رحیم پورازغدی در دومین دوره شهید چمران:

برخی با «سوابق درخشان» حرف‌های ۲۰ سال پیش خود را نفی می‌کنند/ «خرافات» در جوامع سکولار بیش از جامعه اسلامی است

عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی با بیان اینکه در جوامع سکولار خرافات بیش از جامعه اسلامی است، گفت: از اروپا گرفته تا روسیه افراد حتی تحصیل‌کرده‌های جامعه نیز سال‌ها برای فال‌بینی و کف‌بینی در صف هستند و متاسفانه فال‌بینی و کف‌بینی در کشورمان نیز در حال رواج یافتن است.

کد خبر: ۴۳۰۵۰۳

چهارشنبه - ۱۴ مرداد ۱۳۹۴ / August 05, 2015

به گزارش خبرنگار «خبرگزاری دانشجو» از مشهد، حسن رحیم پورازغدی دقایقی پیش در جمع دانشجویان شرکت کننده در دوره شهید چمران در مشهد گفت: باید معنویت فردی را در کنار معنویت اجتماعی بدانیم صالح بودن جزئی از مصلح بودن است و تفکیک این دو در تفکر اسلامی امکان ندارد.

وی افزود: بعضی افراد دارای سوابق بسیار درخشانی هستند؛ اما بعد از ۲۰ سال حرف هایی که می زدند را نفی کردند؛ بنابراین نمی شد صالح بود؛ اما مصلح نبود.

عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی با بیان اینکه در مبارزه با دیکتاتور درون باید سخت کوشید؛ اما در مبارزه با دیکتاتور برون باید صبر و مقاومت کرد، تصریح کرد: انسان حتما نباید اول انسان کامل باشد و بعد امر به معروف و نهی از منکر کند؛ بلکه تلاش برای اصلاح جامعه می تواند جزئی از اصلاح فردی باشد.

رحیم پورازغدی در ادامه با اشاره به مکتب اسلام و سایر مکاتب گفت: عرفان های سکولار مذهب را صرفا معنویت و معنویت را شخصی می دانند و به بعد اجتماعی آن توجهی ندارند؛ اما دین اسلام معنویت فردی را در کنار معنویت اجتماعی می بیند، به طوری که در قرآن آمده است خدایا روح مقاومت را به ما بباران و قدم های ما را استوار بدار به جز اسلام همه ادیان الهی تا معنویت های سکولار و غیرتوحیدی فقط به مناسک فردی دین توجه دارند و این در حالی است که اسلام مکتب دینی و انقلابی و تمرکزساز تاریخ ساز و انسان ساز می داند.

وی با بیان اینکه در مسیحیت برای ارتباط با خداوند انسان باید از طریق کشیش به خدا وصل شود، گفت: این در حالی است که در اسلام این گونه نیست و هر فردی می تواند به خدای خود متصل شود، ارتباط با خدا از طریق کشیش در مسیحیت معنویت بدون معرفت است.

عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی با بیان اینکه صوفی به معنای مجاهد و زاهد است، تصریح کرد: صوفی گری یا درویش بازی انحرافی بود که در تاریخ ایجاد شد و آنها نیز تجربه فردی را مهمتر از حضور جمعی می دانند همچنین برخی مذاهب مانند بودا اصلا سیاسی و اجتماعی نیست.

وی تاکید کرد: اسلام برخلاف مسیحیت که دین را کاملا فردی می داند، روح معنویت جمعی را از معنویت فردی دین جدا نمی داند و این معنویت جمعی همیشه زنده و فعال است. روح جمعی دین در همه مذاهب اسلامی وجود دارد و ما فردیت و جمعیت را در اسلام در کنار یکدیگر می بینیم.

رحیم پورازغدی با تاکید بر اینکه وظیفه جوان انقلابی خدمت کردن به خلق برای رضای خداست، خاطرنشان کرد: هر کاری که انسان مسلمان در جامعه انجام می دهد یک معنویت حداقلی را دارد؛ ما باید برای صدور انقلاب و تمدن سازی تلاش کنیم.

عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی با بیان اینکه در بعضی جوامع سمبل ها به هدف تبدیل شده اند، خاطرنشان کرد: تلاش برای اتصال به خدا باید به گونه ای باشد که به شرک منجر نشود، مسیحیت انجیل را کلام بشر و از الهامات خدا می داند آنها به الهامات خدا معتقدند؛ اما در ورود به جزئیات آلوده به خرافات می شوند.

وی ادامه داد: غرب دارای دو مشکل است، اینکه ترکیب حق و باطل را دارد و اینکه انسان شناسی ناقصی دارند؛ چراکه فقط به ابعاد مادی انسان توجه کرده اند و این در حالی است که یک بخش انسان دارای شهود است و با ریاضت کشیدن باید به این درجه برسد.

