کار معاونت زنان ریاست جمهوری ارائه آمار نیست؛ انتقادات مولاوردی بیشتر به دولت برمی‌گردد

افتخاری در خصوص آمارهای ارائه شده نسبت به آسیب های اجتماعی بانوان از سوی مولاوردی گفت: از معاون رئیس‌جمهورانتظار می‌رود بفرمایند تاکنون چه اقداماتی را انجام دادند و برای آینده در جهت مقابله با این مشکلات چه برنامه‌ای دارند. ارائه آمار کار ایشان نیست.

کد خبر: ۴۲۴۰۱۲

چهارشنبه - ۱۷ تير ۱۳۹۴ / July 08, 2015

به گزارش گروه فضای مجازی «خبرگزاری دانشجو»، «لاله افتخاری» یکی از نمایندگان به‌شدت پرمشغله مجلس است. رئیس فراکسیون قرآن و عترت، رئیس فراکسیون دفاع مقدس، سخنگوی فراکسیون زنان، عضو کمیسیون فرهنگی، یکی از اعضای فعال مجمع نمایندگان استان تهران برای حل آسیب‌های اجتماعی شهری تهران، همه این‌ها می‌توانست محور سؤالات ما قرار بگیرد. تأمل وی در دادن پاسخ و شکافتن ابعاد موضوعات نشانگر داشتن اطلاعات کافی از اغلب مسائل مرتبط با این حوزه است. به خیلی از موضوعات دیگری که او در آن مسئولیت دارند یا فعال هستند فرصت نشد بپردازیم و تشریح همه آن‌ها در یک مصاحبه از حوصله مخاطب خارج است.

نمایشگاه قرآن امسال را چطور ارزیابی می‌کنید، تغییرات صورت گرفته در دولت یازدهم نسبت به قبل مثبت است یا منفی؟

از سال گذشته دولت یازدهم تصمیم گرفت نمایشگاه را به باغ‌موزه دفاع مقدس ببرد. از جهتی این تنوع و تکثر می‌تواند خوب باشد. جاذبه‌ای که هر کدام از این مکان‌ها دارد و یا دسترسی آسان‌تر به هر یک از این مکان‌ها موجب استقبال بیشتر مردم می‌شود؛ اما امسال با توجه به بررسی‌های انجام‌شده و در قیاس با سال گذشته یک سری اشکالاتی مطرح است.

مصلی با نمایشگاه قرآن سنخیت بیشتری دارد. مردم سال‌ها مصلی را به‌عنوان پاتوق شب‌های ماه مبارک رمضان خود می‌دانستند و اکنون چه در جمع عامه مردم و چه در جمع همکاران نماینده دوگانگی ایجاد شده است و از اینکه دقیق نمی‌دانند کجا باید مراجعه کنند اظهار گلایه می‌کنند.

همچنین ناهماهنگی‌های صورت گرفته در باغ‌موزه دفاع مقدس و تأخیر آغاز نمایشگاه هم یکی دیگر از مشکلات بود؛ مردم از استان‌های مختلف نمایشگاه تهران را به‌عنوان نمایشگاه پیشرو، مادر و مرجع می‌شناسند و قبل از ماه مبارک رمضان از شهرستان ها می آمدند، اما با توجه به تأخیر یک هفته‌ای نمایشگاه عده‌ای از این فیض محروم شدند. هنگام افتتاحیه بسیاری از غرفه‌ها هنوز آماده نبود و عملاً یک یا دو روز بعد از آغاز رسمی نمایشگاه شروع به کار کردند و حتی دو روز پس از افتتاحیه نیز بعضی‌ها در حال چیدن غرفه بودند. زحمت زیادی کشیده شده است اما همین مشکلات هم برای رویداد بزرگ فرهنگی جهان اسلام که در نوع خود بی‌نظیر است می‌تواند آسیب‌رسان باشد.

