باشگاه دانشجویان/

عفاف و حجاب ریشه در تاریخ و هویت اسلام دارد

عفاف و حجاب یکی از ارکان اساسی اسلام و جامعه اسلامی است  که بایستی با یکدیگر بتوانند هویت جامعه اسلامی را به جهانیان عرضه نمایند و از گمراهی نجات دهد.

کد خبر: ۴۲۴۵۴۸

شنبه - ۲۰ تير ۱۳۹۴ / July 11, 2015

گروه دانشگاه«خبرگزاری دانشجو»-یادداشت دانشجویی*؛ عفاف و حجاب یکی از ارکان اساسی در دین اسلام به شمار می رود که شخصیت و هویت انسان ها را نشان می دهد که اگر مطابق آن عمل کنی به انسان کرامت و بزرگی می بخشد و بالعکس و این دو جدایی ناپذیرند و بدون یکدیگر معنای حقیقی و اصلی خود را از دست می دهند.

عفاف و حجاب واژه های عربی هستند و از فرهنگ اسلامی وارد زبان فارسی شده اند و رابطه مستقیمی دارند به طوری که هر چه حجاب و پوشش ظاهری بیشتر و بهتر باشد، در تقویت و پرورش عفت، تاثیر بیشتری دارد؛ و هر چه عفت درونی و باطنی بیشتر باشد حجاب ظاهری هم بیشتر و بهتر خواهد بود و این دو کلمه ریشه و اساسشان به هم گره خورده و در نبود یکی ،دیگری پوچ و بی ارزش می شود.

عفاف یعنی با توجه به شرایط موجود بر انسان ها چگونه زیستن را به آنها می آموزد.(منظور از شرایط می تواند دین، فرهنگ، آزادی، روش و منش، خلق و خوی و... باشد) یعنی افرادی که در کشورهای غرب زندگی می کنند با افرادی که در کشورهای اسلامی زندگی می کنند متفاوت هستند، این شرایط است که باعث تغییر در نحوه زیست انسان ها بوجود آورده است.

عفاف فقط در این مورد بکار نمی رود، بلکه در موارد دیگری هم به کار می رود که عبارت اند از: پاکدامنی، ترک شهوت، باز ایستادن از حرام، پارسائی نمودن، خودداری و امتناع از آنچه جایز و نیکو نباشد، خواه در گفتار باشد خواه در کردار، باز ایستادن از زشتی، نهفتگی کردن است.

واژه عفاف چندین مرتبه در قران کریم تکرار شده است و کتاب آسمانی از جایگاه بسیار والای عفاف سخن گفته است که در سوره های احزاب(آیه 32 و 59)، نور(آیه 31)، قصص(آیه 25) آمده است.

واژه حجاب هفت بار در قران کریم آمده است و معنای کلمه در این هفت مورد، چیزی است که از همه لحاظ مانع از دیده شدن چیز دیگر شود و همچون پرده ای عمل می کند که پشت آن چیزی پنهان شده است و حجاب در جایگاه اصلی خود کمتر به پوشش زنان به کار رفته است به نحوی که فراموش شده یا حضور آن در اجتماع کم رنگ تر شده است.

معنای حجاب در این یک مورد خلاصه نمی شود و معانی دیگری هم دارد که عبارت اند از: روگیری، حیا، شرم کردن، جمال حقیقی، در پرده کردن، ایمان، بندگی است.

استاد مطهری در کتاب حجاب خویش می فرمایند که خلاصه این دستور این است که زن و مرد نباید به یکدیگر خیره شوند، نباید چشم چرانی کنند، نباید نگاههای مملو از شهوت به یکدیگر بدوزند، نباید به قصد لذت بردن به یکدیگر نگاه کنند.

یک وظیفه هم خاص زنان مقرر فرموده است و آن اینست که بدن خود را از مردان بیگانه پوشیده دارند و در جتماع به جلوه‏گری و دلربائی نپردازند به هیچ وجه و هیچ صورت و با هیچ شکل و رنگ و بهانه‏ای کاری نکنند که موجبات تحریک مردان بیگانه را فراهم کنند .

زن های مسلمان را، آیین حجاب امروز                          باید که به رخ گیرند، درکوچه نقاب امروز

باید که بگیرد رو، هر زن که مسلمان است                     زیرا که حجاب زن، معلوم ز ایمان است

و در پایان ما جوانان مومن و انقلابی باید از تمام جوانب ها بیدار باشیم تا توطئه های دشمن را بفهمیم و نسبت به این توطئه ها موضع گیری های صحیح انجام دهیم و آنها را خنثی کنیم و مردم را با استفاده از ابزارهای مناسب از حیله دشمن که همان بد حجابی و پوشش هایی که مخالف دین اسلام و موافق خواسته های آنهاست ،آگاه سازیم.

*محمدرضا زارع شهرآبادی، فعال دانشجویی دانشگاه یزد

انتشار یادداشت‌های دانشجویی به معنای تایید تمامی محتوای آن توسط «خبرگزاری دانشجو» نیست و صرفاً منعکس کننده نظرات گروه‌ها و فعالین دانشجویی است.