جمع آوری امضا پای طومار «چكن دوزی»/ هنر دست زنان بلوچ را احيا كنيد

جمعي از مسئولان محلی و هنرمندان چكن دوز با امضا طوماری ضمن تشريح هنر با ارزش مردم سيستان و بلوچستان، خواهان توجه مسئولان استانی و كشوری برای احيا این هنر در استان شده اند.

کد خبر: ۴۲۲۴۴۹

چهارشنبه - ۱۰ تير ۱۳۹۴ / July 01, 2015

به گزارش گروه فرهنگی «خبرگزاری دانشجو» به نقل از پایگاه اطلاع رسانی جهاد کشاورزی، بدون ترديد، سوزن دوزي بلوچ را بايد در زمره يكي از اصيل ترين و جالب ترين صنايع دستی كشور به حساب آورد، ذوق و خلاقيت زنان سوزن دوز به صورت طرح های سنتی و محلی جلوه گر می شود كه بيانگر خصوصيات و ويژگی های هر منطقه است.

چكن دوزی با وجود برخورداری از قدمت چند هزار ساله و زيبائی چشم نواز، اين روزها با مشكلات زيادی دست و پنجه نرم مي كند و رونق سابق را ندارد، با وجود مشكلات موجود بر سر راه سوزن دوزان، بخش قابل توجهي از معيشت مردم در سيستان و بلوچستان از همين طريق تامين می شود كه در صورت تقويت و احيا، مي تواند شرايط زندگی خانواده هاي بلوچ را دگرگون كند.

اخيرا سازمان بسيج سازندگی حمايت از كارگاه ها و تعاونی هاي چكن دوزي را با هدف كمك به تحقق اقتصاد مقاومتي و اشتغال زائی در دستور كار قرار داده كه با استقبال مردم نيز روبرو بود.

در همين راستا جمعی از مسئولان محلی و هنرمندان چكن دوز با امضا طوماری ضمن تشريح هنر با ارزش مردم سيستان و بلوچستان، خواهان توجه مسئولان استانی و كشوری براي احيا سوزن دوزی یا چكن دوزی شده اند.

در این طومار آمده است: «بلوچستان، اين خطه گسترده و خشك، با مردمان سخت كوش و خستگی ناپذيرش خاستگاه يكی از ظريف ترين هنرهاي دستی ايرانی است و آنچه ساكنان اين منطقه از دير باز پيشكش ساير هموطنان خود و نيز ساكنان ديگر نقاط جهان كرده اند تلفيقی صميمانه از صبر و هنر زنان و دختران هنرمندی است كه در قالب هنر، بلوچی دوزی های ظريف و جذاب را خلق می کنند.»

در ادامه این طومار می آید: «بدون ترديد سوزندوزی بلوچ این هنر ارزنده كه فقط مي توان نور چشم زنان بلوچ ناميدش و نه هيچ چيز ديگری،
را بايد در زمره يكی از اصيل ترين و جالب ترين صنايع دستی كشور بحساب آورد، اين صنعت كه در آن ذوق و خلاقيت زنان سوزن دوز به صورت طرحهای سنتی محلی كه بيانگر خصوصيات و ويژگيهاي هر منطقه است خلاصه مي گردد.»

افراد امضا کننده در این طومار یاد آور شدند: «در مناطق شهري و روستائی بلوچستان كمتر زن يا دختري را مي توان يافت كه با اين هنر اصيل و ارزنده آشنائي نداشته باشد و اصولا سوزن دوزی آنچنان با زندگی زن بلوچ آميختگي يافته كه وقتي درصدد يافتن منشا و مبدا آن برآئيم در اين كار توفيقی چندان نخواهيم يافت، زيرا هر دختر بلوچ از سنين كودكی، ضمن آموختن و انجام امور مربوط به خانه داری موظف به فرا گرفتن سوزن دوزی نيز هست و به سبب دخالتی كه سليقه های گوناگون در تهيه نوارهای سوزن دوزی دارد، مي توان طرح ها و نقش های متنوع و اصيل سوزن دوزي را در منطقه بلوچستان مشاهده کرد»

آنان در این طومار می افزایند: «شناخت اين هنر ارزنده، توسط ساكنان ساير شهرها با افزايش تقاضا براي محصولات سوزن دوزی و ازدياد توليد در مناطق مختلف مقارن بوده است و از اين رو انواع روميزي، كوسن، سفره، آباژور، پرده و غيره نيز توسط سوزن دوزان توليد می شو که باید در این زمینه بازار هدف ایجاد کرد.»

در ادامه این طومار یاد آور شده است: «مهمترين مراكز توليد سوزن دوزی عبارت است از: اسپكه، هريدك، كوپچ، پيپ، مته سنگ، چانف، مهنت، ايرندگان، قاسم آباد، گشت، سوران، كله گان، بمپور، اسماعيل آباد و زاهدان، که با یک برنامه ریزی نیازمند تقویت هستند.»

در پایان این طومار تاکید شد: «اكنون ما جوانان بلوچ مي خواهيم، اين هنر را اعتلا بخشيده و به آن رونق بخشيم تا در اقتصاد مقاومتی نقش آفرينی كنيم و در اين مسير از مسئولان استانی و كشوری براي حمايت از ايجاد اشتغال از طريق توجه به هنرهاي دستي ياری مي طلبيم.»