در باغ‌موزه مکان جدیدی برای نمایشگاه قرآن درست شده و به نسبت گذشته وسیع‌تر و خنک‌تر است، اما غرفه داران به من می‌گفتند که مردم بیشتر انرژی خود را در بخش ابتدایی نمایشگاه، خیمه‌ها و غرفه‌های خرید کتاب سپری می‌کنند و با وجود اینکه مثلاً برای مشاوره افراد خوبی حضور داشتند، مراجعه‌کننده چندانی ندارد. در حالی که هرساله با صف‌های طولانی مردم به‌خصوص جوانان برای مشاوره مواجه می‌شدیم. این به‌منزله هدر رفتن انرژی افراد و محروم شدن مردم است.

بیماری که جسمش آسیب می‌بیند درد را حس کرده و برای درمان آن اقدام می‌کند، اما بیمار روحی، فرهنگی، اخلاقی و کسیکه شبهه‌ای در ذهنش رخنه کرده است بسیاری اوقات متوجه بیماری خود نمی‌شود اما در دسترس بودن این مشاوره‌ها موجب می‌شود که اگر فردی درد پنهان و ناشناخته‌ای هم دارد بفهمد که کجا باید درمان کند. حدود نیم ساعت آنجا بودم و متأسفانه یک نفر هم برای مشاوره مراجعه نکرد. دوستان مشاور به وظیفه خود عمل می‌کنند، اما دلم برای مردمی می‌سوزد که از این بهره‌ها محروم شدند. سال‌های قبل بسیاری از مشاوره شوندگان جوانان و یا خانواده‌های مشکل‌دار بودند که مشکلاتشان در این ماه پربرکت برطرف می‌شد.

به‌هرحال این تنوع و تکثر با وجود دستاوردهایش موجب خرد شدن توانمندی‌ها و پراکنده شدن انرژی افراد می‌شود. انتظار می‌رود یک بازنگری در این مورد صورت گیرد.

برخی غرفه‌دار ها از مبلغی که بابت غرفه پرداخت کردند گلایه داشتند. با توجه به اینکه معاون قرآن وزارت ارشاد گفته‌اند باغ‌موزه دفاع مقدس رایگان در اختیارشان قرارگرفته است، پس این مبلغ هنگفت برای چیست؟

غرفه‌داران یک سری مسائل و مشکلات داشتند. انتظار می‌رود وزیر محترم توجیه محکمه‌پسندی برای این اقدام داشته باشد. شنیده‌ها حاکی از آن است که مصلی اعلام آمادگی کرده است ـ به‌جز شبستان که آماده نماز جمعه می‌شود ـ تمام فضای خود را به‌صورت رایگان در اختیار وزارت ارشاد اسلامی قرار دهد.

سخنگوی وزارت ارشاد اخیراً گفته بود برای برگزاری نمایشگاه قرآن هزینه‌هایی که مصلی دریافت می‌کند خیلی بالاست.

در مورد رایگان بودن مصلی حرفی است که جمعه‌شب این را گفتند که مصلی به‌صورت رایگان اعلام آمادگی کرده بود. شاید منظور آقای نوش‌آبادی بودجه افطار و دیگر چیزها بوده است؛ البته این‌ها مسائل فرعی است. اغلب مردم پس از افطار در نمایشگاه حضور پیدا می‌کنند.

آقای نوش‌آبادی در مورد کاهش روزهای نمایشگاه هم نداشتن بودجه را مطرح کرده بودند

این‌گونه نیست که نمایشگاه قرآن بدون بودجه باشد؛ بخشی از بودجه‌های تبلیغ و ترویج قرآن برای این نمایشگاه در نظر گرفته‌شده است، در کمیته شورای تخصیص بودجه در شورای توسعه فرهنگی قرآنی، دستگاه‌ها پیشنهاد خود را مطرح می‌کنند و در کمیسیون‌های تخصصی سه‌گانه و متناظر چند میلیارد بودجه برای نمایشگاه تخصیص داده شده است.

طرح حمایت از آمران به معروف محصول کمیسیون فرهنگی بود. لطفاً روال کلی تبدیل‌شدن طرح به قانون را برای ما بگویید.