رحیم پورازغدی انسان را موجودی سه بعدی دانست و خاطرنشان کرد: انسان دارای عقل شهود و تجربه است و وحی نه تنها جلوی این سه مورد را نگرفته؛ بلکه با گردگیری عقل شهود را فعال می کند این همان نگاه اسلام به انسان است.

این فعال فرهنگی ادامه داد: دو اشکال به علوم انسانی تجربی وارد است، اول اینکه این علوم انسانی مغالطه است و دوم اینکه انسان را از بخشی از معارف مهم انسان شناسی یعنی انسان شناسی وحیانی محروم کرده است.

وی در توضیح این مطلب ادامه داد: ماکس مولر جامعه شناس غربی در نظریه عقلانیت ابزاری اعتراف می کند که ما فقط نیاز مادی انسان را دیدیم و با استفاده از عقلانیت ابزاری یک قفس آهنین برایش ساختیم ما گفتیم کاری به مسائل اخلاقی و عقلی نداریم و عقل را محدود به ماده کردیم بعد گفتیم همه چیز را می خواهیم عقلانی کنیم در آخر متوجه شدیم با پیشرفت صنعت انسان ارزش واقعی خود را به دست نیاورد، ما فقط پرسیدیم چگونه مشکلات را حل کنیم ولی نگفتیم چرا و نپرسیدیم آیا هدف نهایی انسان فقط لذت بردن است.

عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی تاکید کرد: با توجه به اعتراف جامعه شناسان غرب مبنی بر نگاه تک بعدی به انسان و توجه دادن به عقلانیت ابزاری نتیجه آن شد که صنعتی ترین جوامع مدرن دارای بیشترین آمار خودکشی و افسردگی هستند، غرب به دنبال مدرن شدن بود و این مدرن شدن را در ایمان به فرد می دانست انسان در غرب مدرن شد؛ اما به قیمت از دست دادن هدف و اراده اش و این در حالی است که اسلام می گوید انسان با هدف و اراده از صنعت بهره مند شود.

وی ادامه داد: غرب وقتی همه چیز را برای خودش یعنی انسان غربی طراحی کرد دچار از خود بیگانگی کامل شد. غرب می گفت مذهب انسان را از خود بیگانه می کند و با کنار گذاشتن دین برای خودش قفس آهنی ساخت.

این فعال فرهنگی بیان داشت: غرب انسان سه بعدی را از همه جدا دانست، دو راه حل برایش ارائه داد اول اینکه تلاش کنیم بیشتر عالم نشویم هر چه عالم تر شویم جهان بی معناتر می شود و به جایی رسیدیم که شعورمان بیشتر اما معنویت مان کمتر می شود.

رحیم پورازغدی با بیان اینکه در جوامع سکولار خرافات بیش از جامعه اسلامی است، بیان داشت: از اروپا گرفته تا روسیه برای فعال بینی و کف بینی مردم سال ها در انتظار می نشینند که متاسفانه همین موارد را هم در کشور ما در حال رواج دادن است حتی قشر تحصیلکرده غرب خرافات را باور دارد و این جای تعجب است وقتی عقل از معنا جدا شد و هدف عقلانی وجود نداشت عقل اساطیری یا خرافی جای آن را خواهد گرفت.

وی دومین راه حل غرب را رهبران کاریزماتیک دانست و افزود: این رهبران می توانند از سیاست یا موسیقی باشند که باز هم این راه حل درست نیست. غرب به این نتیجه رسید که هر کدام از اندیشمندانش به یک بخش از انسان رسیدند برای همین به دنبال ترکیب کردن نظرات یکدیگرند هر چند بعضی از نظریات با هم متناقض باشد.

عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی با بیان اینکه ما یک خانواده هستیم به حدیثی از پیامبر(ص) اشاره و تصریح کرد: پیامبر فرمودند(ص) اگر صدای به کمک بلند شود و مسلمانی نسبت به آن بی تفاوت بود بدانید که آن فرد مسلمان نیست. مسلمان کسی است که به خانواده و انسان های اطرافش عشق بورزد و محبت کند.

رحیم پورازغدی در پایان با اشاره به اینکه برخی افراد مذاکرات هسته ای را به صلح امام حسن (ع) تشبیه می کنند، گفت: مسئولان اشتباه می کنند امام حسن (ع) به اجبار و به دلیل عدم همراهی مردم صلح کردند، اما در مفاد صلح به نفع مسلمانان و مخالفین معاویه تاکید کردند، امام حسن (ع) هرگز معاویه را به رسمیت نشناخت و هرگز نگفتند حکومت حق معاویه است و می فرمودند اگر مردم همراهی می کردند تا آخرین لحظه با معاویه می جنگیدم.