بمناسبت 5 مهر روز جهاني جهانگردي

اسلام و گردش و تفريح

كارهاى تفريحى ارزش اقتصادى ندارند ولى روى فعاليتهاى اقتصادى و وظائف اجتماعى اثر بسيار مفيد مي‌گذارند. بوسيله تفريح، نياز جسم و جان برآورده مى‏شود و لذّتش مايه خشنودى و آرامش خاطر مي‌گردد.

کد خبر: ۴۲۳۶۸

يکشنبه - ۰۵ مهر ۱۳۸۸ / September 27, 2009

همانگونه که بدن به انواع غذاها محتاج است، روح آدمي نيز به شادابي و تفريحات سالم نيازمند است و غذاي روحي و رواني همواره در کنار غذاي جسم مطرح بوده است. برهمين اساس ائمه(ع) که براي سعادت دنيايي و آخرتي انسانها دستورات بسياري دارند، سفارشهاي زيادي به تفريح و سفر کردن،  دارند که براي نمونه به چند مورد اشاره مي‌شود.

امام رضا(ع) فرمود: (از لذائذ دنيوى نصيبى براى كاميابى خويش قرار دهيد و تمنيات دل را از راههاى مشروع برآوريد، مراقبت كنيد در اين كار بمردانگى و شرافتتان آسيب نرسد و دچار اسراف و تندروى نشويد. تفريح و سرگرميهاى لذت‏بخش شما را در اداره زندگى يارى مي‌كند و با كمك آن بهتر به امور دنياى خويش موفق خواهيد شد).

امام على(ع) فرمود: (مواقع تفريح و شادمانى فرصت است، افراد عاقل فرصتها را مغتنم مي‌شمارند).

و همچنين فرمود: (فرح و شادمانى باعث بهجت و انبساط روح و مايه تهييج وجد و نشاط است).

تفريح آدمى را با شادى و مسرّت براى كار و كوشش مهيا مي‌كند و در راه فعاليتهاى اقتصادى و اجتماعى با نيروى بيشتر آماده مي‌سازد.

رسول اكرم(ص) در وصاياى خود به حضرت(ع) فرمود:
سزاوار نيست انسان عاقل به سفر برود مگر براى سه منظور: براى تجارت و تحصيل درآمد يا اصلاح معاش، براى نيل به كمالات معنوى و تعالى روح و ذخيره معاد، و براى تفريح و تفرّج و جلب لذائذ مباح.

امام علي(ع) فرمود: براى نيل به تعالى و ترقى، از وطنهاى خود دور شويد و مسافرت كنيد كه در سفر پنج فائده است: سفر باعث تفريح و انبساط روح است و اندوه و آزردگيها را برطرف مي‌كند، مسافرت يكى از راههاى تحصيل درآمد و تأمين معاش است، مسافرت وسيله فراگرفتن علم و تجربه است، مسافرت به انسان آداب زندگى مى‏آموزد و آدمى در سفر با افراد با فضيلت و خليق برخورد مي‌كند و با آنان دوست مى‏شود.

خلاصه مسافرت يكى از تفريحهاى سالم و نشاط آور است و با تسهيلاتى كه صنايع ماشينى براى مسافرت فراهم آورده جوانان مي‌توانند قسمتى از ايام فراغت ساليانه خود را به مسافرت اختصاص دهند و از فوائد اين تفريح ثمربخش برخوردار گردند. (الحديت،روايات تربيتى، ج‏2)/انتهاي پيام/