در مجلس هفتم خواستیم این طرح را شروع کنیم اما چون در فضای خاص اواخر دولت هشتم و بعد از مجلس ششم بود عده‌ای گفتند که آمادگی لازم الآن وجود ندارد. این طرح در مجلس هشتم شروع شد و مجلس نهم نیز طرح را کامل کرد. جلسات زیادی با حضور همه مسئولین برگزار شد، ساختارها و الگوهای مختلفی ارائه دادند، در مورد قرارگاه این طرح صحبت شد، حتی خدمت حضرت آقا پیشنهاد‌هایی مطرح شد. بالاخره طرح تصویب شده و از طریق ریاست مجلس، به دولت ابلاغ شد.

از جزئیات نامه رئیس‌جمهور به رهبری اطلاعی دارید؟ کمیسیون قصد ندارد کاری برای اصلاح مواد انجام دهد؟

گفته شده که نامه‌ای به آقا نوشتند و موضوع به شورای حل اختلاف قوا ارجاع شده، در کمیسیون فرهنگی هم دوباره مطرح شد؛ اما زمانی که چیزی قانون شد و ابلاغ هم کردند، بعد از این دیگر در صلاحیت نمایندگان نیست که بخواهند کاری انجام دهند. ریاست جمهوری در کل این قانون ایراد وارد کردند. طرحی که چندین سال از شروع بررسی آن می‌گذرد، اگر مشکلی داشت باید تا الآن نکات خودشان را می‌گفتند.

رئیس دولت گفت اگر این طرح اجرا شود فاجعه است. البته ما نفهمیدیم عمل به رسالتی که امام حسین (ع) برای رفتن به کربلا بیان فرمودند، چیزی که جزء فروع دین ماست و در قانون اساسی هم آمده چطور می‌شود که عمل به آن فاجعه باشد!

طرح عفاف و حجاب در چه مرحله‌ای قرار دارد؟ تفاوت طرح مجلس با مصوبه سال ۸۲ شورای عالی انقلاب فرهنگی چیست؟

به نظر من مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی طرحی جامع و کامل بود، هرچند هرکسی به ظن خودش سعی کرد وارد عرصه شود و تیری به سمت آن پرت کند و خیلی مورد بی‌مهری قرار گرفت. سال ۸۴-۸۳ جزء اولین مصاحبه‌کننده‌ها بودم تا راه برای اقدامات نیروی انتظامی باز شود.

مقام معظم رهبری قبلاً فرمودند مجلس نمی‌تواند جایی که شورای عالی انقلاب فرهنگی ورود کرده، وارد شود و جایی که مجلس وارد شد نیز شورا نمی‌تواند وارد شود. به همین دلیل طرحی که همکاران آوردند به‌منزله موتور محرک است تا مسئولین امر را در مقابل یک تکلیف جدی قرار دهد، موازی و هم‌عرض نیست، ناسخ آن نیز نمی‌تواند باشد.

وجه مشترک همه دولت‌ها (نهم، دهم و یازدهم) از هر گروه و جناحی که بودند بی‌مهری نسبت به این طرح بوده است. بودجه‌ای برای طرح نگذاشتند، یک‌بار هم که از بودجه قرآنی ۱۵ میلیارد پیشنهاد کردم، در مجلس تصویب شد اما یک ریال از طرف دولت پرداخت نشد. نه‌تنها بودجه طرح داده نشد بلکه بودجه قرآنی هم پرداخت نشد.

یک کمیسیون مشترک قضایی-فرهنگی تشکیل‌شده که کمک کنیم تا کار جدی‌تر انجام شود. رئیس‌جمهور به‌عنوان رئیس شورای عالی انقلاب فرهنگی و به تبع آن هیئت دولت که بسیاری از اعضای شورا را تشکیل می‌دهند مهم‌ترین پاسدار مصوبات شورا محسوب می‌شوند، مجلس هم حمایت می‌کند.

طرح جامع جمعیت و تعالی خانواده سال قبل در مجلس مطرح شد. اشکالاتی در زمینه منابع به طرح وارد شد. انتظار می‌رفت با همفکری دولت مشکلات رفع شود، الآن این طرح به کجا رسیده است؟

این طرح در دستور کار صحن علنی مجلس است، به دلیل مخالفت‌های صورت گرفته رفت‌وبرگشت‌هایی نیز با شورای نگهبان داشتیم؛ البته گاهی دیدگاه‌هایی حاکم می‌شد که طرح را به مسائل فرعی می‌کشید. وقتی طرح سنگین شود سنگ بزرگی می‌شود که زدنی نیست! اکنون اصلاحاتی روی طرح صورت گرفت و دکتر نوبخت به کمیسیون فرهنگی دعوت شد تا بار مالی را بپذیرد که اگر طرح مصوب نهایی شد، دولت مکتوب موافقت خود را بدهد.

