سؤالی که منجر به نگارش ۳۰ جلد کتاب شد

یکی از شاگردان آیت‌الله اشتهاردی گفت: ایشان به دلیل سؤال یک طلبه، ۳۰ جلد کتاب در تهیه اسناد «عروه» نوشتند که به سبب آن از آیت‌الله بروجردی اجازه اجتهاد دریافت کردند.

کد خبر: ۴۲۵۸۴۱

چهارشنبه - ۲۴ تير ۱۳۹۴ / July 15, 2015

به گزارش گروه فرهنگی «خبرگزاری دانشجو» حجت‌الاسلام الهی، امام جمعه محمدشهر کرج و شاگرد آیت‌الله شیخ علی پناه اشتهاردی در برنامه ضیافت عنوان کرد: علی پناه، نامی است که خانواده‌های اشتهاردی برای فرزندان خود انتخاب می‌کنند، به معنای این که فرزندانشان را تا ابد در پناه امام علی(ع) می‌سپارند.

وی در ادامه افزود: آیت‌الله بروجردی در جایی فرمودند که من از اولین استادم حاج شیخ یحیی تقوی یاد گرفتم به غیر از درس و بحث به چیز دیگری نپردازم، از مرحوم آیت‌الله سید محمدرضا گلپایگانی صبر و بردباری در امور تحصیل و زندگی، از آیت‌الله سید احمد خونساری توجه نکردن به تخیلات و وهمیات، از آیت‌الله بروجردی ارزش و ارج نهادن بر نظم و کینه نگذاشتند در دل و از امام خمینی(ره) بی توجهی به امور دنیوی را آموختم.

وی با اشاره به اینکه آیت‌الله اشتهاردی پدر و مادری مذهبی داشت ، عنوان کرد: ایشان در سال 1320 وارد قم شدند، آقای اشتهاردی اساتید بسیار بزرگی را آن‌جا دیدند و در محضر آنان تلمذ کردند، اما خودشان در سال 84 فرمود که نظیر شیخ یحیی تقوی را در قم ندیده است، یعنی در تمام این سال‌ها کسی را مانند ایشان نیافته بودند.

تأثیر نان حلال در تربیت علما

وی همچنین توضیح داد: یکی از دوستان ما در اشتهارد از مادربزرگش نقل می‌کرد که بعد از فوت پدر آشیخ علی اشتهاردی در 9 ماهگی ایشان، مادرشان با آسیاب دستی آرد تهیه می‌کرد و می فروخت و این گونه درآمدی برای کسب زندگی به دست می‌آورد. آن زمان در خانه‌شان دو بُز نیز داشتند. مادربزرگ دوستمان تعریف کرده که گاه گاهی مادر آیت‌الله اشتهاردی نمی‌توانست این بزها را برای چرا به جایی ببرد، کلی به آن‌ها علوفه می‌داده تا کاملا سیر شوند و بعد پوزه‌بندی به دهان آن‌ها می‌بسته تا زمانی که به مزرعه همسایه‌ها می‌رفتند از محصولات مزرعه آن‌ها نخورند تا مبادا به این طریق مالی حرام وارد زندگی‌شان شود. ثمره آن مراقبت‌ها از سوی بانویی که با آسیای دستی و دو بز خرج خانه را به حلال تأمین می‌کرده، باید هم عالمی مانند آیت‌الله اشتهاردی باشد.

وی اظهار داشت: یکی از اساتیدش، مرحوم ستوده نقل می‌کرده زمان آیت‌الله بروجردی، یک بار آقای اشتهاردی برای آیت‌الله بروجردی سهم امام و وجوهات قابل توجهی آورد. آقای بروجردی فرمودند هر چه می‌خواهید از این وجوهات بردارید، آقای ستوده بیان می‌کردند که در آن زمان آقای اشتهاردی مستأجر بودند و منزلی هم از خود نداشتند و از نظر مالی هم در مضیقه بودند اما حتی یک تومان نیز از آن پول برنداشت.

ویژگی شخصی ارزشی ندارد، احکام دین بیاموزید

وی در ادامه افزود: یک بار که از صدا و سیما برای مصاحبه با ایشان سؤالاتی پرسیده بودند، زمانی که از ایشان می‌خواهند تا کمی از زندگی خود برایشان صحبت کنند، جواب می‌دهند ویژگی شخصی ارزشی ندارد، بروید احکام دین را بیاموزید.

زمانی که ایشان وارد حوزه می‌شوند، همزمان با مواجه‌شان با کتاب «عروه» که چهار حاشیه بر آن نوشته بودند، یک روز یک طلبه از ایشان می‌پرسد آیت‌الله سید محمد کاظم یزدی برای این همه مطالبی که نوشته‌اند، مدرک و دلیلی هم داشته‌اند، خودشان بیان داشتند که من بعد از این سؤال طلبه به فکر افتادم تا مدارک این کتاب را جمع آوری کنم که خودش سی جلد شده است. ایشان در زمان جوانی‌شان این کتاب‌ها را نوشتند و زمانی که آیت‌الله بروجردی چند جلد چاپ شده را می‌بینند اجازه اجتهاد به ایشان می‌دهند.

هر کس که شرح لُمعه را تدریس کند، توفیقاتش زیاد می‌شود

وی توضیح داد: در یک امتحانی طلبه‌ای جمله‌ای را به اشتباه خوانده بود، آقای اشتهاردی از ایشان دلیلش را می‌پرسند، وی قسم می‌خورد که استادم این چنین به ما آموخته است برای همین آقای  اشتهاردی از آن پس تدریس دروس خارج را رها کرده و تا آخر عمر دروس سطح را رها نکردند  و یک بار در جواب کسانی که گفته بودند که شأن شما بالاتر از این است که دروس سطح را تدریس کنید، پاسخ داده بودند که در اینجا شأنی مطرح نیست.

وی در پایان گفت: ایشان 50 سال شرح لمعه می‌گفتند و دلیل آن هم این بوده که استادشان مرحوم مرعشی نجفی به ایشان گفته بودند که شهیدان اول و ثانی به جرم شیعه بودن و ترویج شیعه، شهید شده و سرشان از تن جدا شده است، هر کسی هم که شرح لمعه را تدریس کند، توفیقاتش زیاد می‌شود.