كنند و ديابت نوع دو دارند به شرطي كه عوارض ديررس ديابت در اين افراد وجود نداشته باشد، روزه داري براي شان مشكل ندارد؛ ولي بايد از نظر تغديه اي به توصيه هاي پزشكي توجه كنند و براي آغاز روزه داري به پزشك مراجعه كنند تا توصيه هاي لازم را دريافت نمايند .