اخیراً گفته شد که این طرح بیش از ۱۰۰۰ میلیارد هزینه دارد، آخرین خبر این است که دولت محترم ۲۰۰ میلیارد را قبول کرده و تأکید ما بر ۶۰۰ میلیاردی بود که به‌طور ویژه برای آن قرار داده می‌شود، ولی ممکن است برای مصارف دیگر هزینه شود. گویا وزیر بهداشت این مبلغ ۲۰۰ میلیارد را پذیرفته بودند. این برای قدم اول کافی نیست ولی بهتر از هیچی بود.

بعضاً توسط معاونت زنان ریاست جمهوری آماری از افزایش برخی آسیب‌ها علیه زنان مطرح می‌شود. چقدر این آمارها صحت دارد؟

ابتدا باید دید منبع آمارهایی که خانم مولاوردی فرموده بودند کجاست. گاهی حتی دو مقام دولتی آمارهای کاملاً متفاوت و متناقض بیان می‌کنند، مرکز آمار ایران تنها مرکزی است که آمارهای مورد تأیید ارائه می‌دهد. فرض کنیم آمارهای  ایشان از مرکز آمار باشد، اگر جهت استحضار و تلنگر مسئولان از سوی یک جامعه‌شناس، روان‌شناس، متخصص علوم اجتماعی مطرح می‌شد درست بود، اما از فرد رده بالای دولتی به‌عنوان معاون رئیس‌جمهور، عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی و شورای فرهنگی اجتماعی زنان انتظار می‌رود بفرمایند تاکنون چه اقداماتی را انجام دادند و برای آینده در جهت مقابله با این مشکلات چه برنامه‌ای دارند. ارائه آمار کار ایشان نیست.

چند نفر از نمایندگان مجلس و دولت و شورای عالی انقلاب فرهنگی عضو کارگروه مشترک تدوین پیش‌نویس برنامه ششم هستند. ما بارها اعلام کردیم، اما در خصوص کاهش و درمان آسیب‌ها، پیشنهاد و لایحه و یا اقدامی از سوی دولت مشاهده نکردیم. علاوه بر همه اینها ارائه برخی آمارها دل دوست را به درد می‌آورد، دشمن را هم شاد و جری می‌کند تا ناتوی فرهنگی علیه ما داشته را بیشتر کند و در حقیقت این ارزیابی تأثیر برنامه‌هایش از زبان ماست، چراکه تمام این مشکلات تأثیرات ناتوی فرهنگی است.

مجلس مستقیماً نمی‌تواند برای برخی مشکلات قانون تصویب کند؟

برخی کارها با توجه به اینکه بار مالی دارد و مخالف اصل ۷۵ قانون اساسی است مجلس نمی‌تواند وارد شود و با مخالفت شورای نگهبان روبرو می‌شود. در این موارد دولت باید لایحه بدهد. ما آمادگی فضاسازی، تسریع در تصویب لوایح و حمایت‌های لازم را داریم؛ مانند بیمه و یا سند امنیت زنان خانه‌دار که موضوع ماده ۲۲۷ برنامه پنجم است اما متأسفانه هنوز چیزی به دست ما نرسیده است.

در بحث برنامه پنجم توسعه در ماده ۲۳۰ هم علیرغم اینکه در دولت گذشته اقدامات خوبی انجام شده بود و گزارش‌های گسترده‌ای آورده بودند، اما تاکنون در مورد دفاع از حقوق زنان، کاهش آسیب‌ها و توانمندسازی زنان کار جدیدی مشاهده نکردیم. به‌هرحال دولت باید در فعالیت خود در عرصه زنان و خانواده بازنگری کند.

اینکه خانم مولاوردی فرمودند شاهد افزایش معضلات اجتماعی در حوزه زنان (همچون اعتیاد) هستیم، می‌شود حکایت «یکی بر سر شاخ و بن می‌برید.» این بازمی‌گردد به خود دولت و این دو سالی که از عمر دولت می‌گذرد.

گفته بودید همین چند روز قبل از زندان زنان بازدید کردید، ارزیابی‌تان را بیان می‌کنید؟

در همین تعطیلات دو هفته‌ای مجلس از زندان زنان و کانون اصلاح و تربیت بازدید داشتم و با آنها صحبت و مشکلات و نامه‌هایشان بررسی شد. اوایل هفته نیز نامه‌ای به ریاست محترم قوه قضاییه برای تبیین وضعیت موجود نوشتم. به نظر من وضعیت موجود بعضی از زندان‌های ما در هیچ جای دنیا نظیر ندارد. گاها وضعیت زندان‌ها بسیار بهتر از خوابگاه‌های دانشجویی و پانسیون‌ها بود. این هم چیزی نیست که به دلیل حضور ما ظاهرسازی شده باشد. من به دلیل وظیفه نمایندگی و چون بازرس انجمن حمایت از زندانیان نیز هستم، وظیفه خودم دانستم که آنجا حضور یابم و وضعیت موجود را بررسی کنم.

آماری از نوع جرائم زندانیان دارید؟

جرم بسیاری از زندانیان، جرائم مالی بود که به دلیل ناآگاهی انجام شده است، به‌خصوص خانم‌ها که در حیطه مسائل مالی آگاهی کمتری دارند. بعضاً به خاطر حمل مواد مخدر نیز بوده. به‌هرحال واقعیت‌هایی از این قبیل در دنیا بیشتر و در کشور ما به‌صورت محدودتر وجود دارد، اما این موضوع به تهاجم فرهنگی و گاهی فشار اطرافیان یا فریبی که خوردند بازمی‌گردد. من ندیدم که اکثر اینها کارتن‌خواب باشند.

بسیاری از افراد آنجا نماز شب خوان بودند، یا نماز شب خوان شده بودند. بسیاری از این افراد متنبه شده بودند و آگاهی‌شان نیز افزایش پیدا کرده بود. به دلیل رفتارهای دلسوزانه، اخلاقی و بسیار سازنده رؤسای زندان، بین زندانی ـ که آنها را به‌اصطلاح مددجو می‌گفتند ـ و کارکنان آنجا کانون همدلی شکل گرفته بود. حقوقدان‌های بسیار صمیمی و متخصص مشاوره می‌دادند و ارتباطی که با قوه قضاییه برای گره‌گشایی از این پرونده‌ها داشتند بسیار سازنده بود. این موارد بسیار جای خوشحالی داشت، اما باید در زمینه اطلاع‌رسانی و آگاه‌سازی به مردم کوشش بیشتری صورت بگیرد.

مسئولین زندان کاری هم برای موقع بازگشت آنها به جامعه برای آموزش و کارآفرینی می‌کردند؟

رویکرد این مددجوها به حفظ و انس با قرآن جالب بود. در کانون اصلاح و تربیت ـ که هماهنگی برای ورود یک دقیقه هم طول نکشید ـ در گرمای حدود ساعت ۴ بعدازظهر، رحل قرآن گذاشته بودند و حدود چهل نوجوان پسر مؤدب و باهوش نشسته بودند و جمع خوانی قرآن می‌کردند.

بعضی از شبکه‌های ماهواره‌ای، فیلم‌ها و بازی‌ها مجرم ساز هستند و جوان هم ممکن است تحت تأثیر این عوامل برای نشان دادن خود مرتکب خلافی بشود. درحالی‌که با آموزش و محیط مناسب بسیاری از این نوجوانان بدون اجبار حافظ قرآن شده بودند بعضی معلم دیگران نیز شده بودند. عده‌ای دیگر در کارآفرینی بسیار موفق ظاهر شده بودند و این نوجوانان انواع تخصص‌ها را در یک محیط امن آموخته بودند. بعضی از زندانیان تحصیلات خود را در زندان تکمیل کرده بودند.

هدف این نیست که بگوییم هیچ‌گونه مشکلی وجود نداشت، بعضی جاها مشکلاتی وجود دارد اما واقعاً به خاطر اخلاص و دلسوزی مسئولین و مشاوره‌ها، زندان را به یک فرصت برای بیمه کردن تمام عمر فرد تبدیل کرده بودند؛ بازگشت این افراد به خلاف در بسیاری از موارد حتی کمتر از ۶ درصد بود.

کاری که باید برای این زندانی‌ها انجام شود چیست؟

به نظر من خانم مولاوردی در مورد حمایت، خروج و زندگی پس از خروج اینها تلاش کند و به دنبال این باشد که در لایحه بودجه دولت و برنامه ششم برای بازگردانی آنها به جامعه پیشنهاد‌هایی بدهند تا کسی که چندین سال در زندان بوده بدون هیچ برنامه حمایتی و هدایتی یک‌باره وارد جامعه نشود.

در کنار شورای همگرایی اصولگرایان نشست اضلاع سه‌گانه نیز برگزار می‌شود، حزب موتلفه اسلامی هم به‌عنوان یک ضلع در جلسات شرکت می‌کند با توجه به عضویت شما در موتلفه فلسفه تشکیل این گعده‌ها را چگونه ارزیابی می‌کنید؟ اخباری هم مبنی بر دیدار اضلاع با باهنر و زاکانی منتشر شد آیا قرار است تعداد اضلاع افزایش پیدا کند؟

این نشست سه‌گانه نیست، الگویی که مد نظر قرار گرفته این است که با تغییر شرایط نمی‌توانیم نسخه واحد بپیچیم، تجربه هم بیان‌گر همین مطلب است. من هم عضو شورای مرکزی موتلفه و پیروان هستم و تا آنجایی که در جریان هستم در این نشست‌ها آقای حبیبی و مهندس باهنر به‌عنوان دبیرکل جامعه اسلامی مهندسین و حزب موتلفه شرکت می‌کنند ازاین‌رو ضلع نیستند. حدود ۲۰ جلسه با بعضی از این گروه‌ها تشکیل‌شده و بنده گزارش این جلسات را هم هفته‌ای دو بار می‌شنوم (صبح ۵ شنبه‌ها  در جلسات جبهه پیروان و عصر شنبه‌ها در نشست شورای مرکزی موتلفه) بنابراین از طرف حزب و گروه خود در جلسات شرکت می‌کنند. حدوداً ۱۸ تشکل از قبیل موتلفه، جامعه مهندسین، جامعه اسلامی ورزشکاران، اصناف و بازار، نمایندگان ادوار، کارمندان، کارگران و ... در جبهه پیروان خط امام و رهبری عضویت دارند اگر همه آنها بخواهند یک ضلع باشند دیگر تعادل برقرار نخواهد شد به همین جهت بستری فراهم شد که با هریک از احزاب و تشکل‌های که موافق هستند گفتگو شود تا با کمک هم انتخابات پرشوری برگزار شود و  افرادی بیایند تا دغدغه‌های آقا را کم کنند و خدمتگزار ملت باشند.

باید به این نکته هم اشاره کرد «محوریت مذاکرات و فصل الخطاب  جامعتین» است.

کوهکن مسئول کمیته بانوان جبهه پیروان است؛ حضور شاخه بانوان احزاب عضو در ساختار کمیته

در گفتگویی که با آقای کوهکن داشتیم، از تشکیل کمیته بانوان در جبهه خبر دادند؛ مسئولیت این کار بر عهده کیست؟

به مناسبت انتخابات مجلس، جبهه پیروان کمیته‌هایی همچون کمیته انتخابات و بانوان تشکیل داده است مسئولیت آن با آقای کوهکن است. در بحث بانوان نیز به دلیل اینکه یک‌صدایی در روند کار وجود داشته باشد و اینکه ایشان می‌تواند وقت بیشتری  بگذارند مسئولیت آن‌هم با وی است.

چه تشکل‌هایی کمیته بانوان را تشکیل می‌دهند؟

از ۱۷، ۱۸ تشکل عضو جبهه دعوت شده البته دو، سه تشکل مربوط به بانوان هستند و مابقی توسط آقایان مدیریت می‌شود ولی بااین‌حال شاخه بانوان دارند، مثلاً شاخه بانوان حزب موتلفه قدرتر از همه احزاب و تشکل‌های زنان است بنابراین مقرر شد نمایندگان خود را در بخش بانوان معرفی کنند، بنده هم به پیشنهاد جبهه و تشکل‌های بانوان در خدمتشان هستم و مسئولیت بر عهده آقای کوهکن است تا انشا الله هماهنگی بیشتری میان این کمیته و کمیته مرکز فراهم شود، جلسه‌ای برگزار شد و جلسات دیگر هم برگزار می‌شود. همه ما در این راستا کمک می‌کنیم.

در مورد حوزه انتخابیه تهران احتمالاً مسائل زیادی دامن‌گیر نمایندگان استان است، مواردی از فعالیت‌هایی که در ذهن دارید که باید کاری انجام شود یا از اقداماتی که تا الآن صورت گرفته مطرح می‌کنید؟

گستردگی حوزه انتخابیه تهران، ری، شمیرانات، اسلامشهر، پردیس و جمعیت حدود ۱۲ میلیون نفری، تنوع فرهنگ‌ها، گرانی‌های موجود، مشکلات بافت فرسوده، سنگینی بار مالی و اجرایی که برای حل هر مشکل وجود دارد، باعث شده است که خیلی از افراد یا توجهی به مشکلات نداشته باشند و یا وقتی وارد کار شدند، چه مجلسی‌ها و چه دولتی‌ها سعی می‌کنند از کنار مشکلات رد شوند!

اواخر مجلس هفتم یا اوایل مجلس هشتم پیگیر ساختار اداری تهران بودم، نطق‌های زیادی هم کردم، در دولت دهم بود که بعد از نطق من، این موضوع در جلسه دولت موردبررسی قرار گرفت. پیشنهاد‌هایی نیز دادند اما هیچ‌کدام نهایی نشد حتی بنده ساختارهای موجود را بردم و یک‌به‌یک با وزرای مربوط امضا گرفتم تا طرح نهایی شود.

بعضاً اتفاق می‌افتد که بخش اداری مربوط به یک فرمانداری می‌شود، مسائل شهری‌شان مربوط به یکی دیگر از مناطق شهرداری می‌شود درعین‌حال روستا هستند. مثلاً قیام دشت با داشتن دو دانشگاه، نماز جمعه مستقل و حدود ۸۰ هزار جمعیت، روستا محسوب می‌شود و به لحاظ شهری بخشی از شهرداری تهران به شمار می‌رود. در زمان وزارت ارتباطات دکتر سلیمانی در مورد کدهای تلفنی پیگیری کردم تا کد برداشته شد.

در مناطقی از تهران مشکل آب داشتیم که با همکاری خوب مسئولین آب و فاضلاب توانستیم آب‌های آلوده و آب‌های تحت مدیریت شخصی را به آب شهری وصل کنیم، اما هنوز بخشی‌هایی از حاشیه تهران هستند که یا آب آشامیدنی سالم ندارند و یا آب سنگین استفاده می‌کنند.

در بحث آلودگی هوا خوشبختانه امسال خدا رحم کرد و بادهایی وزیده شد که مردم می‌توانند نفس بکشند، دیدند از مسئولین که کاری برنمی‌آید.

اخیراً از بخش‌های مختلف بهشت‌زهرا بازدیدی داشتم. صحبتی با وزیر کار شد که قرار است شغل کسانی که آنجا کار می‌کنند به‌عنوان مشاغل سخت محسوب شود، از ایشان دعوت کردیم تا نشستی در میان این افراد داشته باشد که استقبال کردند.

در موضوع جاده‌ها مشکل زیاد داریم. شاید به جرات بتوان گفت تنها بخش ترانزیت و طولانی در کشور که دوطرفه و بسیار خطرناک است همین بخشی است که در حوزه انتخابیه ما قرار گرفته است در حسن‌آباد فشافویه حدود ۸۰  هزار نفر ساکن هستند؛ به خاطر مجاورت با  بزرگ‌ترین شهرک صنعتی خاورمیانه روزانه ۱۳ هزار کامیون و تریلی از این منطقه عبور می‌کنند و این موجب کشتار زیادی شده است. یکسری اقدامات انجام شده ولی بودجه قطره‌چکانی نمی‌تواند این کار را به نتیجه برساند.

بحث بهداشت و درمان یکی از مسائل بسیار جدی این منطقه است که از وزیر بهداشت خواستم از منطقه دیدن کند. پس از بازدید وزیر بهداشت گفت شاید در هیچ جای کشور مشکلات به این شدت نباشد.

آخر هفته جمعیتی حدود ۱۰۰ هزار نفر به شمال تهران می‌روند. درحالی‌که ترافیک شدید ایجاد می‌شود و امکانات کمی هم دارد. پیگیر اورژانس برای آن محدوده شدیم. امامزاده داود در روزهای پایان هفته بیش از ۱۰۰ هزار زائر دارد،‌ با وزیر صحبت شده تا درمانگاهی که موجود است پزشکی را بیاوریم به‌صورت رایگان بیماران را ویزیت کند.

دغدغه بیکاری جوانان کم نیست. به اشتغال فرزندان شهدا و جانبازان کسی توجهی ندارد. امروز شاید اشتغال‌زایی صورت گرفته در زندان و افراد تحت پوشش کمیته امداد خیلی بهتر از افراد عادی باشد. امیدواریم دولت بیکاری جوانان را باور کند.

با هدف اثرگذاری بر مهاجرت معکوس الگویی را به وزرای کار و صنعت ارائه کردم و قرار است پس از ماه مبارک رمضان با همکاری استانداری و بقیه اقداماتی را برای مقابله با بیکاری داشته باشیم.

تهران در بحث صنعت، معدن، تجارت مشکلات زیادی دارد. شاید بشود گفت صدها هزار سوله غیرمجاز در تهران شناسایی شده است. در این خصوص از آقای نعمت زاده نماینده تام‌الاختیار خواستیم، جلسات زیادی را با حضور استانداران و فرمانداران تشکیل دادیم و پیگیر این هستیم که در روزهای آینده جلسه‌ای نیز با حضور صنعتگران داشته باشیم.

در بحث کشاورزی مثلاً در جنوب ری بی‌توجهی شده، درحالی‌که در گذشته تفریحگاه سلاطین و شاهان بوده است. باید آب و الگوی صحیح کشاورزی بدهند تا در دشت زرین در جنوب ری طوری نباشد که گویا اصلاً سابقه رویش یک گیاه را هم ندارد. به دلیل سدهای تأخیری که ساخته نشده بعضاً باران‌ها که باید مایه برکت برای آن مناطق باشد تبدیل به سیل می‌شود.

برای حل مشکل مترو در بخش‌های چهاردانگه و اسلامشهر قرار شد طبق هماهنگی با شهردار تهران یک همفکری با شورای شهر اسلامشهر و فرماندار و شهرداران آن مناطق داشته باشیم که اگر قرار شد تا ورامین هم مترو ادامه داشته باشد حمایت‌های لازم صورت بگیرد.

در همه اینها با توجه به تأکیدات رهبری بسیار مهم است که همتی برای استفاده از ظرفیت‌های مردمی وجود داشته باشد. دیدیم که در تشییع‌جنازه شهدای غواص، مردم از هر نوع ذائقه‌ای در مراسم حضور پیدا کردند. این مردم آمادگی دارند اما کم‌کاری از ماست. رهبری می‌فرمایند: بودجه کم داریم اما اگر مدیریت منابع و توانمندی‌ها داشته باشیم کفایت می‌کند.

مردم ما توجه کنند همان‌طور که علیرغم تنوع ذائقه‌ها و مذاهب، انقلاب کردیم و یک‌صدایی ایجاد شد و دفاع مقدس را هم همین‌طور پیش بردیم، امروز هم باید هر شخص با هر سلیقه سیاسی و مذهبی‌ای را در چارچوب نظام یک خانواده بدانیم، ظرفیت‌هایشان را شناسایی کنیم، به آنها اعتماد کرده و قوانین مناسب برای آنها داشته باشیم.

منبع: نماینده